[SF] destiny of love "Minkyeong x yebin" #11
011

5เดือนผ่านไป 

หน้าร้อนกลับเข้ามาในเกาหลีอีกครั้ง

5เดือนที่ผ่านมาคิดว่าวันนี้ใครจะกลับมา 

มินกยอง กลับมาแล้ว
;

เยบินลุกขึ้นกดนาฬิกาปลุกที่กำลังดังปลุกเธอ เธอตัดใจจากมินกยองได้แล้ว และแทบลืมทุกอย่างไปสนิทเลยด้วย ถึงจะมีในความทรงจำนิดหน่อนก็ตาม เยบินหยิบเสื้อแขนกุดและเสื้อคลุมลายสก๊อตสีขาวสลับดำในตู้มาใส่ เธอตัดสินใจออกมาจากเพนส์เฮาน์ กางเกงขาสั้นภูกเธอหยิบขึ้นมาใส่ รองเท้าแตะนี้และดีที่สุด มือสวยรวบผมขึ้น ผมดำแบบนี้ทำให้หน้าเธอดูดุขึ้นและเซ็กซี่ขึ้นด้วย  

ร้านน้ำที่เธอชอบเข้าไปใช้บริการ เธอสั่งกาแฟเย็นมาสำหรับทำให้เช้าที่ว่างของเธอมีความสุขมากขึ้น อึนซอกำลังตามง้อซองโซมา5เดือนแล้ว ถ้าเป็นเธอคงถอดใจไปแล้ว แต่ตามง้อแบบอึนซอ ซองโซคงคืนดีด้วย แค่ทำตัวเป็นสายสืบตามเขาอยู่นั้นและ เยบินยืนหันหน้ามองพนักงงานที่กำลังทำกาแฟให้เธอ 


อเมริกาโน่เย็นแก้งนึงคะ
เสียงหวานของใครไม่รู้ตะโกนอย่างสุภาพเข้ามาในร้าน เธอตัวสุงกว่า แถมยังใส่เสื้อคลุมลายสก๊อตเหมือนเธออีกด้วย จริงๆเสื้อตัวนี้เป็นของมินกยองและ  


ห้ะ!

มือสวยถูกวางบนเค้าเตอร์ ก่อนจะยิ้มให้พนักงงานที่มารับออเดอร์ของเขา กลิ่นหอมของอีกคนที่ยืนไกล้ๆเธอ มินกยองคุ้นมันจัง ไม่ใช่หรอก 

(ขอชื่อด้วยคะ)

"อ เยบินคะ"

ควับ!

มินกยองหันทันทีที่ได้ยินชื่อ "เยบิน"

"ตะ ตัวเล็ก"

เยบินรีบจ่ายเงินจำนวนพอดีก่อนจะรีบเดินออกไปจากร้านทันที 

"อ เอ่อ ไปส่งที่ร้านเกมเดสตินี่นะคะ เอาเค้กช็อคโกแลตแลตด้วย ฉันชื่อ ชื่อ กระต่ายของเจ้าชายน้อยนะคะ "

มินกยองรีบเดินฝ่าลมร้อนในตอนเช้ารีบเดินตามอีกคนที่เดินเร็วกว่าเธอด้วยความตัวเล็กกว่าด้วยซ้ำ 

;
เยบินรีบเดินไม่มองอีกคนที่เดินตามหลังมา เธออุตส่าห์ลืมเรืีองพวกนี้แล้วด้วยซ้ำ เขาจะกลับมาทำไม!?

"ตัวเล็ก ฟังพี่ก่อนสิ!"

