My old school girl -2- บิ้นกยอง
ตริ๊ง

เสียงแอพพลิเคชั่นแชทดังขึ้นเรียก

M.Yong: มอนิ่งค่าาาา
M.Yong: send link ‘เรื่องมหัศจรรย์ - sofa’
M.Yong: เช้าๆ ก่อนทำงานแบบนี้ต้องเพลงเพราะๆ หวานๆ จะได้มีแรงทำงาน

Jelly : สุนทรีย์แต่เช้าเชียวนะ

ตอบกลับเด็กมันไปแบบนั้น แต่นิ้วมือก็เข้าไปกดฟังเพลงอยู่ดี



‘มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ มันเกิดขึ้นจริงๆ หรือฝันไป
..ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้
คือเรื่องมหัศจรรย์ที่เราได้พบกัน
คือเรื่องมหัศจรรย์ที่ฉันได้พบเธอ
..เธอคือเรื่องมหัศจรรย์’



ก็อาจจะจริงอย่างที่เด็กมันว่า ฟังเพลงตอนเช้าแบบนี้ทำให้อารมณ์ดี งานวันนี้ก็น่าจะออกมาดีตาม แม้จะแค่ความรู้สึกที่คิดไปเองน่ะนะ ฮ่าๆๆๆ

Jelly: มีเรียนกี่โมงอ่ะ

M.Yong: 9 โมงค่ะ

Jelly: ตื่นเช้าเหมือนกันนะเนี่ย เพิ่งจะเจ็ดโมงเอง

M.Yong: ตื่นมาส่งเพลงให้พี่อารมณ์ดีไง

Jelly: เหรออออ
Jelly: ขอบใจนะ

นี่ถ้าน้องเป็นผู้ชายเธอคงคิดว่ากำลังโดนจีบอยู่ แต่เพราะว่าน้องเป็นผู้หญิงน่ะสิ การมีน้องสาวน่ารักซักคนก็เป็นเรื่องดีเหมือนกัน ยังไงหมูหยองก็เป็นน้องสาวเพื่อนสนิทเธอ น้องเพื่อนก็เหมือนน้องเรา



ไม่รู้ว่าเป็นเพราะวันนี้ดวงดีหรือเพราะเพลงเมื่อเช้าที่ทำให้เธออารมณ์ดี วันนี้ทั้งวันแทบไม่มีงานไหนชวนให้เธอต้องโมโหหงุดหงิดเลยซักงาน

ต้องแอบให้รางวัลเด็กน้อยที่ตัวไม่น้อยคนนั้นบ้างซะแล้ว

Jelly: เลิกเรียนกี่โมง

ส่งไปเพียงไม่นานก็มีข้อความเด้งขึ้นมา

M.Yong: ใกล้เลิกแล้ว

Jelly: ยังไม่เลิกทำไมตอบเร็ว
Jelly: ไม่ตั้งใจเรียนเหรอ น่าตีๆๆๆ

M.Yong: อ๊อยยย อย่าตีเค้าน้าาา เค้าบอบบาง

Jelly: กล้าพูดนะว่าบอบบาง
Jelly: พี่อยากชวนไปกินบิงซู

M.Yong: ไปปปปปปปปปป

Jelly: ไม่หยุดคิดบ้างเหรอ ตอบเร็วมาก

เจ้าเด็กนี่ อยากกินของฟรีล่ะสิ

M.Yong: แค่ไปกับพี่ก็ไม่มีอะไรต้องคิดเลย

..
เอ๊ะ

แต่สุดท้ายเธอก็นัดแนะเสร็จสรรพว่าไปเจอกันที่ไหน มันก็ชวนรู้สึกตะหงิดนะ แต่คิดว่าคงไม่มีอะไรมากหรอกมั้ง



ร้านที่นัดเจอกันเธอเลือกร้านใกล้ๆ กับมอ จะได้ไม่ต้องให้น้องออกมาไกล เธอเห็นว่าคนรีวิวร้านนี้เยอะดีจึงอยากลอง เธอเลือกโต๊ะนั่งริมกระจกให้เห็นบรรยากาศนอกร้าน รอเพียงไม่นานนักก็เห็นร่างสูงคุ้นตา รถมอเตอร์ไซค์จอดหน้าร้าน คนร่างสูงเป็นคนซ้อนท้ายลงรถอย่างคล่องแคล่ว รถดูคันเล็กลงสำหรับหล่อน หล่อนคุยกันเล็กน้อยกับคนที่ขับมาส่งก่อนจะโบกมือลาแล้วขับออกไป

เจ้าเด็กเปิดประตูร้านเข้ามา เมื่อพบพี่สาวคนสวยก็ยิ้มกว้างจนตาปิด

จะยิ้มอะไรขนาดนั้น..

