ช่องว่างระหว่างเรา
"เธอแน่ใจแล้วนะ?"
เขาเอ่ยปากถามเธอหลังจากการเล้าโลมยาวนานนับชั่วโมง หญิงสาวตอบกลับด้วยการพยักหน้าอย่างหนักแน่นพร้อมกับประทับริมฝีปากของเธอลงบนริมฝีปากของเขาเพื่อเป็นการย้ำเตือน เธอคิดคำนวณมาอย่างดีแล้วว่าวันนี้เธอกับเขาจะต้องลงเอยแบบนี้

ทั้งหมดมันเริ่มจากคืนนั้นเพียงแค่คืนเดียว คืนที่เธอเจอเขา คืนที่เธอเกือบถูกรถชนตาย แต่เขาก็คว้าเธอเข้ามาไว้ได้ทัน จูบนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในใจของคนทั้งคู่ ผิดกับท่าทีที่แสดงออกมาว่าจะไม่มีอะไรเลยเถิดไปมากกว่านี้ ทั้งคู่พูดคุยกันบ่อยขึ้น และต่างก็ค้นพบว่าอีกฝ่ายคือจิ๊กซอว์ชิ้นที่ขาดหายไปของชีวิต หนังสือเล่มโปรดตลอดกาลของเธอ เป็นหนังสือเล่มเดียวกันกับหนังสือในดวงใจเขา ซึ่งเป็นเรื่องที่ประหลาดเหลือเกินเพราะไม่เคยมีใครในแวดวงชีวิตของคนทั้งคู่รู้จักหนังสือเล่มนี้ เรื่องเซอไพรส์ถัดไปคือความฝันในการสร้างโลกใบเล็กๆ ใบหนึ่งขึ้นมา สิ่งที่เธอตามหาเพื่อเติมเต็มโลกใบนี้คือผืนแผ่นดินเพื่อการอยู่อาศัย สิ่งที่เขาตามหาคือผืนน้ำที่จะคอยสร้างและหล่อเลี้ยงชีวิต 

เรื่องน่าประหลาดใจยิ่งกว่าคือเธอรู้สึกเป็นตัวเองมากกว่าตอนอยู่กับคนรัก แถมเธอยังพูดจาตรงไปตรงมาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนแม้แต่ตัวเธอเองยังต้องตกใจ ความสนิทสนมได้ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น จนทำลายกำแพงศีลธรรมที่มีในใจ และทำให้ทั้งคู่ค้นพบตัวตนที่แตกต่าง 
เขาค้นพบรูปแบบความสัมพันธ์ใหม่ที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ส่วนเธอได้ค้นพบว่าสิ่งที่เธอคิดว่าตัวเองต้องการมาโดยตลอดเป็นเพียงนิทานที่เธอสร้างขึ้นมา เพราะสิ่งที่จริงยิ่งกว่าคืออิสระที่หอมหวานในการมีชีวิตอยู่อย่างใจต้องการ

ผมรู้ดีอยู่แล้วว่าเธอมีคนรักอยู่ก่อน แต่ก็ยังอยากลองเสี่ยงอยู่ดี ผมชวนเธอไปที่บ้าน และเธอก็ตอบตกลง ดูเหมือนว่าเราต่างก็รู้กันอยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อบานประตูปิดลงและกั้นเราออกจากโลกภายนอก สิ่งเหล่านี้ได้ขับเน้นความรู้สึกที่อัดอั้นให้ปะทุออกมา 
เห็นได้ชัดว่าเธอเกร็งจนทำอะไรไม่ถูก ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะผมเองก็รู้สึกเช่นเดียวกันกับเธอ สิ่งที่เราต่างรอคอยคือการเริ่มต้น เพียงแต่ไม่มีใครกล้าที่จะลงมือก่อน

ไม่ช้าหน้าที่นี้ก็ตกเป็นของเธอ เธอโผเข้ากอดผมและค่อยๆ กระชับร่างของเราเข้าไว้ด้วยกัน เมื่อรับรู้ถึงอุณหภูมิจากร่างกายของอีกฝ่ายในปริมาณที่พอเหมาะแล้ว เธอก็ค่อยๆ ผละออก 
ในวินาทีนั้นเอง ริมฝีปากของเธอก็แนบอยู่กับริมฝีปากของผมเสียแล้ว ร่างกายของผมตอบรับเธอโดยอัตโนมัติ เธอส่งเสียงครางแสดงถึงความพึงใจเป็นจังหวะ ร่างกายของเราแนบชิดกันจนผมได้ยินเสียงหัวใจของเธอ มันทั้งเร็วและแรงจนผมกลัวว่ามันจะเด้งหลุดออกมา
"พักก่อนไหม?"
"ไม่เป็นไร ต่อเลย"
ฉากโหมโรงของเราดำเนินไปนานเท่าล้านปีแสง ในห้วงเวลานั้นผมลืมไปแล้วว่าเราอาศัยอยู่ในวงโคจรที่โลกใช้เวลา 24 ชั่วโมงในการหมุนรอบตัวเอง เธอไม่ขัดขืนมือที่ซุกซนทั้งสองข้างของผม ซึ่งกำลังไหลลื่นไปตามเนื้อผ้า และลามเข้าไปในเนื้อตัวของเธอ
ผมค่อยๆ ปลดพันธนาการด้านหลังเธอออก และปล่อยให้มือทั้งสองข้างทำงานต่อไปเรื่อยๆ 
"มีถุงยางมั้ย?"
ในที่สุดเสียงที่เธอเปล่งออกมาก็รวมตัวกันเป็นประโยคที่มีความหมาย
ผมจึงได้แต่ถามเธอเพื่อความมั่นใจอีกครั้งว่าเธอแน่ใจใช่ไหม เพราะรู้อยู่เต็มอกว่าเธอมีเจ้าของอยู่แล้ว
แม้จะไม่มีเสียงใดๆ เล็ดลอดออกมาจากปากของเธอ แต่คำตอบของเธอนั้นหนักแน่นชัดเจน และแล้วก็ไม่มีช่องว่างระหว่างเราอีกต่อไป


SHARE
Writer
siarra
writer
dreamcatcher

Comments