ศิลปะ ปัญหา ในหน้าร้อน

            อากาศช่วงนี้เริ่มร้อน เพราะโลกโคจรมาใกล้ดวงอาทิตย์แล้วสิ ถึงแม้หน้าหนาวจะเหมาะกับการดูดาวแต่หน้าร้อนก็ใช่ว่าจะไม่เห็นดาวหรอกนะ กลางคืนโบกมือทักทายดาวศุกร์ ตอนนี้ดาวศุกร์กำลังปฏิบัติหน้าที่แหละ เธอก็เลยไม่ได้ถามไถ่อะไร 


       ไม่นานนักก็มีเสียงกุกกักก็ดังขึ้น กลางคืนจูนสัญญาณให้ความถี่เท่ากันจนจับใจความได้

"ไง สบายดีนะ"

         กลางวันนั่นเอง ช่วงนี้พวกเธอยุ่งมากก็เลยไม่ได้คุยกันช่วงหนึ่ง กลางคืนพอจับน้ำเสียงแปลกๆได้จากอีกฝั่ง หรือว่าช่วงนี้กลางวันทำงานหนักนะ เพราะเมื่อเข้าสู่ฤดูร้อน กลางวันจะยาวกว่ากลางคืนน่ะสิ

"ก็ปกติดีค่ะ แล้วพี่ล่ะ"

"พี่อยากระบายน่ะ น้องว่างมั๊ย"

         กลางคืนพยักหน้าทันที แม้จะรู้ว่าอีกฝั่งไม่มีทางเห็นก็ตาม เธอขยับตัวปล่อยสัญญาณมาไว้ซ้ายมือและก็สร้างสรรค์กลุ่มดาวขึ้นประดับรอบๆตัว ราตรีนี้กับงานศิลปะของหมู่ดาว

"เล่าเลยค่ะ หนูว่าง"

"พี่มีปัญหากับเมฆฝนอีกแล้ว ปัญหาเดิมๆ แต่รอบนี้พี่โดนเรียกคุยด้วย"

"แบบล้อมวงน่ะหรอคะ"

"ใช่ มีสามคน พี่... ไม่รู้สิ"

       กลางคืนเงียบพลางคิดตาม เมฆฝนสามก้อนกับกลางวันเพียงหนึ่ง อันที่จริงปัญหานี้เกิดขึ้นหลายรอบแล้ว แต่ไม่นึกว่าจะโดนเรียกคุยแบบนั้นเลยแฮะ ในความคิดเธอ ไม่มีฝ่ายไหนที่ผิดทั้งหมด แต่การเป็นเพื่อนกัน ทัศนคติคือสิ่งสำคัญ เราเปลี่ยนความคิดกับทัศนคติใครได้ยาก พอเข้ากันไม่ได้แต่ต้องอยู่ด้วยกันทำงานด้วยกันก็เลยเกิดความขัดแย้ง

"พี่มีใครที่พอเข้ากับพี่ได้ไหมคะ"

"มีนะ.. "

"พี่ก็ถอยห่างออกมาแล้วก็ลองคุยกับคนที่เข้ากับพี่ได้ ดีมั๊ยคะ"

          กลางคืนเงียบ เธอรู้ว่าจริงๆแล้วกลางวันไม่ได้ต้องการวิธีแก้ปัญหาที่เธอพูด เพราะนั่นมันแก้ได้ส่วนเดียว ส่วนสำคัญของปัญหาอยู่ที่ความคิด

"พี่แค่คิดว่า พี่ปล่อยคำพูดของเมฆฝนมามีอิทธิพลกับพี่เกินไป เมื่อก่อนพี่ไม่เป็นแบบนี้"

"ใช่ค่ะ อันที่จริงพี่ก็รู้อะ"

"ก็นะ...พี่ปรึกษาแสงอาทิตย์ เค้าก็บอกให้พี่ถอยออกมา"

"หนูว่ามันก็เป็นวิธีแก้ที่ดีนะคะ ... ช่วงนี้หนูไม่ค่อยได้คุยกับพี่แสงอาทิตย์เลยค่ะ"

"แสงอาทิตย์งานเยอะ ช่วงนี้หน้าร้อนแล้วน่ะ พี่ก็เห็นด้วยนะ แต่พี่ว่าพี่ไม่เข้มแข็งพอ"

          ความเงียบเกิดขึ้นครู่หนึ่ง กลางคืนกำลังนึก เพื่อนคนหนึ่งที่ทำให้เธอเคยเป็นแบบนี้ กลายเป็นอะไรซักอย่างที่ต้องตามใจเพื่อนๆยอมไปหมดทุกเรื่องจนไม่มีเวลาของตัวเอง ทำให้คิดมากไปหมดกับการกระทำทุกอย่างของตัวเอง อะไรแบบนี้เราก็เจอเสมอนั่นแหละ มันมาเป็นช่วงๆในความสัมพันธ์ต่างๆและมันทำให้เราค่อยๆเข้มแข็งขึ้น


"หนูเคยเจอนะคะ ตอนนั้นหนูก็พยายามถอยออกมานี่แหละ หนูไม่ได้เหลือเค้าคนเดียว และก็คงเพราะหนูมีดาวพุธอยู่ด้วย ตอนนั้นหนูก็เลยตัวติดกับเค้าเลย แล้วก็ได้รู้ว่าดาวพุธเป็นสิ่งดีๆอย่างนึง"

"พี่กำลังคิดว่า..พี่เหลือเค้าคนเดียวรึเปล่า"


          เสียงพูดคุยโต้ตอบดังไปเรื่อยๆ ฝั่งขวาของกลางคืนปรากฎหมู่ดาวสว่างวิบวับในราตรีนี้ มนุษย์ชื่นชมความงามของดวงดาวเสมอ ศิลปะของเธอเสร็จสิ้น... ไม่ ศิลปะไม่เคยเสร็จ แต่เวลาบอกให้วันนี้พอแค่นี้ก่อน หวังว่าพี่กลางวันจะสบายใจขึ้น ว่างๆไว้เรามาคุยกันใหม่นะคะ






SHARE
Written in this book
ดวงอาทิตย์ทำให้เราต้องจากกัน
เรื่องราวของกลางวัน กลางคืน และแสงอาทิตย์
Writer
tiabeanne
เปื่อยน้อยผู้น่ารัก
คนธรรมดาที่ธรรมดาๆแต่ก็อยากไม่ธรรมดา

Comments