“ทำไมไม่เรียกเพื่อนมาด้วยกันล่ะ เพื่อนอุตส่าห์มาส่ง”

“ไม่เป็นไรหรอกพี่ หยองคนเดียวก็เหมือนกินสองคนแล้ว” พูดอย่างไม่ยี่หระใดๆ คนพี่ได้แค่ส่ายหัวยิ้มๆ ให้กับเจ้าหล่อน ทั้งสองคนช่วยกันสั่งเมนู ตามคาดที่ว่าเจ้าเด็กยักษ์สั่งถ้วยใหญ่

“ไม่กลัวอ้วนเหรอ”

ส่ายหน้าพร้อมรอยยิ้ม “ถ้าผอมเกินจะไม่น่ารัก ฮ่าๆๆๆๆ”

เออดี ไว้เมื่อไหร่ร่างกายแกเผาผลาญลดลงจะรู้สึกถึงความลำบาก

“แล้วนึกไงชวนหยองมากินบิงซูอ่ะ หยองนึกว่าพี่จะชวนพี่ยูมาด้วย”

“ก็ไม่มีอะไร แค่วันนี้อารมณ์ดี”

“เอ๊ะ..มีอะไรที่ทำให้พี่อารมณ์ดีน้าาาา” ไม่ว่าเปล่า กลับทำหน้าทำหรี่ตามอง
“หนุ่มที่แอบชอบบอกรักเหรอคะ”

“โอ๊ย ก็คิดได้ พี่มีหนุ่มที่ไหนล่ะ”

“อ้าวเหรอ..” ทำน้ำเสียงตกใจ แต่สีหน้ากลับเหมือนกำลังดีใจ “แล้วอะไรอ่ะพี่”

“อืม..” เธอทำหน้าเหมือนกำลังใช้ความคิด และพูดออกมา

“คงเพราะหมูหยองล่ะมั้ง ที่ทำให้อารมณ์ดี”

แค่เพียงคำพูดประโยคนี้เท่านั้น เจ้าหมูหยองก็เหมือนโดนเธอแช่แข็งไปชั่วขณะ และเป็นเจ้าหล่อนที่หลบสายตาเธอไปก่อน รอยยิ้มยังเปื้อนใบหน้าสวยนั้น แต่มือไม้กลับเก้ๆ กังๆ เกาที่ท้ายทอย

ทำมาเป็นเขินเหรอหมูหยอง..

บิงซูมาเสริฟได้ถูกจังหวะ เด็กยักษ์ก็จัดการจ้วงเข้าปากทันที เพราะรีบกินแถมตักคำใหญ่ ก็เลยโดนอาการจี๊ดขึ้นสมอง ใบหน้าเหยเกนั้นเรียกเสียงหัวเราะของคนพี่

“ฮ่าๆๆๆ จะรีบกินทำไมเล่า ค่อยๆ กินสิคะ” เพราะยังมีบิงซูอยู่เต็มปาก การตอบสนองจึงมีเพียงแค่หัวคิ้วที่ยกขึ้นและหางคิ้วที่ลู่ลง ถ้ามีหูและหางเข้ามาเพิ่ม คงคล้ายกับไซบีเรียนเด๋อๆ ทำหน้าน่าสงสารอ้อนเจ้าของ

..น่ารัก..

