[ warning :: Not suitable for fz ppl]

.

ผมไม่ใช่ผู้ชายโรแมนติกและภาพโดยรวมอาจจะน่าเบื่อ

ผมเกิดในครอบครัวชนชั้นกลาง เรียนจบมัธยมมาในฐานะเด็กหลังห้องที่ติดเกมส์เข้ากระแสเลือด และจบมหาลัยรัฐมาในฐานะเด็กธรรมดาคนหนึ่ง

และทำงานในตำแหน่งพนักงานเงินเดือน [ เบ๊ ] ที่ดี

ความฝันของคนน่าเบื่อแบบผมมีสองอย่าง ตั้งแต่เล็ก ผมอยากมีรถมอเตอร์ไซค์คลาสสิคสักคันของตัวเอง ผมชอบดูหนัง และพระเอกที่ขับรถมอเตอร์ไซค์คลาสสิคพลางคาบบุหรี่ คือความฝันชิ้นใหญ่ของผม

เพราะเหตุนี้ เมื่อขึ้นม.ปลาย ผมแอบขโมยบุหรี่ในลิ้นชักพ่อไปฝึกสูบหลังบ้าน ผมพยายามอยู่นานสำหรับการสูดควันลงปอด หลังจากได้รับความรู้จากพี่ชาย ผมก็สามารถสูบควันลงปอดและปล่อยออกมาได้โดยไม่สำลักออกมา

หลังจากผมเข้ามหาลัยพอเรียนจบผมก็ขอร้องให้แม่ซื้อรถมอไซค์แบบคลาสสิคให้หนึ่งคันเป็นของขวัญ ครอบครัวผมไม่ได้ร่ำรวยมากพ่อกับแม่เลยออกเงินซื้อให้ครึ่งนึงและที่เหลือให้ผมผ่อนเอง

โชคดีหน่อยที่หลังจากเรียนจบได้ไม่นาน ผมก็ได้รับตำแหน่งพนักงานฝ่าย IT ของบริษัทญี่ปุ่นบริษัทหนึ่ง เงินเดือนอาจไม่เยอะมาก แต่สำหรับผู้ชายโสดวัยเพิ่งเรียนจบแบบผมมันก็พอดีกับการใช้ชีวิตในเมืองกรุง

ส่วนความฝันชิ้นที่สองของผม


‘ รอนานไหมมึง กูขอโทษพอดีวันนี้แม่งเครื่องถ่ายเอกสารเป็นอะไรก็ไม่รู้กูเลยต้องเรียกช่างมาซ่อม ไม่เรียกมาซ่อมเดี๋ยวหัวหน้าก็ด่ากูอีก ‘

ผมส่ายหน้าให้เธอ ส่วนเธอก็ทำหน้าตากระฟัดกระเฟียดกระโดดขึ้นมาซ้อนท้ายผม ผมยิ้มก่อนจะปรับกระจกรถมอไซค์ขึ้นเล็กน้อย

เพื่อให้ผมสามารถเห็นหน้าเธอได้ชัดเจนตลอดทาง

‘ เออ แล้วกูลืมเล่าวันนี้ใช่ป่ะ มึงจำผู้ชายที่กูเล่าได้ไหมว่าชอบมาป้วนเปี้ยนวันนี้มาอีกแล้วมึงซื้อผลไม้มาฝากกูด้วย ‘

“ เป็นไง มันซื้ออะไรให้มึงอ่ะ “

‘ เดี๋ยวกูตีเลย มึงก็รู้กูเกลียดผลไม้ มึงง่ะมึงต้องด่ามันกับกูป่ะ ‘

ผมหัวเราะโต้ลม ก่อนจะชะลอรถจอดไฟแดง ผมหยิบบุหรี่ในซองขึ้นมาคาบเธอตบหลังผมเบาๆ ผมรู้ว่ามันคืออะไร ผมส่งบุหรี่ให้และไฟแช็กให้เธอ

