ถ้าหากว่า...มันมีสัญญาณเตือน!!
หลังจากที่ปล่อยให้ดาวน์โหลด
ผมจำกัดให้ดาวน์โหลดได้กับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป 
อายุน้อยก็อยู่นิ่งๆไปก่อนนะครับ


ไม่ผิดจากที่ผมคาดการณ์ไว้
ยอดการดาวน์โหลดมากอย่าถล่มทลาย

มันเป็นผลมาจากการโฆษณาและความแปลกใหม่ของแอพพิเคชั่น ผู้ใช้ก็บอกกันปากต่อปาก

สิ่งนี้กลายเป็นกระแสขึ้นมาทันที 
ด้วยรูปแบบที่เหมือนกับเกมมีความน่าค้นหา มีส่วนเกี่ยวข้องในชีวิตจริง 
หุ้นของเจ้าสิ่งนี้สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ผมให้คุณเลขาส่งเสนอราคาพื้นที่โฆษณาในแอพพลิเคชั่นไปตามบริษัทใหญ่ๆ สถานที่ท่องเที่ยว และผลิตภัณฑ์สินค้าคู่รักต่างๆ ด้วยราคาที่สูงจนต้องมีการต่อรองก่อนถึงจะได้ข้อตกลงกัน 
(หากผมขายในราคาถูกก็เสียกำไรสิ ผมไม่ยอมให้เสียประโยชน์แน่นอน)

ผมให้คุณเลขานัดการตกลงพื้นที่โฆษณาในอาทิตย์หน้า

ผมจะแสดงให้เห็งถึงยอดดาวน์โหลดและคำวิจารณ์ที่ดี ภายใน 1 อาทิตย์
คอมเมนท์คำขอบคุณจะต้องมีมากมายแน่นอน 
เพราะพวกเขาจะไม่เจอ
ความเสี่ยงต่อความรักอีกต่อไป

สามวันผ่านไป 
มันกลายเป็นที่พูดถึงในวงกว้าง
ทุกประเทศทั่วโลกให้การตอบรับมัน 
มันเป็นกระแสที่ร้อนแรงมากในขณะนี้ มันทำให้นึกถึงเกม OG nomekop (ลองย้อนอักษรดู) 
เกมที่ประสบความสำเร็จเกมหนึ่งเกมนั้นไม่นานผู้คนก็เบื่อไป 
แต่ A-mo ของผมต้องไม่ใช่แน่นอนเพราะมันมีผลต่อความจริงมากกว่าการไล่จับอะไรที่แตะต้องไม่ได้ 
มีบางคอมเมนท์ก็ชื่นชมขอบคุณ


เพียงแต่ตอนนี้เริ่มมีกระแสแง่ลบเข้ามา พวกเขาตั้งข้อสงสัยและคอมเมนท์ในแง่ลบ โดยให้เหตุผลว่า
แอพพลิเคชั่นนี้หลอกลวง 
คู่ที่แอพเลือกให้ไม่เป็นความจริง 
แอพสุ่มไปมั่วๆโดยไม่มีหลักการใดๆ 

ตัวผมเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องธรรมดา
มีคนรักก็ต้องมีคนเกียจเพียงแต่ผมมั่นใจในสินค้าแล้วการคำนวนคู่ที่ถูกต้องแน่นอน

แต่กระแสต่อต้านไม่หยุดเพียงแค่นั้น


หลังจากปล่อยดาวน์โหลดเพียงสี่วัน 
น่าจะมีผู้ใช้ที่ได้เจอคู่กันแล้ว
แต่ทำไมคอมเมนท์แง่ลบถึงมีมากขึ้น
คะแนนรวมของอแอพพลิเคชั่นจากค่าเฉลี่ย 4-5 ดาวตอนนี้ตกลงมาอยู่ที่ 3 ดาวเท่านั้น 

มันเกิดอะไรขึ้นทำไมพวกเขาถึงแสดงความคิดเห็นที่แย่และให้คะแนนกับแอพต่ำถึงขนาดนี้ 
ความน่าเชื่อถือของมันค่อยๆลดลง
แต่ผมหวังว่าจะมีผู้ใช้ที่เห็นด้วยมากขึ้น