คำๆ นี้มันผุดขึ้นมาเมื่อเห็นภาพน่าเอ็นดูตรงหน้า



‘หยุด หยุด แค่นี้ก่อน
ในใจผมร้อนจนทนไม่ไหวจะรักคุณแล้ว
หยุด หยุด ใจไว้บ้าง
ห้ามใจเอาไว้ต้องเตือนตัวเอง
คนน่ารักมักใจร้ายกันทุกคน’





สุดท้ายของวันเธอก็ต้องเป็นพี่สาวใจดีส่งคนน้องที่หอเหมือนทุกครั้งที่ได้เจอกัน นี่เธอจำทางเข้าหอน้องได้แล้วจริงๆ นะเนี่ย

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง” เจ้าเด็กยิ้มร่า ทำไมถึงได้ยิ้มเก่งขนาดนี้กันนะ

“อื้อ ไม่เป็นไร” แต่เธอก็ชอบมองรอยยิ้มนี้อยู่ดีนั่นแหล่ะ เพราะมันสวยจริงๆ ปฏิเสธไม่ได้เลย

“วันนี้ก็ไม่ได้เลี้ยงพี่คืนอีกแล้วอ่ะ”

“ไว้ทำงานหาเงินให้ได้ก่อนเถอะน่า”

“งั้นพี่ต้องรอหยองนะ รอให้หยองเลี้ยงพี่คืน”

สีหน้าจริงจังนั้นเรียกให้ใบหน้าสวยของเธอปรากฏรอยยิ้มกว้าง “อื้อ พี่จะรอ”


...


มื้อเย็นและบิงซูถ้วยใหญ่เต็มท้องเรียกร้องให้เปลือกตาปิดลงโดยเร็ว หญิงสาวเตรียมตัวเข้านอนก่อนเวลาเล็กน้อย แต่เมื่อปิดไฟไปแล้ว เสียงแอพพลิเคชันคุ้นหูก็ดังขึ้นมา..และรายชื่อก็คุ้นตาเช่นกัน

M.Yong: นอนรึยังคะ
M.Yong: จริงๆ อยากจะบอกว่า เวลาที่พี่ยิ้มพี่น่ารักมากๆ เลยนะ

หืม..นึกยังไงมาชมกันแบบนี้

Jelly: เป็นอะไร อยู่ๆ ก็มาชม
Jelly: แต่พี่ว่าหมูหยองยิ้มสวยกว่านะ

M.Yong: อ๋าาาา อย่าพูดแบบนี้สิ
M.Yong: ไปนอนบ้างแล้วดีกว่า เผื่อว่านอนเร็วๆ จะสวยแบบพี่บ้าง

Jelly: ทำเป็นพูดนะ

M.Yong: อิอิอิ
M.Yong: send link ‘ไม่ธรรมดา - เบล สุพล’
M.Yong: ฝันดีนะคะ

Jelly: ขอบคุณนะคะดีเจ
Jelly: ฝันดีค่ะ

คิดว่าคืนนี้เธอก็คงจะฝันดีอย่างที่ดีเจบอกเธอ ก็ทำให้อารมณ์ดีมาทั้งวันแล้วนี่นา มาส่งเพลงก่อนนอนด้วยแบบนี้ เธอก็น่าจะฝันดีสินะ



‘…ก่อนจะนอนอยากเจอเธอเป็นคนสุดท้าย
คนแรกของเช้าถัดไป ฉันก็อยากเห็นเธอ
เช้าก็มีแต่เธอ ค่ำก็มีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น
…ทุกลมหายใจเข้าออก ทุกเวลาของฉัน
อยากจะใช้กับเธอ…’



……………………………………………………………………………………………………………


หลังๆ มานี้แอพพลิเคชันแชทสีเขียวที่ปกติจะมีเรื่องงาน เม้าท์กับเพื่อน คุยกับที่บ้าน ก็ดูเหมือนว่าการแจ้งเตือนจะทำงานบ่อยขึ้นกับแชทที่ชื่อ M.Yong

ก็เธอดันมีสาวกเพลงเก่าแต่อายุน้อยกว่ามาตามติดเธอแจอยู่ทุกวัน…อืม…ก็ไม่แน่ใจว่าน้องติดเธอฝ่ายเดียวหรือเปล่า เพราะเธอเองก็ชอบคุยด้วย หรือเป็นฝ่ายเธอเองที่ติดน้องกันแน่นะ

