02:17
เราอาจจะเป็นบ้าเพราะอิทธิพลจากดวงจันทร์ล่องหนดวงหนึ่ง

...

พิมพ์คำว่า 'ถ้าฉันหายไป' ครั้งที่เท่าไรแล้ว?
ไม่ได้นับ แต่ก็รู้สึกว่าถี่เหลือเกิน จนนึกตั้งคำถาม


ไม่รู้ว่าครั้งที่เท่าไร
แต่บอกได้เลยว่า'ทุกครั้งที่ฟังเพลงนั้น'

'ทุกครั้งที่หวนนึกถึงดวงจันทร์ดวงหนึ่ง'

ไม่ใช่ดวงที่อยู่บนฟ้าหรอก
ไม่ใช่เลย.
ดวงจันทร์ดวงนี้
มีสองขา สองแขน หนึ่งใบหน้า
แต่หัวใจนั้นมีกี่ดวง ก็ไม่อาจรู้ได้.

คนเราน่ะ ต้องโชคดีมากมายแค่ไหนกัน 
ถึงจะได้เจอคนที่สามารถรู้ได้ว่า 'เขาจะมีหัวใจเพื่อเราเพียงดวงเดียว'

อาจจะหาเจอก็ได้
แต่ไม่ใช่กับดวงจันทร์ของฉัน

เพราะดวงจันทร์ของฉันนั้นร้ายมาก
เขาทำให้ฉันใจร้ายกับตัวเอง
แถมยังมีอิทธิพลมากเกิน จนแม้ต่อให้เขาหายไป ฉันก็ไปไหนไม่ได้อยู่ดี

ต่อให้เขาไม่ได้อยู่ตรงนี้
ก็ยังสามารถทำให้ฉันเผลอคิดอยู่บ่อยๆว่า
ถ้าฉันหายไปบ้าง สำหรับเขาแล้วมันจะเป็นอย่างไร

รู้นะว่าจบไปแล้ว
แต่คนเราก็มีความทรงจำใช่ไหมล่ะ

ช่วงเวลาที่ใครบางคนเรียกว่า 'นั่งคุยกับลมกับฟ้า'
ในตอนที่อยู่ๆก็มีคำถามเกิดขึ้น ทั้งๆที่ตรงนี้ไม่มีใครเลย

นั่นแหละ

เราไม่ได้คุยกับลมกับฟ้าจริงๆหรอก
แต่กำลังคุยกับความทรงจำ
เราไม่ได้แค่ถามลมถามฟ้า
แต่เราถามคุณ คนที่อยู่ในความทรงจำ

และแอบหวังคำตอบเสียด้วย แม้จะรู้ว่ามันไม่มี

ฉันกำลังคุยกับดวงจันทร์ล่องหนดวงหนึ่ง
และใช่ มันเป็นเพียงเศษซากของความทรงจำเท่านั้น

เผลอถามขึ้นมาว่า ถ้าฉันหายไป...

อีกแล้ว

ถึงตรงนี้ก็คิดได้ว่า ความทรงจำไม่สามารถให้คำตอบอะไรได้

มันหมดสภาพไปแล้ว


ตอนนี้เราเป็นเพียงคนบ้า
ที่เอาแต่นั่งตั้งคำถามว่าถ้าเราหายไปมันจะเป็นอย่างไร

คิิดจะถามมัน กับคนที่เลือกจะหายไปจากเราก่อนเนี่ยนะ

ดูยังไง มองมุมไหน ก็ทั้งบ้าและตลก

ไม่ชอบตัวเองตอนเป็นแบบนี้เลย

...

ดวงจันทร์จะสนทำไม ว่าแกจะอยู่หรือหายไป

แล้วแกด้วย จะสนทำไม
ในเมื่อที่เป็นอยู่ตอนนี้
มันเกินกว่านั้นไปมากแล้ว

ต่อให้สำหรับแกเขาจะยังคงเป็นดวงจันทร์

แต่สำหรับเขา...

แกอาจเทียบไม่ได้กระทั่ง ฝุ่น.


SHARE
Writer
26069
let's say
กล่าวคือ เปงบร้า...นั่นเงง

Comments