[Book Talk-The Ballad of the Sad Cafe บทเพลงโศกแห่งคาเฟ่แสนเศร้า]
[บทเพลงโศกแห่งคาเฟ่แสนเศร้า - คาร์สัน แมคคัลเลอร์ส, แปลโดย จุฑามาศ แอนเนียน สำนักพิมพ์ Library House]
.
.
.
.
"ความรักเป็นประสบการณ์ร่วมระหว่างคนสองคน แต่ข้อเท็จจริงที่ว่าเป็นประสบการณ์ร่วมมิได้หมายความว่าสองคนที่เกี่ยวของในความรักนั้นจะมีประสบการณ์เดียวกัน มีคนที่เป็นผู้รักและผู้ถูกรัก..."***

ถ้าเป็นเกมการ์ด ฉันคือคนที่จะเลือกเล่นการ์ดกองสีแดงที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงและยากแสนยากอย่างไม่ลังเล --- คุณเคยบอกอย่างนั้น แต่ฉันไม่เชื่อคุณนัก, ฉันไม่ใช่คนที่จะกระโจนลงไปในสนามที่ตัวเองจะไม่มีวันได้รับชัยชนะ --- ฉันว่า, คุณอาจคิดผิด รู้ไหม...
.
.
.
แต่ฉันกระโจนลงไปสุดตัว ไม่ใช่ด้วยความกล้าหาญหรือความไร้เดียงสา แต่ด้วยความบ้าบิ่นและโง่เขลาอย่างคนรู้ทั้งรู้, ชอบทำให้ตัวเองเจ็บปวดนักหรือ คุณถาม ทั้งที่คุณก็น่าจะรู้เหมือนกัน ไม่มีใครชอบความเจ็บปวด ฉันไม่ได้พิสมัยสายสัมพันธ์ที่เจ็บปวดนี้ คุณว่าไม่จริงหรอก อีกครั้งหนึ่ง ไม่จริงหรอก... ราวกับไม่ยอมรับ ราวกับคุณรู้ว่าคุณต้องวิ่งหนีไปให้ไกลที่สุดเพื่อไม่ให้สิ่งแปลกปลอมที่เรียกว่าความรักของฉันนั้นพุ่งเข้าไปปะทะคุณ บางครั้งฉันก็คิด คิดว่าคุณคิดไม่ผิด.....
.
.
.
"บ่อยครั้งที่ผู้ถูกรักเป็นเพียงสิ่งกระตุ้นความรักทั้งมวลที่ถูกกักเก็บไว้ ซึ่งฝังตัวเงียบเชียบภายในผู้รักมาเนิ่นนาน และผู้รักทุกคนรู้เรื่องนี้ดี เขารู้ลึกลงไปในดวงจิตว่าความรักของเขาเป็นสิ่งโดดเดี่ยว...."***
.
.
.
รักที่ไม่คาดหวังคืออะไรน่ะฉันไม่รู้หรอก ไม่มีวันรู้ เพราะฉันคาดหวังและวาดหวังเสมอ ว่าอย่างน้อยวันที่ปราสาทของความหวังเหล่านั้นพลังทลาย การร่วงหล่นนั้นจะไม่ทำให้ฉันถึงตาย ฉันจะฟื้นคืน ฉันจะลุกขึ้นแล้ววิ่งไล่ตามความรักที่ฉันไม่รู้จักได้อีกครั้งแล้วครั้งเล่า ฉันหวังจะมีชีวิตอยู่ในเสี้ยวฝันของคุณ ในความเกรี้ยวกราดฟูมฟายบางห้วงคำนึงของคุณ ในแดดอุ่นยามเช้าของฤดูหนาว ในซุปร้อนๆ ที่คุณชอบจิบเวลาอยากจะอุ่นคอ ในเสียงเพลงอิเล็กทรอนิกส์ป๊อบเก่าๆ ที่คุณชอบฟังเวลาอยากจะหลับฝันดี ไม่ว่าคุณจะอนุญาตหรือไม่ก็ตาม ไม่ว่าคุณจะยินดีหรือเกลียดชัง...
.
.
.
"แทบทุกคนอยากเป็นผู้รัก และความสัตย์จริงแบบไม่ปรุงแต่งนั้นคือลึกเร้นลงไปแล้วภาวะของการถูกรักนั้นออกจะเป็นสิ่งเกินทนสำหรับหลายคน ผู้ถูกรักหวาดกลัวและจงชังผู้รักด้วยเหตุผลดียิ่ง ทั้งนี้เพราะผู้รักมักพยายามเปลื้องตัวตนผู้ถูกรักให้เปล่าเปลือยอยู่ไม่รู้จบ..."***
.
.
.
ฉันรักอย่างคนเห็นแก่ตัว และฉันคงต้องยอมรับด้วยความสัตย์จริง ฉันไม่อาจรักคุณมากไปกว่าที่ฉันรักตัวเอง รักตัวเองอย่างร้ายกาจ... ฉันจึงรักที่จะเจ็บปวดทั้งที่เกลียดความเจ็บปวด ฉันจึงรักที่จะเลือกการ์ดกองสีแดง กระโจนลงในสนามที่ตัวเองพ่ายแพ้หมดรูป ฉันจึงจำนนต่อคุณ ณ ที่นี้ เพื่อรับชัยชนะต่อความทะยานอยากของตัวเอง แลกมันมาด้วยความทรมานของคุณ ด้วยคำรักนับร้อยนับพันจากใครต่อใครและจากคุณ คำว่ารักในแบบที่ฉันไม่มีวันเข้าใจ ความรักคนละแบบกับที่ฉันมี...
.
.
.
แย่ใช่ไหม
.
.
แต่ใช่
.
.
ฉันรักคุณ....
.
.
.
.
.
.
#belovedbook

(*** ข้อความจากหนังสือ )
SHARE
Written in this book
book talk/ movie talk
บันทึกเล็กๆ ถึงหนังสือที่อ่าน

Comments