Tuxedo
อาภรณ์ที่ถูกตัดเย็บอย่างประณีต เพียงแว่บแรกที่ได้เห็น ผมก็หมายมั่นที่จะต้องเป็นเจ้าของมันให้ได้
Tuxedo สีกรมไม่ใช่ความตั้งใจที่ผมจะซื้อในตอนแรก เอาจริง ๆ ในวันนั้นยังไม่มีแพลนที่จะซื้อมันด้วยซ้ำ เนื่องจากราคาที่ค่อนข้างแพง

ย้อนกลับไปเมื่อช่วงเดือนมกราคม ผมตั้งใจที่จะตัดชุดสำหรับเล่นงานจิบน้ำชาในวัง โดยทางหัวหน้าวงก็เจาะจงมาว่าควรจะเป็นทักซิโด ผมเองก็เห็นด้วยว่าควรจะมีชุดสำหรับใส่ในงานพิธีการ

ผมไม่ค่อยใส่ใจเรื่องการแต่งกายนัก เสื้อผ้าแทบทุกชิ้นเป็นสิ่งที่แม่ซื้อให้ หรือไม่ก็ตกทอดมาจากญาติพี่น้อง ยกเว้นเสื้อเมืองที่ผมจะเป็นคนซื้อมาเองด้วยความชอบส่วนตัว ทุกวันนี้คุณจะเห็นผมใส่แต่เสื้อเมือง แม้ตอนเข้าออฟฟิศในบางวัน

เรื่องสูทจริง ๆ ก็ไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่ ตั้งแต่ตอนปี 1 ผมได้สัมผัสกับชุดสูทอย่างเป็นทางการครั้งแรก ในงานบายเนียร์ของภาค สูทตัวโคร่ง ๆ ของพ่อทำให้ผมดูภูมิฐานมาก จนเพื่อนแซวว่าเหมือนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ในขณะที่เพื่อนที่มาด้วยกันก็ดูเหมือนบอดี้การ์ดกลาย ๆ เป็นภาพที่ตลกดี
กลับมาช่วงปลายมกราของปีนี้ ผมตัดสินใจเข้าไปร้านสูทแถวบ้านที่ห่างออกไปไม่ถึง 50 เมตร การพูดคุยกับเจ้าของร้านเริ่มด้วยการแนะนำรูปแบบทักซิโด ผมไม่มีความรู้มากนัก ทางร้านเองก็เสนอให้ผมไปหารูปต้นฉบับของสูทแบบที่อยากได้ ซึ่งเอาจริง ๆ ผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะใส่ปกแบบไหนแล้วสวย ไม่รู้จะเริ่มอย่างไรด้วยซ้ำ จึงทำได้แค่ลองหาสูทของอาร์มานีมาเป็น Reference คิดว่าน่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนั้น

ไม่เป็นไร ตัดมาเรื่องราคา อันนี้ก็เป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับคนที่อยากมีชุดดี ๆ ในราคาย่อมเยาว์มาสวมใส่ ซึ่งจากการสอบถามก็ได้ราคาที่น่าพึงพอใจมาก ถึงมากที่สุด

ทั้งชุด แค่เฉียด ๆ สี่พันบาท ถูกจนน่าตกใจสำหรับทักซิโดที่ใช้ผ้าวูล 40% ผมกลับไปนอนคิดอยู่หลายวันหลายคืน แต่ก็ยังไม่ตัดสินใจสั่งตัดสักที เพราะไม่รู้ว่ามันจำเป็นต้องใช้ขนาดไหน อยากจะลองออฟชั่นที่ถูกลงมา คือ ซื้อเสื้อเชิ้ตตีเกล็ดมาใส่ บวกด้วย cufflink ติดแขนเสื้ออีกสักคู่ก็อาจจะทำให้สูทแฟชั่นที่เพื่อนยกให้ดูภูมิฐานขึ้น 

