ความลับไม่มีอยู่จริงและไม่ไหวบอกไหว

  เรื่องนี้คือเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเป็นเพียงเรืองสมมติขึ้นมาตามจินตนาการ
   นานมาแล้ว..... ในกลุ่มของเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนของเพื่อน มีเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับ”เด็กหญิง?”ที่เหมือนเป็น”สัตว์ทดลอง”ให้คนหลายๆกลุ่มทำการวิเคราะห์ วิจัยและวิจารณ์ มีทั้งกลุ่มคนที่มีการศึกษาสูงระหัวกะทิระดับ หัวพระกาฬ (ขอยกตัวอย่างอาทิ เช่น ดร แต่เป็นการสมมติ) เจ้าของกิจการที่มีธุรกิจมหาศาล นักเขียนที่สุดแสนจะปากกล้าหยิบปากกาเมื่อใดสั่นสะเทือนได้ทั้งแผ่นดิน ผู้กำกับภาพยนตร์ที่รู้จักตีบทประพันธ์แตกกระจุยไม่เหลือแม้เศษเสี้ยว นักแสดงเวทีเจ้าบทบาทที่เข้าถึงตัวละครได้อย่างลึกซึ่ง นักร้องที่เมื่อไรเปล่งเสียงออกมาบทเพลงนั้นจะกลายเป็นห่วงอารมณ์แห่งวิญญาณของใครอีกหลายๆคน บ.ก นิตยสารหัวนอกลํ่าสมัยผู้นำความคิดและตรรกะใหม่เสมอมาในวงสนทนานีี้ และ สุดท้าย จิตวิทยาชื่อดังที่ผู้ใจดี ที่มีรอยยิ้มอันแสนอบอุ่น สุดท้าย บุคคลปริศนา?????




ในวงสนทนา
 
  บุคคลปริศนา : นี้คะ ข้อมูลทั้งหมด ช่วงนี้เธอติดต่อกับใครบ้าง เราติดตามชีวิตเธอไม่เคยคลาดสาย ส่วนใหญ่ก็อยู่แต่ในรัง ค่อยทำตัวเงียบๆ อย่างเคยคะ

  นักธุรกิจ : (หยิบมาอ่านเป็นคนแรก) อืม.   

  นักเขียน : ยังอวดดีเหมือนเดิม ทำตัวเหมือนฉลาดแต่ไม่รู้จักพัฒนาตัวเอง ขยันอวดโง่ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

  นักร้อง : แต่รสนิยมการฟังเพลงนี้ไม่แย่นะ รู้จักใช้ชีวิตให้ดูดีเชียว(ยิ้มมุมปาก)


  บ.ก นิตยสาร : แต่จากที่ผมเคยคุยสัมผัสเธอค่อยข้างมีกำแพงแต่ข้างในใจเธอไม่ค่อยเหมือนข้างนอกที่แสดงออกเท่าไหร่นะครับ ออกจะสับสนประมาท และจริงใจกับความความรู้สึกของตัวขณะเดียวกันก็ สามารถฉาบอารณ์ของเปลือกนอกได้แยบยลนะครับแต่ประบางมากกับคำพูด ผมค่อนข้างจะรับรู้ความรู้สึกตรงนั้นได้ แต่แปลก ไม่ยักหนีไปไหน

   นักแสดง : ผมเห็นบ่อยครับ สู้ดี สู้แบบยิบตาเลยนะ จะแพ้น๊อค หรือจะ ชนะ อะไรยังไงเธอไม่เคยสนขอให้ได้สู้ไม่เคยเจอคนอย่างนี้ อย่างน้อยก็น่ารักดี เห็นแล้วก็ยิ้มได้ แต่อารมณ์แปรปรวนบ่อยนี่สิ ก็พอรู้อะเนอะ ว่าป่วยสงสารน้องเค้า เฮ้อ!!

   อ.ดร : คนป่วยอะไรวางคิดเรื่องได้เป็นตุ๊เป็นต๊ะ อย่างนี้ศัพท์ทางการแพทย์เค้าเรียกว่า โรคจิตบุคลิกภาคแปรปรวน (Personality Disorders)เสียเวลาปเปล่าทีจะพูดถึงนาง ป่วย (มองบน)

   ผ.ก.ก : แต่เธอใช้ชีวิตยังไงให้ออกมาให้เป็นนี้อะอาจารย์ มันน่าค้นหาดีนะ คนแบบนี้ มันไม่มีรูปตายตัวดีผมชอบ ผมว่าเธอท้าทายดี(ยิ้มอ่อน)

  นักจิตวิทยา : ทุกครั้งที่เจอเธอไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่เธอไม่สร้างตัวตนใหม่ๆขึ้นมา สงบบ้าง คลุ้มคลั่งบ้าง ตอนหลังมานี้เหมือนจะเงียบแต่เดี๋ยวอีกสักพักเถอะ ระเบิดแน่ ผมว่า ตัวใครตัวมัน กลัวๆๆๆๆๆๆ


  นักธุรกิจ : ทำตัวเองตลอดเลย เฮ้อ (พูดจบก็ขอตัวเดินออกไปจากวงสนทนา)
  ปล่อยให้วงสนทนาดำเนินต่อไปอีกเรื่อยๆ เพราะนี่คือหนึ่งในการทดลองของ”สัตว์มนุษย์”


ภาพตัดมาไปเมื่อ”สัตว์มนุษย์”ตัวนี้ยังเป็นเด็ก ความทรงจำแรกคือ “ความเจ็บปวด” กับการตาย จนปัจจุบัน ความทรงจำที่มี ณ นี้คือ “ความเจ็บปวด” แต่ก่อนตายเธอถามตัวเอง ฉันเกิดมาเพื่อให้คนอื่นทรมานเหรอ ? ถ้าเป็นอย่างงั้น เอาเลย เชิญเอากันให้เต็มที ตัดสินวิจารณ์ ด่าทอ มาเลย ไม่เป็นไร ฉันเป็น “สัตว์มนุษย์”ที่เกิดมาเพื่อถูกทดลอง (ยิ้มอย่างสุดชีวิต)

                


SHARE
Writer
QueenOpiumFlower_P
Toxic and Flowers
I can be anything...Whatever I want and who’s know....

Comments

Origamidollx
4 months ago
โชคดีคะ
Reply