พรุ่งนี้จะเป็นวันประชุมใหญ่เรื่องราคาพื้นที่ใช้ในการโฆษณาของแอพ 

6 วันหลังจากที่ปล่อยแอพพลิเคชั่นไปคะแนนเหลือเพียง 1-2 ดาวเท่านั้น
แบบนี้ไม่ไหวแน่ๆ 
เราจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบในการต่อราคาครั้งนี้ ผมเครียดมากมันเกิดอะไรขึ้น ผมลองเข้าไปอ่านคอมเมนท์ของผู้ใช้งาน

คอมเมนท์ที่ 073: ไหนบอกเป็นคู่แท้ไงทำไมเขาไม่เห็นจะมีเวลาอยู่กับเราเลย
คอมเมนท์ที่ 094: แย่ค่ะ...คนที่แอพเลือกให้มันแย่มาก แล้วแอพก็ไม่มีระบบเปลี่ยนคนให้เลย เขาไม่เห็นน่ารักตามสเปคที่ฉันชอบเลย ทำไมสุ่มเขามาเป็นคู่ฉัน...เชื่อถือไม่ได้หรอกค่ะ แอพพลิเคชั่นนี้
คอมเมนท์ที่ 254: ผมเศร้าจังเลยครับ ไหนคุณว่าเป็นคู่แท้ ผมเดินทางไปพบเธอตั้งไกลเราดูเข้ากันได้ แต่ความจริงเราก็ต้องแยกกันทำงานเหมือนเดิม เวลาไม่มีให้กันสุดท้ายเราก็ต้องแยกทางแล้วผมก็กลับมาเจ็บใหม่

และคอมเม้นอื่นๆอีกมากมาย
นี่เป็นปัญหาที่ยากเกินความเข้าใจ 
ผมกลับมาคิดหรือว่ามันใช้งานไม่ได้จริง 

จึงนึกถึงคู่รักที่เคยได้ทดลอง
แอพพลิเคชั่นนี้ เหล่านักวิจัยที่ร่วมในการทดลอง 
คู่ที่แอพบอกว่าไม่ใช่
พวกเขายังคบกันอยู่ 
ส่วนคู่ที่บอกว่าใช่
พวกเขาเลิกกันแล้ว

ตอนนี้ผมสับสนไปหมด

มาถึงวันที่ต้องนำเสนอแอพ
วันขายพื้นที่โฆษณา 
ผมเครียดมาก 
ผมอยู่ที่ห้องรับรองของบริษัทลูกค้า
ที่อยู่รวมกันในห้องตอนนี้มี
ผมพนักงานฝ่ายขายอีกสามคนและคุณเลขา 

ตอนนี้แอพไม่มีความหน้าเชื่อถือ
เราเป็นฝ่ายเสียเปรียบแน่นอน 
ผมอยากจะรู้ว่ามันมีปัญหาตรงไหนผมคงต้องลองใช้เอง 
ผมดาวน์โหลดแอพพลิเคชั่น A-mo กรอกข้อมูลส่วนตัวลงไป
เมื่อเข้าสู่หน้าหลักของแอพมันก็ดังขึ้นทันที !!!

นี่เป็นสัญญาณบอกว่าคู่อยู่ใกล้ๆ 
คุณเลขาหรอ? พนักงานขาย3คนนี้หรอ? หรือว่าคนอื่นๆที่อยู่ใกล้ห้องนี้?

ผมสังเกต
คนในห้องไม่มีใครมีเสียงสัญญาณดังขึ้นนอกจากผม

แสดงว่าเป็นคนอื่นนอกห้องหรอ? 
ตอนนี้ผมไม่มีเวลามาหาสะด้วย
ผมจึงปิดการทำงานของมันไป 
เพราะลูกค้าเดินเข้าห้องประชุมมาแล้ว
จบการต่อรองพื้นที่โฆษณาแม้จะพอขายได้ แต่มันไม่เห็นกำไรเลย 
เพราะเมื่อมาคำนวนหักลบค่าใช้จ่าย 
รวมทั้งค่าพัฒนาและใต้โต๊ะที่ต้องเสียไป
ได้กลับมาเพียงแค่ทุนคืนเท่านั้น 

เหตุที่ลูกค้ายังซื้ออยู่เพราะว่ามันเป็นแอพที่มีคนเล่นเยอะ 
จากที่ผมตั้งใจให้เป็น
แอพที่ทุกคนต้องมี 
มันเป็นได้เพียงแค่แอพหาคู่
เอาสนุกเท่านั้น

