Brighter tomorrow "พรุ่งนี้จะต้องสดใสกว่าเดิม"
"เคยเป็นมั้ย ?" อยู่ดีๆก็น้ำตาไหล สับสน มืดมนเหมือนคนหลงทาง ไม่รู้จะไปทางไหน ไม่รู้ว่าชอบอะไร อยากทำอะไร ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง...

ความรู้สึกมากมายประดังประเดกันเข้ามาเมื่อเห็นเพื่อน คนวัยไล่เลี่ยกันดูมีอนาคตที่ดีกันไปหมด บ้างก็เป็นคนเก่ง บ้างก็มีหน้าที่การงานดี บ้างก็รู้ว่าตัวเองชอบอะไร อยากทำอะไร ทุกคนล้วนดูมี passion ในชีวิตกันหมด 

ต่างกับฉัน..."ที่ไม่มีอะไรชัดเจนเลยสักอย่าง"
ได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองอยู่บ่อยๆว่า  ทำไมนะทำไม??

ทำไมถึงได้เดินช้ากว่าคนอื่น ทำไมถึงทำได้ไม่ดีแบบคนอื่นเขานะ ทำไมชีวิตมันเหนื่อยจัง...

แต่ "ไม่เป็นไรหรอกนะ" ใจเย็นๆหน่อย ทุกคนมีจังหวะการก้าวเดินเป็นของตัวเอง เธอไม่ต้องวิ่งแบบคนอื่นเขาก็ได้แต่อย่าหยุดเดินก็พอ ถึงจะเดินช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร วันนึงก็ถึงเส้นชัยได้อยู่ดี 

"ไม่เป็นไรหรอกนะ" เธอน่ะเก่งอยู่แล้ว พยายามเข้าอีกหน่อยมันต้องออกมาดีแน่ๆ ฉันเชื่อ...เธอทำได้

ช่วงนี้อาจจะเหนื่อยและท้อบ่อยเป็นพิเศษ แต่ "ไม่เป็นไรหรอกนะ" หยุดพักสักหน่อยจะเป็นไรไป แต่อย่าถอยนะเข้าใจใช่มั้ย?? ไว้พรุ่งนี้เรามาสู้กันใหม่ เก่งๆอย่างเธอน่ะผ่านมันไปได้อยู่แล้ว

ไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ทุกสิ่งทุกอย่างมีเวลาเป็นของตัวเอง สักวันนึงมันต้องกลายเป็นวันที่ดีของเราแน่ๆ เชื่อฉันเถอะ..."พรุ่งนี้จะต้องสดใสกว่าเดิม"

SHARE

Comments

Bear_in_mind
3 months ago
เราก็เป็นแบบนี้เลยอ่ะคุณ อารมณ์แบบเป็นเด็กจบใหม่ที่สับสนยังค้นหาตัวเองอยู่ แต่ยังไม่เจอ และก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร แต่เวลาจะช่วยให้ดีขึ้นนะคะ ^^
Reply