แต่ทุกอย่างก็ไม่เป็นไปอย่างที่ผมคิด

ความบ้าระห่ำของผมเริ่มขึ้นเมื่อเห็นของมียี่ห้อจัดบูทลดราคากลางเซนทรัลลาดพร้าว ร้านสูทชั้นดีที่มีโลโก้เป็นเส้นตรงสี่ขีด สั่งตรงจากญี่ปุ่น เรื่องมาตรฐานการตัดเย็บ เนื้อผ้าที่ใช้เรียกว่าอยู่ในเกรดพรีเมียม ถ้าไม่นับเรื่องดีไซน์ที่ค่อนข้างเรียบง่ายไม่หวือหวา เน้นให้ใช้งานได้ในหลาย ๆ โอกาส ก็ถือว่าเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม ถึงแม้ราคาเริ่มต้นของสูทสำเร็จรูปจะสูงเป็นเท่าตัวถ้าเทียบกับแบรนด์คัตติ้งดี ๆ ของไทย
แต่ในเมื่อมันลดครึ่งราคา การหยิบฉวยในครั้งนี้ก็เริ่มที่จะไม่เกินเอื้อม โดยเฉพาะเมื่อเพื่อนผม เสนอที่จะจ่ายให้ก่อน เนื่องจากต้องการสะสมแต้มบัตรเครดิตให้ถึงยอด สำหรับการแลกตั๋วเครื่องบินของนาง

จะว่าไปผมเองก็มีความเป็นพวกวัตถุนิยมอยู่พอตัว ถึงแม้ปกติจะไม่ใส่ของแบรนด์ แต่ถ้ามีโอกาสคว้า ผมก็ไม่พลาด นาน ๆ ทีก็อยากจะมีโมเมนต์อวดของกับเขาบ้าง

ทักซิโดตัวหนึ่งถูกหยิบออกมาทาบตัวผมเพื่อเทียบหาขนาดที่พอดี พนักงานลำบากใจอยู่พักหนึ่งเพราะผมเป็นคนตัวเล็ก ไซส์สูทที่เหมาะสมก็เหลืออยู่ตัวเดียว แถมเป็นสีกรมอีกด้วย

ตอนนั้นผมไม่สังเกตด้วยซ้ำว่ามันเป็นสีกรม เพราะสีมันเข้มมาก แทบจะใกล้เคียงกับสีปกคอที่ใช้ผ้าสีดำมะเมื่อม

ความอยากได้อยากมีมันก็บังตาอยู่พอสมควร ผมตื่นเต้นกับสูทผ้าขนสัตว์ 100% ลดครึ่งราคามาก ณ ชั่วโมงนั้น

ประมาณห้านาทีสำหรับการเข้าไปเปลี่ยนชุดในห้องแต่งตัว เหมือนกับนกผลัดขนก็เห็นจะได้ เพราะผมถอดแทบจะทุกชิ้นเพื่อลองใส่ชุดในสภาพเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ เชิ้ต กางเกง ถุงเท้า สูท โบว์ไทด์ ปิดท้ายด้วยคัฟลิ้งค์
ผมจัดแจงขยับให้ทุกอย่างเข้าทรงของมันเป็นครั้งสุดท้าย เมื่อเห็นภาพตัวเองในกระจกก็ทำให้ผมตัดสินใจซื้อได้ไม่ยาก
เท่โคตร สั้น ๆ ง่าย ๆ ได้ใจความ ผมชอบตัวเองในลุคนี้มาก ๆ นอกจากการใส่เสื้อเมืองที่รู้สึกว่าเข้ากับรยางค์ของตัวเองแล้ว การแต่งตัวเนียบ ๆ ก็เป็นสิ่งที่ผมชื่นชอบเช่นกัน


เป็นมูลค่าที่สูงมากสำหรับสูทที่ผมน่าจะมีโอกาสได้ใส่แค่ไม่กี่ครั้งในชีวิต เพราะตอนนี้ผมไม่ได้เล่นดนตรีกับวงแล้ว ทักซิโดของผมกำลังจะเป็นหม้ายในไม่ช้า
SHARE
Writer
prestkt
Dreamcatcher
ผู้แสวงหาวิถีชีวิต

Comments