ผลการต่อรองส่งถึงผู้ถือหุ้นบริษัท 
เมื่อการลงมือพัฒนาสินค้าของบริษัทแล้วไม่ได้กำไร ได้เพียงทุนคืนนั้นเรียกว่าเป็นความล้มเหลวผมถูกโหวตปลดจากตำแหน่งประธานบริษัททันที

ตอนนี้ผมไม่มีอะไรเลย
ผมไม่ได้เสียดายตำแหน่งหรือเงินทอง เพียงแต่ผมสงสัยว่าเพราะอะไรมันถึงไม่สำเร็จ 

ผมกลับมาที่จุดเริ่มต้นนี้อีกครั้ง 
กลับไปที่บาร์ที่ได้พบกับเพื่อนผู้อกหักคนนั้น ผมได้เห็นภาพเดียวกันกับครั้งก่อนที่มาที่นี่ เขายังนั่งอยู่ตรงที่เดิม สั่งเครื่องดื่มมาดื่มไม่หยุดเหมือนเดิม 

แต่ครั้งนี้ผมเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ข้างๆเขา และเป็นฝ่ายทักทายเขาไปก่อน

ผม: เป็นยังไงบ้าง?
เพื่อน: ก็อย่างที่เห็น
ผมอยากจะรู้ว่าสิ่งที่สร้างขึ้นมาโดยเอาปัญหาของเขาเป็นต้นแบบนี้จะมีประโยชน์กับเขาไหม

ผม:...นายลองใช้แอพนี้สิ ฉันว่ามันน่าจะช่วยให้นายเจอคู่ที่แท้จริงของนายได้ นายจะได้ไม่ต้องเจ็บปวด

ผมยื่นโทรศัพท์ให้เขาดู โดยเปิดหน้าหลักของแอพ A-mo ไว้

เพื่อน : ไม่เอาหรอก ไม่ต้องการ
ผม : ..ทำไมละ นายก็รู้ว่านี่เป็นผลงานผม
ผมที่ได้ที่หนึ่งมาตลอด ไม่เคยทำอะไรที่ไม่มีคุณภาพและเชื่อถือไม่ได้ออกมาหรอก

เพื่อน: ใช่...ฉันรู้ดีว่านายทำมันสำเร็จนายสามารถคิดค้นตัวช่วยที่ทำให้เจอคู่แท้มาได้ แต่ว่าฉันไม่ต้องการมัน

ผมเริ่มมีน้ำโห ไม่เคยรู้สึกว่างานที่ตอบโจทย์กลายเป็นขยะถึงเพียงนี้
ผมขึ้นเสียงกับเพื่อน

ผม: ทำไมวะ มันมีปัญหาอะไรนักหนา
เพื่อน: ก็กูไม่ต้องการคู่แท้อะไรทั้งนั้น กูแค่ต้องการความรักของกูที่เสียไป มึงเข้าใจไหม
ผม : ก็ถ้าลองใช้สิ่งนี้... นายก็จะเจอคู่แท้ที่จะลงเอยด้วย ไปรักเขานายก็จะได้ความรักจากคู่แท้กลับมาไง
เพื่อน : นายมันโง่ไม่เข้าใจความรัก 
สิ่งที่นายทำอยู่ฉันรู้ตั้งแต่แรกตั้งแต่โฆษณาของนายแล้วว่ามันจะไม่สำเร็จ
ผม:... เพราะอะไร
เพื่อน: รักไม่ใช่แค่มีคนบอกว่าให้ไปรักแล้วจะรักได้

รักจะไม่เกิดขึ้นบนเหตุผล
รักจะเกิดขึ้นเองจากสถานการณ์
รักจะเกิดขึ้นมาเองจากความบังเอิญ
รักจะเกิดขึ้นมาเอง”เมื่อถึงเวลา”
คนที่เขาใช้แอพเขาเจอคู่จริงๆ ของเขาแล้ว แต่ที่ตอนนี้เขายังรักกันไม่ได้เพราะมันยังไม่ถึงเวลา

เธอที่ชอบคนที่หน้าตา คู่แท้ที่เธอเจอตอนนี้อาจจะหน้าตาไม่ดีแต่อนาคตเขาอาจจะได้เจอกันใหม่ในตอนที่เขาดูดีขึ้นก็ได้ เวลานั้นเขาจะรักกันเอง

คู่แท้ที่คบกันอยู่แล้วต้องเลิกกัน อาจเป็นเพราะสถานการณ์มันบังคับให้ต้องจบแบบนั้น
ถ้าวันหนึ่งทุกอย่างมันพร้อม
เขาจะมาเจอเธอและได้รักกันอีกครั้ง

