สิ่งที่หลงเหลือไว้เมื่อทะเลซัดสู่ฝั่ง....
ได้ยินบ้างไหม...เสียงร้องไห้ของฉัน
เห็นบ้างไหม....น้ำตาของฉันที่ไหลไม่หยุด
คำพูดมากมายที่อยากจะเอ่ยให้เธอได้ยิน
แผนชีวิต อนาคตของเรา 
ที่ฉันมักนำเธอมาใส่ไว้เสมอ
หายวับไปกับตา ไม่เหลือหลงเหลืออะไรเลย


ทะเลที่เราเคยไปด้วยกัน
ปราสาททรายที่เราช่วยกันก่อบนชายหาด
เราสองคนเป็นเจ้าของปราสาทหลังนี้
ฉันหัวเราะ เธอยิ้มกับผลงานที่เราช่วยกัน
น้ำทะเลพัดมาจากไหนไม่รู้ 
ซู่.....ซู่....โคร้ม
...........................
.....................................
...............................................
ชั่วพริบตาเดียว
ฉันเงียบ  ไร้เสียงใดๆที่จะเอื้อนเอ่ย
เธอแน่นิ่ง  ใบหน้าไร้รอยยิ้ม
หายไปแล้ว  
ไม่เหลืออีกแล้วปราสาทของเรา


ทะเลสงบ
ชายหาดราบเรียบ
ทุกอย่างเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น



หลงเหลือไว้เพียงความทรงจำที่ฉันนึกถึงมันอยู่คนเดียว
............
คิดถึงเธอเหลือเกิน ที่รัก
อดีตของฉัน
อนาคตที่ไม่มีวันมาถึง
ปัจจุบันนี้.....ที่ไม่มีเธอ 

หลับตาเถอะนะคนดี.....
ที่แรกที่เธอได้ไปหลังจากนี้
นั่นก็คือ....ความทรงจำในสมองของฉัน

สักวันเราคงจะได้เจอกันอีก ณ ที่ใดสักแห่ง 
แด่เธอ ที่รัก....
SHARE
Writer
plawaneblee
storyteller
กาลครั้งหนึ่ง....สิ่งที่ฉันเขียน ฉันเคยรู้สึก https://www.facebook.com/plawaneblee

Comments