ไฟเขียว ผมออกรถไป

กลิ่นบุหรี่แตะจมูกเป็นสัญญาณว่าเธอจุดมันแล้ว อกเธอนาบกับหลังผม เธอยื่นมือมาจุดไฟให้และใช้อีกมือป้องลม

ผมชะลอรถและเมื่อบุหรี่ติด

ผมยังขับรถช้าๆ

เธอคิด ว่าผมทำแบบนี้เพื่อไม่ให้บุหรี่ดับ

ความจริงแล้ว ผมเพียงแค่อยากอยู่กับเธอให้นานขึ้น

ระยะทางระหว่างที่ทำงานของเธอและบ้านของเธอมันห่างกันเพียงแค่ 10 นาที

ผมเลยต้องพยายามทำให้มันนานขึ้นเท่าที่ผมจะสามารถ

“ มึงกินอะไรยัง “

‘ ไม่กินแล้วอีเหี้ย กูอ้วนจะตายห่าล่ะ ‘

“ โถ่ น้ำหนักแค่ 43 มึงยังเอาแต่บ่น “

‘ เออ ก็กูอ้วนในความคิดของกูอ่ะ ‘

ผมคีบบุหรี่ออกมาจากปากแล้วหัวเราะส่วนเธอก็ตีหลังผมแรงๆหนึ่งที แขนผมยกขึ้นเพื่อสูบบุหรี่อีกครั้ง

ผมสัมผัสถึงไออุ่นจากใบหน้าของเธอผ่านเสื้อของผม

และเธอก็คงรู้สึกถึงกลิ่นเหงื่ออับๆ จากเสื้อของผมเหมือนทุกวัน

‘ เมื่อไหร่มึงจะมีแฟนวะ ‘

“ กูไม่คิดจะมีหรอกลำพังวันๆแค่รับส่งมึงกูก็หมดวันล่ะ “

‘ มึงหาแฟนได้ล่ะ ‘

“ ทำไมมึงเร่งกูจัง “

‘ ไม่เว้ย ‘

‘ คือกูจะบอกว่า ‘

ผมพยักหน้าตามปกติ รอประโยคถัดไปผมเดาว่าเธอคงจะสาธยายความน่าเบื่อของผมอีกครั้งเหมือนที่เธอชอบบ่นให้ผมฟัง

แต่มันเป็นสิ่งที่ผมมีความสุขที่จะฟัง ผมไม่เคยเบื่อ ถึงแม้ผมจะน่าเบื่อ

ผมนิ่งรอเธอพูด แต่เธอกลับเงียบไปนานจนน่าสงสัย

ผมหันหน้าไปหาเธอ

เราสบตากัน

ก่อนที่ผมจะหันหน้ากลับมาเพื่อมองทาง

“ มีอะไร พูดมาดิ “

‘ เต้ ‘

“ อ่าหะ “

‘ ต่อไปนี้มึงไม่ต้องมารับกูแล้วนะ ‘

เธอพูดพลางพ่นควันออกไปอีกทาง

ส่วนผมยังคงขับรถเรื่อยๆ

“ ทำไมอ่ะ “

‘ มึงจำพี่ที่กูเล่าให้ฟังได้ไหม ‘

“ พี่ในแผนกมึงอ่ะเหรอ “

‘ เออ ต่อไปนี้พี่เค้าจะมารับไปส่งกู ‘

“ อันตรายป่าว “

‘ โอ้ย ไม่ต้องมาเป็นห่วงกู กูโตแล้ว ‘

ผมพยักหน้ารับอย่างเข้าใจง่ายและผมปล่อยให้บรรยากาศระหว่างเราเงียบสงบไปพักใหญ่ๆ ก่อนที่ผมจะเลือกทำลายบรรยากาศ