หรืออีกหลายๆคู่ที่ได้เจอกันแล้ว
แต่ยังรักและลงเอยกันไม่ได้มันเป็นเพราะ
ยังไม่ถึงเวลาของมันนายที่โง่และไม่เคยมีความรัก
ไม่มีทางเขาใจหรอก 
สิ่งที่นายทำมันก็แค่หาคู่แท้ให้ แต่มันไม่ได้หารักให้ยังไงละ ไอ้โง่

ผม : ......แอพนี้มันช่วยนายไม่ได้เลยหรอ ถ้านายใช้แล้วพบว่าเธอไม่ใช่คู่นาย นายจะได้ตัดใจไง

เพื่อน : กูไม่ต้องการ ถ้าใช้แล้วปรากฎว่าเธอเป็นคู่ก็อาจดีใจและรอเธอต่อ 
แต่ถ้าไม่ใช่กูก็ยิ่งช้ำใจเข้าไปอีก
ตอนนี้กูรักเธอหมดใจไปแล้ว
ไม่ต้องการรู้ ไม่ต้องการคู่แท้ใดๆ 

ถ้ามันถึงเวลากูจะไปต่อได้เองไม่อยากเอาแอพของคนโง่ที่ไม่รู้จักความรักมาใช้ให้เสียเวลาหรอก

ผมกลับมาที่คอนโดนั่งคิด
นอนคิดก็ยังคงไม่เข้าใจ ว่าผิดตรงไหน ผมไม่อาจเข้าใจได้จริงๆ

ผมนอนหลับไปพร้อมๆกับความสงสัยที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ

เช้าวันนี้เป็นวันที่ผมจะต้องเก็บของออกจากห้องของประธานบริษัท

ผมไม่ได้เศร้าอะไรเพราะยังไง
ผมก็กลับมาตำแหน่งนี้ใหม่ได้ 
ยังไงผมก็เป็นคนเก่งอยู่แล้วเพียงแต่ยังคงสงสัยในความพ่ายแพ้ครั้งนี้อยู่

ระหว่างที่ผมเก็บของอยู่ก็เห็นคุณเลขากำลังเก็บของอยู่เช่นกัน

ผม: นั้นคุณจะไปไหนครับ
เลขา: ....ก็ย้ายตำแหน่งไงคะ
ผม: แต่คุณรับตำแหน่งเป็นเลขาของประธานคนใหม่ที่จะมาแทนผมได้นิ
เลขา: ฉันไม่อยากอยู่ต่อค่ะ ตั้งแต่เข้าทำงานมาก็ชินกับการทำงานร่วมกับคุณมาตลอด คอยบริหารช่วยจัดการเวลาให้ “เจ้านายชอบโยนงานอย่างคุณ” 
ถ้าให้เปลี่ยนเจ้านายก็คงทำตัวไม่ถูกค่ะ ขอออกดีกว่า
ผม: ..........(อะไรกันความรู้สึกนี้)
เลขา: คุณกำลังจะย้ายไปรับตำแหน่งที่บริษัทอื่นหรือเปล่าคะ ต้องการเลขาไปช่วยอีกสักคนไหมฉันรู้งานนะคะไม่ต้องห่วงเลย
ผม:........(เขาสวยกว่าทุกวันหรือเปล่า)
น่าแปลกใจ
แม้ผมจะเคยมีแฟนมาก่อน
คบผู้หญิงมาแล้วก็หลายคน
แต่ไม่เคยมีความรู้สึกแบบนี้ 
ทำไมถึงน่ารักได้ขนาดนี้นะ


ผม: เอิ่มคือ...จะว่าไปผมก็ยังไม่มีเลขาในที่ทำงานใหม่ด้วยสิ รบกวนคุณอีกครั้งได้ไหมครับ

...เธอยิ้ม...
เลขา : ถือว่าตกลงแล้วนะคะ ฉันไม่เกี่ยงเรื่องเงินน้อยหรอกค่ะไม่ต้องกลัว