..ก็ไม่เคยมีน้องสาวนี่นา พออยู่กับน้อง ทุกอย่างก็ดูสดใสไปหมด

แต่ที่สำคัญ…คนน้องมักจะส่งเพลงให้อยู่บ่อยๆ อย่างเช่นเมื่อคืนนี้



‘รักหรือไม่รัก เธอมีสิทธิ์คิดได้ทุกอย่าง และใจฉันก็..
เป็นสิทธิ์ของฉันเช่นกัน ที่มันจะขอรักเธอ
ที่มันจะขอเฝ้ารอ และขอได้ทำตามใจ..
..และใครก็ไม่มีสิทธิ์หยุดยั้งใจฉันเอง
ที่มันต้องการรักเธอ’



ถึงจะฟังเพลงแทบทุกวันอยู่แล้วในช่วงนี้ กลับรู้สึกว่าไม่เบื่อเท่าไหร่ หรือเพราะมีคนช่วยเติมเพลย์ลิสต์กันนะ..ฟังแล้วก็มักจะนึกถึงเจ้าเด็กทุกครั้งเลย

ทักไปชวนหาของกินดีกว่า..ไม่ได้เห็นหน้าหลายวันละ

Jelly: เจ้าหมูววววววหยอง
Jelly: พี่อยากกินชาไข่มุกอ่ะ
Jelly: อยากไปลองร้านแถวมอบ้าง

เวลาผ่านไปซักพักก็ยังขาดเสียงแจ้งเตือนจากหล่อน..ทำไมวันนี้ตอบช้ากว่าทุกทีนะ..กำลังเรียนเหรอ

ตริ๊ง

ทันทีที่ได้ยินเสียงแจ้งเตือน เยลลี่ก็รีบหยิบโทรศัพท์ทันที

M.Yong: วันนี้หยองเลิกช้าอ่ะ ยังประชุมกิจกรรมไม่เสร็จเลย

Jelly: อ่าว
Jelly: งั้นไม่เป็นไร

อืม..ไปคนเดียวก็ได้

เมื่อถึงเวลาเลิกงาน เธอขับรถคันเก่งออกจากบริษัทมาเรื่อยๆ จนถึงแถวหลังมอ และจอดใกล้ๆ กับร้านชานมไข่มุกที่เธอเคยหารีวิวไว้ว่าอยากกิน

“ชานมไข่มุกสองแก้วค่ะ” พนักงานรับออเดอร์ จ่ายเงินเสร็จสรรพเรียบร้อย

เอ๊ะ!..เธอกินคนเดียวนะเยลลี่ ซื้อทำไมตั้งสองแก้ว เธอจะเหม่อเกินไปแล้วนะ

นั่นแหล่ะ..เพราะความเหม่อลอยทำให้เสียทรัพย์ จึงต้องรับชานมไข่มุกทั้งสองแก้วมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจ..ทำยังไงดีล่ะเนี่ย

รถเก๋งเคลื่อนตัวไปตามทางอย่างไม่รีบร้อน ริมฝีปากบางชิมรสชาติชานมไข่มุกและเพิ่มน้ำตาลในเลือด มือเล็กก็สาวพวงมาลัยอย่างคล่องแคล่ว เส้นทางค่อยๆ เปลี่ยนทิวทัศน์ จากบริเวณที่มีร้านค้าเข้าสู่พื้นที่ที่มีอาคารตึกเรียนของคณะต่างๆ จนกระทั่ง..



‘หรือจะเป็นเหตุผลอะไรก็ช่างมัน..
อดใจไม่ไหว ต้องมา อยากรู้เธอเป็นอย่างไร
อดใจไม่ไหว ต้องเจอ ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
..อยากมาหา สบตาสักครั้งแล้วค่อยไป’



เพลงจากเครื่องเสียงในรถเปิดได้ถูกจังหวะเสียจริง..แล้วทำไมเธอจะต้องรู้สึกตื่นเต้นด้วย แค่มาหาน้อง แค่มาหาน้อง แค่มาเจอน้อง แค่อยากเจอน้อง แค่นั้นเอง

