ใจที่เหนื่อยล้า
ความเหนื่อยล้าที่ถาโถมเข้ามาในใจแบบไม่หยุดหย่อน นั้นบั่นทอนกำลังใจและกำลังชีวิตของฉันอย่างมาก มันทำให้ฉันนั้นเฉื่อยชา หมดพลังงาน ทั้งยังส่งผลต่อการดำเนินชีวิตและงานที่มีกำหนดเส้นตายก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

คนทั่วไปใช้พลังงานในการดำเนินชีวิต 100% แต่ฉันอาจต้องใช้ถึง 300% เพื่อผ่านไปในแต่ละวัน

ฉันใช้ชีวิตในแต่ละวันให้ผ่านไปแบบไม่มีความหมาย 
หมอบอกให้ฉันตั้งเป้าหมายเล็กๆในแต่ละวัน แล้วค่อยๆทำมัน ไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร ไม่มีใครทำอะไรได้สำเร็จตลอดเวลาหรอก -- นั่นสิ ฉันเข้าใจที่หมอบอก ก็ได้แต่เข้าใจ แต่ทำมันไม่ได้ ยิ่งทำ ยิ่งเหนื่อย ยิ่งท้อ ทุกเป้าหมายที่ไม่สำเร็จเหมือนมีดที่กลับมากรีดแทงหัวใจ ร่างกายเหนื่อยยังต้องพักฟื้น ใจเหนื่อยก็คงต้องพัก เวลาอาจเยียวยา แต่งานย่อมมีกำหนด จะทำยังไงดีให้กลับมามีแรงใช้ชีวิตอีกครั้งในเร็ววัน....ไม่มีคำตอบจากเสียงในหัวฉันเลย

ฉันมองไม่เห็นว่าสำเร็จไปกี่อย่าง ฉันมองเห็นแต่ว่าล้มเหลวไปกี่เรื่อง

สองสัปดาห์ก่อนได้ออกไปเจอเพื่อนสมัยเรียนป.ตรี ได้พูดคุยสนุกสนานเป็นชั่วโมงๆ ทำให้ฉันได้ลืมเรื่องราวปัญหาต่างๆที่พบเจอ แต่พอกลับมาห้องก็กลับว่างเปล่าโดดเดี่ยว คงเป็นเพราะเราได้แต่อัพเดทความสุขของกันและกัน แต่ไม่ได้รับฟังเรื่องราวความทุกข์ที่ต่างคนได้พบเจอ ฉันไม่ค่อยได้เล่าเรื่องของฉันให้เพื่อนฟัง เพราะไม่ค่อยไม่อะไร มีแต่ความเบื่อหน่ายและซึมเศร้า เพื่อนคงไม่อยากฟังหรอก พอไม่มีคนรับฟังจึงทำให้ความหนักใจนี้ยังคงอยู่ ไม่ถูกยกออกไป จริงๆแล้วก็มีคนที่พร้อมรับฟังฉันอยู่ แต่ฉันเองแหละที่กลัวการถูกตัดสิน ฉันไม่อยากถูกตัดสินว่าเป็นอย่างไรหรือควรทำอย่างไร แค่ต้องการคนที่เข้าใจ...แต่ก็น่าคิดว่าฉันพยายามเข้าใจคนอื่นด้วยหรือเปล่า?

ฉันยังคงหาทางออกกับเรื่องนี้ไม่ได้หรอก ยิ่งเขียนยิ่งสับสนตัวเอง ฉันไม่ได้มาแนะนำวิธีการแก้ปัญหาแต่อย่างใด ฉันแค่อยากมีพื้นที่ระบาย เราทุกคนมีความทุกข์ในใจ แต่กลับแทบไม่เหลือพื้นที่แสดงออกในสังคมโซเชียลมีเดียที่เต็มไปด้วยการอวดความสุข หากเธอแสดงความทุกข์ออกไป เธออาจถูกตัดสินจากเพียงไม่กี่ประโยคได้ว่าเธออ่อนแอ ทำไมไม่สู้ เรื่องแค่นี้เอง

บางทีเราไม่ได้ต้องการที่ปรึกษาที่ดีหรอก เราแค่ต้องการผู้ฟังที่ดี ที่รับฟังเราด้วยใจ ไม่ต้องชี้แนะ เพียงแค่รับฟังด้วยหัวใจ
SHARE
Written in this book
เรื่องเล่าจากโลก(โรค)ซึมเศร้า
บันทึกความคิด ความรู้สึก และอาการของฉันที่เป็นโรคซึมเศร้า
Writer
TTisDepressed
Writer
ฉันเป็นโรคซึมเศร้า

Comments