ผมว่าผมคงต้องโดนอะไรสักอย่างแล้วละนี่หรือเปล่าที่เขาเรียกว่า
รักเกิดจากสถานการณ์
รักเกิดจากความบังเอิญ
และรักจะเกิดเมื่อถึงเวลา
ผมอยากจะรู้ว่าสิ่งนี้จะใช่ไหม
จะว่าไปตอนที่ผมโหลดแอพ 
ที่มันดังในตอนนั้นเธอก็อยู่ในห้องด้วยนิหรือว่าจะเป็นเธอ 
อยากรู้จังว่าเธอโหลดแอพไว้ไหม
ผมจึงถามกับเธอ

ผม: คุณเลขาครับคุณได้โหลดแอพ A-mo ไว้อยู่หรือเปล่าครับ
เลขา: ...เปล่าค่ะฉัน ฉันไม่ได้โหลดแอพแบบนั้นฉันสนใจแต่เรื่องงานค่ะ

ใช่จริงหรือ ผมเป็นคนที่มีความสามารถในการสืบสวนพอสมควรจึงลองวัดเชิงกับเธอ

ผม: คุณเลขาครับตอนที่แอพยังอยู่ในช่วงทดลอง ตอนนั้นผมให้คุณลองโหลดไว้คุณพอจะจำได้ไหมว่าในแอพมันต้องใช้ข้อมูลอะไรบ้าง

เลขา: คุณนิ ความจำสั้นจังนะคะเพราะแบบนี้ไงถึงต้องมีเลขาแบบฉัน ฉันจำได้ค่ะ ชื่อ-สกุล รหัสบัตร ทะเบียนบ้าน วันเดือนปีเกิด

ผม: นั้นสินะครับ (พลาดแล้วคุณเลขาตอนอยู่ในขั้นทดลองมันต้องมีลำดับเบสด้วย ที่คุณตอบว่ามีห้าอย่างนี้เพราะคุณโหลดตัวจริงมาแล้วใช่ไหม ปิดผมไม่ได้หรอก)

(ที่แอพดังตอนนั้นจะใช่เธอหรือเปล่านะ ตอนนั้นไม่เห็นเครื่องเธอดัง แต่ก็บอกไม่ได้เพราะเวลาประชุมเธอจะปิดเสียง)

ผมหยิบมือถือขึ้นมา 
มองไปที่แอพ A-mo อยากรู้จริงๆ อยากรู้ว่าจะใช่เธอไหม

...แต่บางทีไม่ต้องมีสัญญาณเตือน
ก็ได้... ถ้าจะรักแล้วต้องเจ็บก็คงต้องเจ็บนั้นแหละ ยังไงตอนนี้มันก็เตือนผมไม่ทันแล้ว 
ผมไม่ได้กดที่แอพ A-mo เพราะถ้าไม่ใช่เธอผมต้องเสียใจแน่ๆ ขอไม่รู้และรักเธอทั้งที่ไม่รู้แบบนี้ดีกว่า

ผมอยากจะลองเริ่มดูอีกสักครั้งด้วยก้าวเล็กๆนี้ 
การชวนไปดินเนอร์เป็นสิ่งที่ผมชอบใช้ประจำกับครั้งที่ผ่านๆมา
.........แต่ครั้งนี้มันพูดยากจัง..........

ผม:คุณเลขาครับ
เลขา: คะ
ผม: เอิ่ม คือ. คือ.... คือว่า.....
เลขา: ว่าไงคะ
ผม: คือว่าคืนนี้คุณพอจะว่างไหม
เลขา: .....ก็ไม่ได้ติดอะไรนะคะ มีอะไรหรือเปล่า
เธออมยิ้ม เธอมันร้ายเราอยู่ด้วยกันมานานเธอรู้ว่าผมต้องการจะชวนเธอแต่เธออยากให้ผมพูด

ผม: คุณพอจะไปดินเนอร์กับผมคืนนี้ได้ไหมครับ

จบบริบูรณ์

________________________
ลงให้จบแล้วนะครับ


SHARE
Written in this book
นิทานจากฉัน
เขียนไว้อยากให้คุณได้อ่าน
Writer
Suyzeiy
ขอให้โชคดี
คนธรรมดามานั่งแต่งนิทาน (นิทานที่ไม่มีคนอ่าน)

Comments

nananatte
20 days ago
น่ารักจังเลย! สนุกค่ะ ^___^
Reply
Suyzeiy
20 days ago
ขอบคุณครับ เจอคอมเม้นต์แบบนี้ใจชื้นเลยครับ
nananatte
20 days ago
ตอนอ่านแรกๆ นึกถึง app war ค่ะ แต่มาพลิกตอนจบ มีความมุ๊งมิ๊ง ^___^