บ้านหลังนั้น
   เราไม่เคยเป็นความสบายใจให้กับคุณได้เลยหรอ ? น่าแปลกใจจังเลยตลอดเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่ได้รู้จักคุณ ไม่ว่าเราจะไปทำอะไร เจอเรื่องราวร้ายดีแค่ไหน ก็อยากบอกคุณคนแรกตลอดเลย เราไม่เคยนึกเอะใจ แต่เรากลับสบายใจทุกครั้งที่มีคุณคอยรับฟัง ตอนนั้นทุกครั้งยังคิดอยู่เลยว่าเราโชคดีจังเลยที่วันนี้ที่ตรงนี้ยังมีคุณอยู่
   คุณที่มีความสำคัญเหมือนกับบ้าน ไม่ว่าจะห่างหายออกไปเจอโลกกว้างมากมายแค่ไหน แต่ถ้าวันนี้ได้กลับมานอนที่บ้าน บ้านหลังเดิมที่คุ้นเคยและอบอุ่น ก็รู้สึกหายเหนื่อยทุกครั้ง เวลาที่เราอยู่ที่บ้านมานาน มันก็คงมีบ้างที่รู้สึกอยากหนีออกจากบ้านหลังเดิม ไปเปลี่ยนที่นอนใหม่ๆบ้าง แต่นั้นก็เป็นแค่ความคิดชั่ววูบเพราะไม่ว่ายังไง บ้านก็คือบ้าน เหมือนกับคุณคนนี้ที่ไม่ว่าเราจะอยากมองหาใครคนใหม่เข้ามาแทนที่บ้างแต่ก็ไม่มีใครสบายใจเท่าเวลาเราอยู่กับคุณอีกแล้ว

       ที่ผ่านมาเราไม่เคยรู้เลย ไม่เคยนึกสังเกตุว่าทุกครั้งที่เราอยากกลับมาพักที่บ้าน เราพาเรื่องหนักใจมาให้ตลอด เราจะนึกอยากกลับไปในวันที่ไม่มีใครให้กอด คุณว่าเราเห็นแก่ตัวไหม...4 ปีที่ผ่านจนถึงวันนี้เราเพิ่งมาลองคิดย้อนดู คุณไม่เคยมาปรึกษาเรื่องหนักใจกับเราเลย ไม่เคยต้องการให้เราปลอบ ตอนนั้นเราก็แค่คิดเรื่องของตัวเอง จนไม่เคยมองถึงเรื่องคุณ เพิ่งรู้วันนี้เอง ว่าเราไม่เคยเป็นบ้านให้คุณได้เลย ไม่เคยเป็นความสบายใจให้กับคุณเวลาคุณเหนื่อยมา ขอโทษนะ...เรารู้แล้วว่าที่ผ่านมาเรารักแต่ตัวเอง คนอยู่บ้านทุกวันแต่ไม่เคยดูแลทำความสะอาด บ้านหลังนั้นจะเป็นบ้านที่น่าอยู่กับเราได้นานแค่ไหนกัน วันนี้ที่กว่าจะรู้ตัวทุกอย่างคงสายเกินไปแล้ว คุณมีบ้านมีความสบายใจของคุณโดยที่ไม่มีเราก็ได้ แต่น่าเสียใจที่เรามีคุณเป็นบ้านหลังเดียว และต่อจากนี้อาจไม่มีอีกแล้วก็ได้ขอโทษนะที่ผ่านมา ที่ฉันเอาแต่ความเหนื่อยล้ามาให้ อยากกลับมาหาเธอในวันที่ไม่สบายใจ เพิ่งรู้ว่าบ้านหลังใหม่ไม่อบอุ่นเท่าหลังเดิม  
SHARE

Comments