สายตาที่มองหาเห็นใต้ถุนตึกหลังหนึ่งมีคนชุมนุมกันอยู่เป็นกลุ่มใหญ่ เธอจึงนำรถไปจอดเทียบใกล้ๆ เพียงพอให้ได้สังเกตเห็น หญิงสาวไม่ได้ลงจากรถแต่อย่างใด เธอเลือกที่จะโทรเรียกให้น้องมาหาเธอ แต่ยังไม่ทันที่จะกดสายโทรออก พลันสายตาก็หันไปเห็นหญิงสาวร่างสูงคุ้นตาท่ามกลางกลุ่มคน

รอยยิ้มกว้างนั้นเธอจำมันได้เป็นอย่างดี คนตัวสูงสูงกว่ากลุ่มผู้หญิงที่อยู่รอบๆ ตัว ผิวขาวหน้าตาน่ารักดึงดูดสายตา..โดดเด่นกว่าใครๆ ในที่นั้น ผู้คนต่างห้อมล้อม ใบหน้ายิ้มแย้ม นิสัยเป็นมิตรอย่างนั้น ชวนให้ใครๆ ต่างก็เข้ามาหลงรักได้อย่างง่ายดาย

และเธอสังเกตเห็น ผู้หญิงตัวเล็กกว่าท่าทางอ่อนน้อมต่อหญิงสาวเข้ามาพูดคุยดูสนิทสนม แขนยาวๆ นั่นพาดไปที่บ่าและมือเรียวลูบศรีษะคนที่คาดว่าเป็นรุ่นน้องไปมา

..เธอคิดว่าเธอกับเจ้าเด็กก็สนิทกันระดับนึงแล้วนะ แต่ทำไมเธอถึง..

พลันสายตาคมนั้นหันมาทางรถของเธอ..ถูกมองทะลุผ่านกระจกและฟิล์มมาภายใน คล้ายกับว่ามั่นใจแล้ว คนตัวสูงจึงยิ้มกว้างและเดินออกจากฝูงชนมายังรถเธอ เมื่อใกล้เข้ามามือเรียวนั้นหมายจะเคาะเรียกแต่กระจกนั้นถูกเปิดลงเสียก่อน มือเล็กๆ ของพี่สาวยื่นแก้วชานมไข่มุกส่งออกมา

“อ่ะ พี่ซื้อมาฝาก” เธอยื่นแก้วให้อีกคนรับ แต่สายตาที่จู่ๆ ไม่มีความกล้าก็แกล้งเฉมองไปทางอื่น ไม่สบกันตรงๆ

“ใจดีจังเลยยย ซื้อมาให้เค้าด้วยอ้ะ” มือข้างหนึ่งรับแก้วไป

..ส่วนมืออีกข้างยื่นเข้ามาในรถ ครอบครองเรือนผมคนพี่ ลูบไปมาเบาๆ


ถ้าอกมันทะลุได้ เธอคงเห็นหัวใจตัวเองเด้งออกมาอยู่ตรงหน้า


“อะไร งอนเหรอ ไม่มองหยองเลย” ไม่ว่าเปล่า มือนั้นเปลี่ยนจากลูบเป็นยีกลุ่มผมเธอแทนเพื่อเรียกร้องความสนใจกัน แต่สายตายังคงเฉมองทางอื่นเหมือนเดิม

“เปล่า ไม่ได้งอน” คำบอกนั้นไม่เป็นผลเลย เพราะมือเรียวเลื่อนมาข้างใบหูไปตามสันกรามข้างแก้ม เรียกให้หันมามองกันได้สำเร็จ



‘ไม่อยากจะเหลียวมอง ฉันคอยบอกตัวเองแต่ยังทำไม่ได้…
..อดใจไม่ไหวเมื่อได้พบหน้า ยิ่งเธอส่งยิ้มคืนมายิ่งหวั่นไหว
..อดใจไม่ไหวทุกทีที่เจอ เพียงแค่แอบเผลอมองตาจะผิดไหม
เก็บเอาไปฝันอยู่ทุกคืน ฉันต้องทำตัวเช่นไร
ช่วยบอกได้ไหมเธอ…’




“ม ไม่ พี่ไม่ได้งอนจริงๆ” เป็นเธอเองที่หลบสายตาก่อน “ทำงานเหนื่อยน่ะ ไม่ได้เป็นอะไร” คนน้องเอามือออกไปแล้ว เธอจึงกล้าที่จะหันมองยืนยันว่าไม่ได้งอนกัน

