‘วันนี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้’ ไม่มีความรักหน้าตาเดิมๆ
วันนี้เรานิยามความรักและหาคำมาพรรณาเป็นเรื่องราวสละสลวย
หากแต่พรุ่งนี้ ... นิยามก็จะถูกแปรเปลี่ยนและคำอธิบายก็จะไม่คงเดิม 

วันนี้เรามองความรักเป็นมวลที่สเถียรและงดงาม
พรุ่งนี้ ... เราอาจจะปฎิญาณตนและกล่าวโทษคนรักว่าชีวิตนี้จะดำรงอยู่อย่างสันโดษ

วันนี้เราอาจจะพบหนังสือว่าด้วยปรัชญาความรัก เราอ่านมัน กระทั่งหัวใจเราสงบ ปลดปลง ค้นพบวิถีแห่งความสัมพันธ์ที่มั่นคงผ่านตัวถ้อยคำของรพินทรนาถ คาลิล มูราคามิ กามู ลิวอิส ปอลซาร์ต หรือโอโช่ 

ผ่านไปคืนหนึ่ง ... ความรักก็หาใช่ความรู้แจ้งเช่นวันก่อน
หากแต่ความรักถูกบิดแปลงไปตามวิถีที่เราล้วนสร้างขึ้นมา
วิถีที่เฉพาะตน..

วันนี้เราถอดบทเรียนความรักจากความฟูมฟายอันเกิดจากความสูญเสีย ผิดหวัง 
พรุ่งนี้ ... เราก็ยังคงผิดอยู่ ณ บทเรียนเดิมๆ 
และโบยตีจิตวิญญาณของตนเองอย่างบ้าคลั่งเช่นเดิม 

หากที่กล่าวมาข้างต้น ภาพของการวนเวียนคงกระจ่างชัด 
มนุษย์เรานิยามความรักมากมายซ้ำๆ กันไปมา
และติดอยู่กับความสมหวังและพังพินาศสลับกันในห้วงชีวิตหนึ่ง 

เราถอดบทเรียนโดยนำอัตตาเป็นที่ตั้ง 
และยัดเยียดนิยามของหลากหลายนักปรัชญามาบัญญัติเป็นวิถีแห่งตน 
เราจึงเดินทางไปบนความสัมพันธ์อย่างง่อนแง่น และลอกเลียนแนวคิดที่จดจำหากแต่ไร้ซึ่งความเข้าใจ 

ความล้มเหลวจึงบังเกิด


ฉันอยากเล่าความรักที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ ของ ฤดูฝนเมื่อปีที่แล้ว จุดจบของมัน ฉันล้มเหลวไม่เป็นท่า และดูท่าจะไม่ใช่ความรักเพียงอย่างเดียว หากแต่ชีวิตที่ล้มครืนนั้นเกิดขึ้นกับทุกสิ่งที่ฉันเข้าไปเกี่ยวพัน  

ขณะนั้นฉันกำลังลองผิดลองถูกอยู่กับการตั้งต้นครั้งใหม่ของชีวิต
ในเมืองใหญ่ ในห้องนอนใหม่ ในสภาพแวดล้อมที่วุ่นวาย 
ในเมืองที่อัดแน่นไปด้วยผู้คนที่แทบจะไม่อยากสบตากัน 

ความรู้สึกไม่มั่นคงเกิดขึ้น .. หากแต่ก็เป็นเรื่องดี
ภายใต้ของความเชื่อ 
ว่าความมั่นคงเกิดขึ้น 
เราจะยืนอยู่บนขาที่แข็งแรงขึ้น 

ชั่วชีวิตที่เกิดมาเราแทบจะไม่ต้องพยายามกับความสัมพันธ์์มากนัก 
คำปฏิเสธไม่ใช่คำที่ไม่ควรกล่าว คำกล่าวรับก็เช่นกัน 

และหน้าฝนเมื่อปีนั้น ทำให้ฉันแบบทึ่งว่านี่คงเป็นครั้งที่เราพยายาม
ที่สุดแล้วแม้จะไม่ได้มากมายอะไรหากเทียบกับใครเขา 

เราพยายามจะไม่พูดมาก เราพยายามจะให้ความรู้สึกของเรานำทางการกระทำ
ในแง่ความสัมพันธ์ที่เราอยากไปต่อ 
"ก็ปล่อยไปบ้าง ทำตามสิ่งที่ตัวเองต้องการจะเป็นอะไรไป 
เราเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกัน" 
สุดท้ายแล้วเราไม่อาจพยายามได้อยู่ฝ่ายเดียว 
เราไม่อาจปลอบโยนตัวเองได้ทุกครั้งในขณะที่ชีวิตเราไม่ได้เสถียรกับสิ่งใด
ครั้งสุดท้ายเรายอมรับอย่างซื่อๆ กับตัวเองว่าไม่ไหวเลย 

เราเอาคำที่คนอื่นเคยนิยามกับความรัก
มาเข้ารูปเข้ารอยกับเรื่องราวของตัวเองไม่ได้เลย 

เราจึงยอมแพ้ 
และไม่หันกลับไปหาความสัมพันธ์นั้นอีก 

ความรักใน ฤดูฝนจึงไม่ชุ่มฉ่ำอย่างที่ใครเขาบอก
แต่เป็นการค้นพบครั้งใหม่ในการลองผิด ไปสู่การลองผิดครั้งต่อไป 
SHARE
Writer
TodayIDie
A storyteller
“ ลูกสาวชาวประมงลุ่มทะเลอ่าวไทย สนใจชีวิตของมนุษย์ผ่านการอ่านงานวรรณกรรม และการเดินทาง ทุกวันนี้ติดกาแฟ ติดการ์ตูน ติดทุกอย่างที่เข้ามาในวงจรชีวิต และติด F หลายวิชา ”

Comments

Kongnaren
6 months ago
ทำไมชีวิตมันยากจัง
Reply
TodayIDie
6 months ago
ก็นั่นนาซี่ จริงๆ ไม่ได้ยากขนาดนั้นนะ แต่การสร้างก้อนความคิดมาอธิบายมัน มันจึงยาก 
nothingsky
6 months ago
ชอบจังเลยค่ะ เวลามีความรักที่คิดว่าทำไมไม่สำเร็จ เลยหาหนังสือเกี่ยวกับความรักมาอ่าน อ่านจบก็คิดว่าเข้าใจแล้วพอเป็นความรักจริงๆ ทำตามในหนังสือไม่ค่อยได้ผลเท่าไหร่ 
Reply
TodayIDie
6 months ago
ประสบการณ์ตรงเช่นเดียวค่ะ 5555 ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ยยย สุดท้ายเราก็ล้วนตัดสินใจจากกฎเกณฑ์ที่เราตั้งขึ้นอย่างเอาแต่ใจอยู่ดี 

nothingsky
6 months ago
ถูกต้องที่สุดค่ะ 555 อ่านเพื่อความสบายใจล้วนๆ