"เยบินอ่า ขอโทษ"

เยบินหยุดเดินก่อนจะหันกลับมาพร้อมแก้มขึ้นสีที่เปียกชื้น  


"ฮ ฮ ถ้าพี่รักหนูจริงพี่ไม่ทิ้งไปมีคนอื่นหรอกยังจะกล้ามาพูดอีกหรอ ว่าฟังพี่ก่อน "

มินกยองปล่อยมือสองข้างลงข้างตัวก่อนจะยกมือขึ้นเชิงว่าเธอผิดจริงๆ ก่อนจะหันหลังกลับไป เธอรู้สึกแล้วว่าเจาไม่ควรทำแบบนั้น ใช่เธอผิดเอง 

มินกยองตะโกนมาจากข้างหลัง 

"พี่ขอโทษ ขอโทษจริงๆ พี่ไม่ได้ตั้งใจทิ้ง และพี่..
หึ ช่างเถอะ ไว้เจอกันที่ร้านเกมนะคะ"

มินกยองปาดนน้ำตาก่อนจะเดินไปอีกทาง ส่วนเยบินก็เดิรไปอีกทาง เราสองคนไม่มีบทสนทนาต่อกัน ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากนั้น 


16:40

ที่ร้านเกมบรรยากาศเหมือนเดิมคนคึกคัก ร้านเกมจองมินกยองไปได้สวย ทุกอย่างดีไปหมด

เอ็กซี่ปบดกระดุมเสื้อด้านบนสุด มานั่งข้างมินกยองที่นั่งบี้เคกช็อคโกแลคอยู่นั้น 

"ย่า ถ้าไม่กินเอามาให้ฉันเพื่อน"

"เออ เอาไปสิ"

"นี่ แกก็ง้อเขาสิว่ะ ป๊อดจังว่ะ"

"เจอแบบฉันเมื่อเช้าแม่ง เวรชิบเป๊ง!"

"เขาแค่อยากให้แกง้อเขา"

"ง้อแล้วไง"

"แบบนั้นนั้นหรอว่ะง้อ"

"อ อืม"

"เคยง้อแบบไหน ก็ทำแบบนั้น แกเชื่อในโชคชะตา น้อง เขาก็เชื่อในโชคชะตา"

;


อึนซอที่กำลังนั่งเป็นคนไร้บ้านอยู่ที่บันไดหน้าค่อนโดของซองโซ เธอนั่งมาแบบนี้ทุกเดือนจน5เดือนแล้ว 

"ซองโซ!!!!!!"

"ฟังฉันซักมีเถอะ! จะหนีฉันไปไหน จะทำร้ายฉันไปถึงไหน!"

"แล้วเธอหล่ะคะ อึนซอ?"

ซองโซหันดลับมามองอีกคนที่มีขวดน้ำเปล่าวางข้างๆตัวเพียงขวดเดียวส่วนรถหรูของเขาก็จอดอยู่ไม่ไกล 

"ฉันไม่ใช่คนรวยกะล่อน แบบที่เธอเคยเจอนะ ฉันไม่เคยคุยกับใครได้นานเกิน2เดือน มันอาจตะใช่ สายตาของฉันเจ้าชู้ หน้าของฉันมันเจ้าชู้ แต่ฉันรักเธอจริงๆ รักเธอมากๆ ซองโซฉันรักเธอ!"

อึนซอตะโกนสุดเสียงจนคนแถวนั้นหันมามอง ซองโซรีบใช้มือปิดปากอึนซอก่อนจะรีบหันไปก้มหัวควับๆใส่คนที่มองอยู่ 

"ทำบ้าอะไร!"

"ก็ฉันรักเธอ ฉันรักเธอซอง-"

ซองโซประกบริมฝีปากสวยของเธอลงไปที่ริมฝีปากของอึนซอ ลิปสีสวยถูกอึนซอเก็บไปด้วยปากของเขาเอง มือของอึนซอโอบเอวเธอให้มาใกล้กันมาขึ้น ก่อนซองโซจะตีไหล่บอกว่าเธอไม่ไหวแล้ว 

"แค่กๆ อะแค่ก ไม่ไหวแล้ว"

"ข ขอโทษ จูบแรกนิ"

อึนซอก้มหน้าเกาหน้าตัวเองเบาๆก่อนจะยื่นข้อเสนอว่าจะพาเธอออกไปทานข้าวเย็น 


19:40

เอ็กซี่กำลังนอนซุกอกของซอลอาอยู่ส่วนมืออีกข้างกำลังกดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์อยู่ จนคนที่นั่งมองเธออยู่ต้องบอกให้เธอหยุดซักที

"ย่า ดูอะไรก็ดูซิคะ มัวแต่เปลี่ยร"

"ที่รัก เป็นห่วงมินกยองกับบเยบินจััังง"

"อืม เหมือนกัน แต่ยังไงฉันว่าเขาสองคนเป็นเนื้อคู่ที่แท้จริงนะเอ็กซี่"

"อ่าจริงๆ หิวจัง"

"หิวอะไรตอนนี้คะ?"