“ไม่เป็นไร ถึงงอน หยองก็จะง้อ” คนยิ้มเก่งกล่าวให้นึกใจเต้น หล่อนกินชานมไข่มุกเสียอึกใหญ่ “ฮื้มมม อร่อยยย”

“เล่นใหญ่ตลอด” คนพี่ระบายยิ้มออกมาได้แล้ว

“หยองขอโทษน้า วันนี้ติดงานจริงๆ”

“อื้อ ไม่เป็นไร งั้นพี่กลับก่อนนะ”

“ขับรถดีๆ นะคะ” โบกมือลากันแล้วเคลื่อนรถออกมาไปยังจุดหมายคือบ้านของเธอ




บ้าเอ้ยยยยยย

เธอยอมรับว่า เธอกลับบ้านอย่างไร้สติยิ่งกว่าตอนสั่งชานมไข่มุกซะอีก


.....


กลับถึงบ้านแล้วจิตใจก็ยังคงไม่สงบ ทำไมเธอรู้สึกประหลาด เธอเอาแต่นึกถึงใบหน้าเปื้อนยิ้ม สัมผัสอ่อนโยนจากมือเรียวนั้น เธอเอาแต่..คิดถึงน้องสาวคนนั้น น้องสาวที่เธอแสนจะเอ็นดู

เวลาเริ่มล่วงเข้าสู่ช่วงดึกและ..

ตริ๊ง

เป็นไปตามคาด เสียงแจ้งเตือนในช่วงเวลาประจำของบางคน

M.Yong: พี่สาววววว

Jelly: ประชุมวันนี้เป็นไง

M.Yong: เหนื่อยจังเลยพี่จ๋า คณะหยองจะจัดค่ายอาสาตอนปิดเทอมนี้
M.Yong: เค้าให้หยองเป็นรองประธานค่ายอ่ะ ตายแน่ๆ

Jelly: ก็ดีแล้วนี่นา มีประวัติเป็นเด็กกิจกรรมก็ดีแล้ว
Jelly: ถ้างั้นแบบนี้หมูหยองก็ประชุมบ่อยเลยสิ

M.Yong: ก็อาจจะเรื่อยๆ น่ะพี่ ถ้าถี่มากขึ้นคงช่วงใกล้ๆ วันอ่ะ
M.Yong: คิดถึงเค้าล่ะสิ อิอิอิ

Jelly: ฮึ คิดดูก่อนละกันว่าจะคิดถึงเด็กดื้อดีมั้ยนะ

M.Yong: ฮื่อออ /ทำตาแป๋ว
M.Yong: นี่พี่เยลลี่

Jelly: ว่าไง

M.Yong: วันนี้เหนื่อยอ่ะ
M.Yong: ขออ้อนหน่อยได้มั้ย
M.Yong: send link ‘คนที่ถูกรัก - bodyslam’



‘แค่อยากเป็นคนที่ถูกรัก แค่อยากเป็นคนที่ถูกใครซักคนเข้าใจ
แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ
แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ ว่าเธอจะรักกันได้
..ได้อย่างที่ฉันรักเธอ’



ดูเหมือนวันนี้เธอจะโดน bodyslam เล่นงานหนักเกินไปแล้ว




………………………………………………………………………………………………………………

หมูหยองจะมาอ้อนพี่บ้างก็ได้นะคะ //งื้อออ // คิดถึงบิ้นกยองจังเลยค่า เจ้าโรเจ้าเร
ใครเคยส่งเพลงจีบสาวบ้างคะ ยกมือซะดีๆ อิอิอิ
แปะลิสต์..เหมือนจะเล่นทายเพลงเลยค่ะ 555

เรื่องมหัศจรรย์ - sofa
คนน่ารักมักใจร้าย - basketband
ไม่ธรรมดา - เบล สุพล
รักษาสิทธิ์ - endorphin 
อดใจไม่ไหว - มาช่า
หวั่นไหว - bodyslam
คนที่ถูกรัก - bodyslam

SHARE
Writer
Peek_Sai
Shipper
Yuri is the Life

Comments