นายคนนั้นอะ นายที่มาจากดาวพลูโต: วันที่ฟ้าขะมุกขะมัว
2019.03.30 วันเสาร์ วันที่เมฆครึ้ม ฟ้าขะมุกขะมัว

สวัสดี นายที่มาจากดาวพลูโต...ขอโทษที่ห่างหายไปนานนะ พอดี ช่วงนี้กลับบ้านมาก็ดึกแล้วละ ไม่ใช่งานยุ่งหรอกนะ แต่ไปกินข้าวกับคนในบริษัทติดกันสองวันแหนะ ประกอบกับมีความคิดนึงที่เกิดขึ้นมา...

พอดีมีคนบอกฉันเรื่องคนของนาย ว่าตอนนี้ เขาก็มีคนใหม่ไปแล้วละ...ดีจังเลยเนอะ เหมือนได้เริ่มต้นใหม่ สละทุกเรื่องในอดีตทิ้ง...ฉันก็รู้้สึก อยากจะทำแบบนั้นบ้างจัง เลยคิดว่า แล้วทำไม ฉันจะต้องมานั่งเขียนเรื่องราวของฉันให้นายอ่านด้วยนะ... ฉันก็ควรจะจบมันและเดินสวยๆ โสดๆ ต่อไป นั่นละ ฉันก็เลยไม่เขียนถึงนายไง...

อ้าว แล้วทำไมฉันมาเขียนต่อ? นี่คือคำถามของนายใช่ไหมละ?

คำตอบของฉันก็คือ...ฉันแค่อยากเขียน อยากบอกเรื่องราวของฉันมากกว่า และไม่ว่านายจะได้อ่านข้อความนี้หรือไม่ แต่เรื่องราวของฉันอาจจะทำให้ใครคนหนึ่งมีความคิดที่ต่างออกไปก็ได้จริงไหม? และถ้าวันหนึ่งนายได้อ่านข้อความทั้งหมดนี้ และฉันก็ยังเขียนมันต่อไป นั่นอาจจะไม่ได้เป็นเพราะ ฉันยังรักนายอยู่ก็ได้...แต่นั่น หมายความว่า ทุกครั้งที่ฉันเขียนมัน มั่นใจได้เลยว่า ฉันยังจำนายได้ และคิดถึงนายหรืออาจจะแค่นึกถึงก็เท่านั้น

งงไหม? 555+ ฉันหวังว่า นายจะเข้าใจฉัน เพราะช่วงนี้ ฉันก็ดูเหมือนมีปัญหาด้านการสื่อสารกับทุกคนค่อนข้างมาก

การมาอยู่ญี่ปุ่นของฉัน เข้าสู่ 5 เดือนเต็มแล้วละ...

ฉันมีความสุขมากที่ได้มาอยู่ที่นี่ เหมือนการมาอยู่คนเดียว มันทำให้ฉันได้
ใช้ชีวิต

ละมั้ง ฉันตื่นนอนตอนเช้าตรู่ในวันหยุด แล้วออกไปวิ่ง พร้อมเสื้อกันหนาวและหูฟัง...โชคดีที่ตอนนี้เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิแล้ว...อากาศเลยกำลังดีมากๆและพระอาทิตย์ก็ขึ้นเช้าขึ้นกว่าเดิมแล้ว...

วันนี้ฉันก็ออกไปวิ่งมาละ วิ่งไปก็ถ่ายรูปซากุระข้างทางไป 555+


ซากุระ สวยมากๆเลยละ แต่หน้าเสียดายนะ 
อายุมันสั้นมากเลย อาทิตย์เดียวก็ร่วงแล้วละ แต่ก็ยังมีดอกที่ยังไม่บาน บานมาแทนที่นะ...

สิ้นสุด เดือนสาม ขึ้นเดือนสี่ บริษัทญี่ปุ่นจะมีการเปลี่ยนตำแหน่งหน้าที่ทางการงานกันจ้าละหวั่นเลยละ บางคนต้องย้ายสาขาที่ทำงาน ตำแหน่งที่ทำงานเลยทีเดียว แถมไม่มีสิทธิปฎิเสธอีกด้วยนะ แต่ก็นะ การเปลี่ยนแปลงอาจจะทำให้เราเก่งขึ้นก็ได้นะ ได้รู้มากขึ้นด้วยละ ฉันว่า...

พอวิ่งเสร็จ ฉันก็มาออกกำลังกายต่ออีกนะ 555+ ใช่แล้วละ ฉันมาเต้นต่อ 55+ นั่นคงยังเป็นสิ่งเดียวจากฉัน ที่นายอยากเห็น แต่ฉันไม่ให้เห็น 555+ 

การอยู่คนเดียวมันทำให้เราใช้เวลาไปกับสิ่งที่เราอยากทำจริงๆ

แต่บางครั้ง ฉันก็เลือกที่จะนอนมากกว่าอะ 555+ แม้นายจะคอยบ่นฉันตลอดเรื่องการใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ก็ตามที

ฉันเป็นคนบนโลก ก็มีความขี้เกียจและต้องการนอน การกิน เป็นธรรมดาอะ

อาทิตย์ที่ผ่านมา ฉันไปกินเลี้ยงกับแผนกเพื่อน ที่มีคนญป แต่งงานกัน รู้สึกดีมากๆเลยละ เพราะได้นั่งโต๊ะเดียวกับคนที่คุ้นเคยตั้งแต่ฝึกงานแล้วละ แถมได้รู้จักหัวหน้ารุ่นพี่ที่เคยทำงานที่ CERN ด้วยละ เท่ห์สุดๆไปเลยนะ เป็นผู้หญฺงที่เก่งสุดๆไปเลย 

หลังจากการวันนั้น ฉันก็ไปกินนาเบะเผ็ดระดับ 10 กับบัดดี้ฉันและเพื่อนๆที่ทำงาน 
นาเบะมันเผ็ดมากๆเลยละ แต่ก็อร่อยมากเช่นกัน วันรุ่งขึ้นฉันเลยเข้าห้องน้ำไปตั้ง 10 รอบแหนะ
แต่คนญป คนนึงที่กินเผ็ดเก่งๆ ไม่เป็นอะไรเลย 

นายเชื่อไหมว่า หลังจากกินนาเบะนั่น ฉันรู้สึกได้ถึงความร้อนจากความเผ็ดในกะเพาะของฉันเลยละ ไม่ได้เว่อร์นะ จริงๆ 

พร่ามมาซะเยอะ นายมีอะไรอยากรู้อีกไหม? เกี่ยวกับฉัน หรือญี่ปุ่น ตอนนี้ก็ได้ ถ้าฉันตอบได้ ฉันจะมาตอบในบทต่อไปนะ

ขอไปล้างจานก่อน อิๆ
//ฉันทำขนมปังชุบไข่อร่อยมากเลยละ อิๆ


SHARE
Writer
kumoko
writer,reader
greet me if you wanna know me

Comments