"หิวซอลอามั้ง"

"ย่าห์ โซอจองอ่า ย่าห์!"


กว่าเอ็กซี่จะปล่อยให้ซอลอาได้นอนก็ปาไปเกือบ4ทุ่มครึ่ง และมีถ้าทีว่าเอ้กซี่จะปลุกให่เธอตื่นมากอีกครั้งละมั้ง : )

;

23:40

มินกยองนอนเล่นเกมอยู่ในร้านของเขาเอง วันนี้เขาไม่ได้อยากจะกลับไปที่เพนส์เฮาส์เลย กลับไปที่เตียง ความรู้สึกเก่าๆก็กลับมา เบียร์4-5กระป๋องล้มอยู่ที่ข้างโซฟา บุหรี่ไฟฟ้าถูกมินกยองคาบอยู่ที่ปาก เสื้อเชิ้ตถูกปลดกระดุมออกเพราะอากาศในชั้น3ค่อนข้างอับ มินกยองปล่อยควันสีเทากลิ่นหอมออกมา ก่อนจะกดเกมในมือต่อให้วิน มินกยองไม่มีหนทางที่เขาจะพาหน้าตัวเองไปหาเยบินได้เลย ไม่มีหน้าจะไปง้อเขาเลย 

ตึ๊ง! เสียงโทรศัพท์ของมินกยองมีการแจ้งเตือนแล้ว 

(อันยอง พี่คับ อยู่ไหน?)

"ร้านมีอะไร"

(ไม่กลับเพนส์?)

"ไม่อ่ะ กลับไปแล้วภาพมันเข้ามาในหัวเลยว่ะ"

(อ่า งี้ซินะ)

"อื้ม แล้วเยบินล่ะ"

(นอนไปแล้ว หลับปุยพร้อมน้ำตา ร้องไห้อยู่กับฉันมาตั้งแต่2ทุ่ม จนนอนหลับไป จะทำอะไรก็รีบทำนะพี่)

"อื้ม ฉัน มัน แย่ขนาดไหนกันว่ะอึนซอ"

(พี่แค่ปากไม่ตรงกับใจ ขึ้เก๊ก ปากร้าย ทำตัวเจ้าชู้แค่นี้เอง)

(เปลี่ยนได้พี่ก็ทำได้ ไททั่น)

"มาหาหน่อยสิ ซื้อเบียร์เข้ามาด้วย"

(ตามบัญชาคับ กำลังไปแล้ว)


00:02

เมี่ยงคืนแล้ว เยบินลุกขึ้นมาหยิบเกมบอยที่มินกยองวางไว้ให้เธอที่ข้างเตียง มากดเล่นก่อนจะพบว่าเธอเอามันไปทำอะไรเพิ่มเติมมาแล้ว มันเป็นหน้าจอที่ให้เธอได้กดตอบคำถาม นี่พี่กำลังจะเล่นอะไรอยู่เนี่ย? เยบินหยิบนมช็อคโกขึ้นมาเจาะดูด ก่อนจะนั่งลงพิงหัวเตียง 

หน้าจอขึ้นรูปpixelที่เป็นผู้หญิง2คนยืนจับมือกัน

(Hello , yebin I'm minkyeong)

หน้าตอบคำถามขึ้นมาถามเธอก่อนเธอจะกดต่อไปเพื่อดูสิ่งที่จะเกิดขึ้น 

(55555 ที่รักฉันตั้งโปรแกรมนี้ขึ้นมาใหม่เพื่อให้เธอได้คุยกับฉันตอนที่ฉันอยุ่ต่างประเทศนะ)

(เอาละ คำถามแรก)

(Milk or chocolate milk.)

