น้องคนนั้น
ในสายตาแก เราก็เป็นได้แค่พี่สาวคนนึงเท่านั้นเอง

ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน รู้อีกทีมันก็ถลำลึกไปไกลแล้ว ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร ไม่แน่ใจอะไรซักอย่าง หรือบางทีเราอาจจะแค่หลงแกว่ะ หลงรอยยิ้มแก หลงเวลาแกมีความสุข หลงนิสัยของแก เวลาแกเศร้าก็แค่อยากเข้าไปปลอบ เรารู้จุดยืนของเราดี เพราะแกให้เราเป็นได้แค่ "พี่น้องที่สนิท" แต่บางทีการกระทำแกมันทำให้เราคิดไปมากกว่านั้นว่ะ ห้องเรียนแกอยู่ตรงข้ามระเบียงกับห้องเรา เวลาเรามองไปทีไร เราก็สบตากันตลอด เดินเจอกันมีทักบ้างคุยไรเรื่อยเปื่อยบ้าง ทุกๆเทศกาลโรงเรียนเราจะขอแกถ่ายรูปตลอด ซึ่งแกก็ยอมตลอด แกเป็นคนดังของโรงเรียน ใครๆก็ชอบแก ซึ่งแกก็น่าจะมีคนที่แกชอบอยู่แล้ว แกเป็นเหมือน "ดวงอาทิตย์" ที่คอยส่องแสงสว่างให้เรา เราอยากไปโรงเรียนทุกวันก็เพราะแก อยากเปลี่ยนตัวเองก็เพราะแก แต่เราจะไม่เป็นก้อนเมฆที่อยู่ข้างๆแกหรอก แต่เราจะเป็น "ดวงจันทร์" ที่คอยโคจรรอบแก ตอนที่แกส่องแสงสว่างแกอาจจะไม่เห็นเรา แต่เราจะอยู่กับแกเสมอ👽🌕☀️
SHARE

Comments