“ พี่เค้าดีป่ะ “

‘ ก็โอนะ บ้านอยู่ละแวกเดียวกับกูเลย กูเลยคิดไงว่าถ้ามึงยังคอยมาส่งกูแบบนี้เรื่อยๆมึงจะไม่มีแฟนกันพอดี ตอนเรียนมัธยมมึงก็คอยรับส่งกู ขึ้นมหาลัยมึงก็ยังรับส่งกู พอกูทำงานมึงก็คอยรับส่งจนมึงมีปัญหากับแฟนมึงมากี่คนแล้ว กูว่ามึงเลิกรับส่งกูจะได้หาเมียสักที ‘

ผมหัวเราะ

“ พวกแม่งงี่เง่าเองต่างหาก “

‘ จะบ้าเหรอ ผู้หญิงก็มีหัวใจป่ะ ‘

ผมยิ้ม ก่อนที่จะเร่งเครื่องเร็วขึ้น ผมทิ้งก้นบุหรี่ลงไปบนพื้นทั้งๆที่ยังไม่หมดตัว

ผมเร่งเครื่องเร็ว เธอเกาะเอวผมแน่น ผ่านไปไม่ถึงสามนาทีผมก็มาจอดหน้าบ้านของเธอ

เธอกระโดดลงจากรถผมก่อนจะยิ้มแฉ่งแล้วยกมือขึ้นโบก

‘ โชคดีมึง ขับรถดีๆ ‘

“ เออๆ “

ผมขับออกไปไกลจากบ้านเธอไปประมาณห้าร้อยเมตร

ส่วนเธอกำลังเดินเข้าบ้าน

“ เอ ! “

ผมตะโกนดังลั่นซอย

เธอหันขวับมางงๆ ก่อนที่จะจะโกนตอบรับกลับมา

‘ มีอะไร ‘

“ ถ้าวันไหนมึงไม่มีรถ “

‘ หะ ‘

“ ถ้าวันไหนมึงไม่มีรถ “

เธอทำหน้างง ผมตัดสินใจขับรถเข้าไปหน้าประตูบ้านเธอ

“ ถ้าวันไหนเขาไม่มารับมึงอ่ะ “

‘ เออ ‘

“ โทรหากูนะ “

……



‘ เออ ได้ ขอบคุณมึงมากไอเต้ ‘

เธอหัวเราะก่อนจะเดินเข้าบ้าน ผมมองจนเธอเปิดประตูบ้านเข้าไป

เธอหันมาโบกมือให้ผมก่อนจะปิดประตูบ้าน

ผมขับรถออกไป

พลางคิดถึงความฝันสมัยเด็กของผม

เวลาขอพร นอกจากผมจะขอรถมอไซค์คลาสสิคคันใหญ่แล้วอีกข้อนึงที่ผมมันจะขอ

คือการขอให้เพื่อนสมัยเด็กของผมคนนี้มีความสุข

และวันนี้พรที่ผมขอก็เป็นจริง

แสดงว่าพรทั้งสองข้อของผมสำเร็จลุล่วง ผมไม่มีอะไรที่จะขออีกแล้วนอกจากขอให้ตัวเองสุขภาพแข็งแรงอายุยืนยาว

ผมขับรถพลางยิ้มพลาง

จนวันนี้เป็นอีกวันนึงที่คนน่าเบื่อแบบผมได้รู้ว่า

ไม่มีความสัมพันธ์ไหนที่เจ็บและเหงาเท่า

การแอบรักเพื่อนสมัยเด็ก

……

•เต้ 5 สิงหาคม 2561





SHARE
Written in this book
merry smoking day
แววตาของคุณยังคงมองฉันอย่างไม่วางตา แต่ฉันกลับกล้าสบตาคุณ เพียงแค่ตอนที่ฉันเอ่ยปากขอไฟแช็คชิปโป้ของคุณ ที่ตั้งอยู่ถัดจากที่เขี่ยบุหรี่สีเทาของฉัน
Writer
merrysmokingday
สิงห์อมควัน
ถ้านิยายฉันไม่มีบุหรี่โปรดแจ้งความเพราะฉันได้ถูกลักพาตัวไปฆาตกรรมและนั่นคือตัวปลอม

Comments