หากวันนั้น...
ตัวเลขอุณหภูมิเพียงหนึ่งหลัก
เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าในขณะนี้ได้เข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเป็นทางการแล้ว

ทิวทัศน์ข้างนอกหน้าต่างถูกบดบังทัศนวิสัยด้วยหมอกจาง ๆ ในยามเช้าตรู่ ผู้คนเริ่มขวักไขว่ตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตในวันใหม่ด้วยความหวังในใจว่าวันนี้จะเป็นวันที่สดใส

หญิงสาวเบนสายตาจากทิวทัศน์เบื้องหน้า
กลับมาสำรวจสิ่งต่าง ๆ ภายในห้องพักแห่งนี้ 
สถานที่ที่เธอผูกพันมาเป็นเวลานานหลายปี 
วันนี้เธอตั้งใจที่จะตื่นแต่เช้าเพื่อซึมซับบรรยากาศของที่นี่ให้ได้ยาวนานที่สุด ก่อนที่จะต้องออกเดินทางไกลอีกครั้ง...

หญิงสาวสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ พลางเดินไปหมุนหาคลื่นวิทยุคลื่นโปรด ก่อนจะเริ่มลงมือทำความสะอาดภายในห้อง และเก็บข้าวของเพื่อเตรียมขนย้ายออกไป 

เมื่อลงมือปัดกวาดเช็ดถูทุกซอกมุมจนเป็นที่น่าพอใจแล้ว
ถึงเวลาที่จะต้องคัดข้าวของที่มีทั้งหมดเก็บลงกล่อง 

ภายในห้องมีข้าวของมากมายจนทำให้ความทรงจำแรกกับหลาย ๆ ชิ้นนั้นเลือนรางไปตามกาลเวลา ทว่ามีชิ้นหนึ่งที่กลับชัดเจนในความทรงจำ หัวใจของหญิงสาวสั่นกระตุกอย่างยากที่จะห้ามได้ 

รอยยิ้มสดใสดั่งท้องฟ้าในฤดูร้อนของคนในภาพถ่าย 
หวนให้ความทรงจำของเธอพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสาย 
เสียงหัวเราะที่อบอวลไปด้วยความสุข
ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท 
ประกายตาของเขายังคงระยิบระยับขยับไหว
แม้ว่าจะอยู่ในภาพถ่าย 

เธอรับรู้ได้ว่า ‘ความคิดถึง’ นั้นได้เข้ามาเกาะอยู่ที่หัวใจอีกครา 
เธอคิดถึงเจ้าของรอยยิ้มอันสดใส รอยยิ้มนั้นที่เมื่อก่อนเธอได้เป็นเจ้าของแค่เพียงช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น 

ภาพจำของวันนั้นฉายขึ้นมาในมโนสำนึกอีกครั้ง ถ้อยคำทำร้ายใจที่เขาและเธอต่างใช้มันทำลายความสัมพันธ์อันแสนงดงามให้พังลงอย่างยากที่จะกอบโกยซากปรักหักพังนั้นมาประกอบเป็นรูปเป็นร่างได้ใหม่แว่วเข้ามา
...
เสมือนโลกหยุดเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ


‘ทำไมวันนั้นเราถึงทำแบบนั้นกันนะ..’ 

เป็นคำถามแรกที่ผุดขึ้นในใจของเธอ 
เหตุการณ์ผ่านมานานจนเธอจำจุดเริ่มต้นไม่ได้ 
ถ้าหากย้อนเวลากลับไปได้ 
ในวันนั้นเธอคงจะไม่ปล่อยให้เรื่องราวทุกอย่างจบลงแบบนี้ 
ถ้าหากวันนั้นเขาและเธอคิดถึงใจของอีกฝ่ายมากกว่านั้น 
ในวันนี้ ตอนนี้ เขาคงง่วนกับการช่วยเธอจัดเก็บข้าวของอยู่เป็นแน่

 “หากวันนั้นฉันพูดให้เธอได้ยินว่าเสียใจ และหากวันนั้นฉันขอร้องไว้ให้เธออย่าเพิ่งไป วันนี้จะมีเธอรึเปล่า..” 


เสียงเพลงเพลงหนึ่งดังออกมาจากวิทยุเครื่องเก่า เรียกสติของเธอให้กลับมาอยู่ตรงหน้า
หญิงสาวสูดลมหายใจอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มน้อย ๆ ที่ปรากฏขึ้นมา 

เสียงเข็มวินาทีที่ยังคงขยับต่อไปเรื่อย ๆ ดังขึ้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เป็นสัญญาณบอกว่า..เธอเองก็ควรเดินต่อไปข้างหน้าเรื่อย ๆ เช่นกัน :)


SHARE

Comments