ช็อยคำถาม ขึ้นมาถามเยบิน 

"Milk"

เยบินขำให้กับคำถาม ก่อนจะดูดนมช็อกโกแลตต่อ  "ฉันตอบนมจืดไปแล้ว"

(พี่ว่าแล้ว555)

(Minkyeong or The little Prince)

เจ้าชายน้อยหรอ? 

มินกยอง หรือ เจ้าชายน้อย หรอ?

น้ำตาสีใสเริ่มคลอที่ใต้ตาของเธอ 

"The little price"

(สุดยอด! เจ้าชายน้อยจะปกป้องกระต่ายของเขาให้ดีที่สุด! ด้วยเกียรติของนายพลมินกยอง!)

"5555 ค ฮ ฮึก คน บ้า"

(Last question!)


(Will you married me?)

(คำถามนี้มีแต่คำว่าyes)

"ฮ ฮือ พี่มินกยอง หนูค—คิดถึงพี่ ฮือ ฮ—ฮึก"

เยบินกดปิดเกมบอยก่อนจะปาดน้ำตาที่ไหลมาผสมกับนมในปากของเธอแล้ว ก่อนจะซุกตัวลงไปใต้ผ้าห่ม แล้วหลับไปพร้อมน้ำตา กิจวัตรประจำวันของเยบิน ตั้งแต่ไม่มีมินกยอง 


7:30

อึนซอเปิดโทรศัพท์มือถือที่มีการแจ้งเตือนในขณะที่ตัวเองเพิ่งฝื้นมาจากอาการเมาจากเบียร์เป็นลังของเมื่อคืน สภาพอย่างกับผี อึนซอกระชับเสื้อเชิ้ตสีดำให้แน่นก่อนจะเปิดโทรศัพท์ขึ้นมาดู 

(อึนซอ มารับไปทานข้าวหน่อย)

"อ่า ขอโทษที่ตอบช้านะคะซองโซ"

"จองร้านเลย 15นาทีค่ะ!"

(รอแล้วนะคะ)

อึนซอปล่อยให้มินกยองนอนอยู่บนโซฟาก่อนจะโทรประสานเพื่อนรักของมินกยองให้มาช่วยเพื่อนที่กำลังเมาจนหมดสภาพ 


;

"เยบินน่า หนูเชื่อในโชคชะตาไหม"

มินกยองตื่นด้วยเสียงประตูก่อนจะกดพิมพ์ไปหาเยบิน ด้วยความเมา แต่พิมพ์ชัดสักด้วยซิ 



;

.

Tbcc

งงงงงงงงงงงงงงงงงงเลยอะดิ้ 

สปอยทึ 

ตอนหน้าจบแล้วนะคะอย่างที่บอกว่ามีสเปน้า

เรื่องใหม่ที่จะเปิด ขอเป็นธีมท่านประธานดุๆ กับเลขา คิดว่าดีไหม? และแก๊งเพื่อนชุดเดิม

ไว้เจอกันเรื่องใหม่นะค้าบ ตอนจบมี12/1 - 12/2

ส่วนสเปเชี่ยลนั้น 

อึนซอกับซองโซ 13/1

ส่วนของคนอื่นว่ากันอีกที ไปแล้วค่ะ เจอกันตอนหน้านะ :)~

#เดสตินี่พี่มินกยอง

Pinkness_BJH
SHARE
Written in this book
destiny of love
"โชคชะตาพาเรามาเจอกัน" เราเชื่อคำนี้ไหม?
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @pinkness_BJH

Comments

nun_kanok
26 days ago
รับง้อเลยค้าบพี่กยอง อึนซอคือล้ำหน้าไปก่อนละนะ
ปล.เรื่องหน้าขอท่านประธานกับเลขาแซ่บไปเลยค่ะ😆
Reply
toneny
25 days ago
จ้า อึนซอเค้ารีบ
toneny
25 days ago
😆😆😆😆