[SF] destiny of love "Minkyeong x yebin " #9
09

จนเวลาล่วงเลยมาจนสี่ทุ่มครึ่งแล้ว ตอนนี้เอ็กซี่และซอลอายังคงนั่งอยู่ที่ริมทะเลเช่นเดิมเพียงซอลอาหลับหาไลห่เอ็กซี่ไปแล้ว เอ็กซี่ได้แต่นั่งพ่นบารากุออกมาจากปากของเขาอย่างช้าๆ เพื่อไม่ให้อีอกคนตื่น 

"เอ่อ คุณสี่ทุ่มแล้วเรากลับที่พักกันไหม"

"อื้อ..ขอนอนได้อีกหน่อยได้ไหม"

"แต่มัน งั้นฉันจะอุ้มนะ"

ซอลอาตื่นเต็มแรง หลังจากที่อีกคนบอกจะอุ้ม

"โอเคค่ะ กลับก็ได้" "นี่คุณยังสูบอยู่หรอ"

"อืม ทำไมหรอ"

"เปล่าค่ะ"

23:00

เราทั้งสองคนมาถึงห้องพักเอ็กซี่ยังนั่งแชทกับมินกยองอยู่เพราะอีกคนยังเช้าอยู่ และซอลอาหลังจสกอาบน้ำเสร็จก็มานั่งข้างเอ็กซี่ ....

"เอ็กซี่"

อีกคนยังคงเงียบไม่ตอบและยังคงสนใจโทรศัพท์ในมืออยู่ 

"ตี้! ฟังซอลอาได้ไหม"

"ทำไมเธอไม่นอนล่ะ มัวมานั่งทำอะไรอยู่"

"ขอโทษ"

"เธอจะมาขอโทษทำอะไร พี่ทิ้งฉันไปนิ ไม่เห็นว่าพี่จะเจ็บปวดอะไรเลย"

"ขอโทษที่ทำให้บาดเจ็บ ฮ ฮึก ถ้ารู้ว่าเป็นขนาดนั้นไม่ไปเรียนต่อก็ได้"

ซอลอาอยู่ดีก็น้ำตาไหลออกมา 

ใช่

เอ็กซี่ก็ยังเป็นเอ็กซี่ เธอแพ้น้ำตาซอลอา 

"รู้ด้วยเหรอคะ? ว่าฉันเจ็บขนาดไหน"

"แล้วไม่รู้หรอว่าฉันเจ็บขนาดไหน ทำแบบนั้นได้ยังไง! ฮ ฮึก"

ซอลอาลุกขึ้นทุบไหล่ของเอ็กซี่จนอีกคนดึงตัวอีกคนให้มานั่งคร่อมเขาไว้ก่อนจะใช้มือกดหัวอีกคนให้ซุกที่ไหล่เขา 

"พอแล้ว ขอโทษนะคะ ขอโทษ ขอโทษ"

"เอ็กซี่อ่ะ จ เจ้าขู้ ฮ ฮึก ไม่เคยรู้หรอกว่าเป็นฉันจะเจ็บขนาดไหน "

มือเรียวยังฟาดอยู่ที่ไหล่จนรู้สึกอ่อนแรงลง เปลี่ยนเป็นเกาะที่ไหล่แล้วจิกแทน เอ็กซี่ใช้มือดันตัวเธอออกมาให้หน้าเราตรงกัน ก่อนใช้ริมฝีปากประกบที่ปากอีกคนให้หายร้องไห้ เธอเคยคบกันมาก่อน เอ็กซี่รู้ว่าเธอจะหยุดร้องไห้ได้ ด้วยปาก


อีกคนเปลี่ยนจากใือที่จิกไหล่เธออยู่ให้เปลี่ยนมาคล้องคอเธอแทน ส่วนเอ็กซี่ใช้มืออีกข้างกอดเธอไว้ส่วนอีกข้าง ก็ลูบหัวเธอเชิงปลอบ 

"อ อื้อ ม"

เอ็กซี่ขยับตัวออกมาพลางใช้มือลูบหัวเธอ



"พอแล้้ว ัันไม่่่่ชอบเวลาเธอร้้้้้้องไห้




เช้าวันใหม่ที่ประเทศอีกฝากหนึงของเกาหลีเลยก็ว่าได้ มินกยองในเสื้อโค้ทและเสื้อฮู้ดที่อยู่ด้านใน แก้วกาแฟอุ่นในมือ ส่วนอีกข้างกำลังกดโทรศัพท์เพื่อเช็คข่าวสารในเช้าวันนี้ เข้ามานั่งในร้านกาแฟเพื่อคลายหนาว  เธอเดินเข้ามาในร้านเรียกสายตาจากสาวๆได้เป็นอย่างดี...


มินกยองสั่งขนมปังมาเพิ่มจากกาแฟร้อน 

"Oh I'm sorry. Can I sit with you?"

หญิงสาวฝรั่งใบหน้าคม สวย จนหาที่ติไม่ได้ ที่เธอนั่งมองมินกยองตั้งแต่เข้าร้านมาแล้ว 

"Yes you can sit"

มินกยองยิ้มให้เล็กๆก่อนจะมองไปนอกหน้าต่างแล้วกินขนมปังต่อ 

"คุณน่ารักจังเลยนะคะ"

"เอ่อ คุณพูดเกาหลีได้หรอ"

"นิดหน่อยค่ะ ฉันเรียนเอกเกาหลี"

"ว้าว ดีเลย555 ฉันไม่ค่อยมีเพื่อนซักเท่าไร"

"คุณมาซัมเมอร์หรอคะ?"

"อ่าค่ะ ฉันมาแค่ซัมเมอร์แค่เดือนเดียวก็คิดถึงแฟนจะแย่"

สาวตรงหน้ามินกยองหน้าเสียไปเล็กๆ

"อ่า มีแฟนแล้ว"

"หื้ม ทำไมหรอ555 คุณทำหน้าผิดหวังสุดๆ"

"ก็ไม่คิดว่าจะมีแฟน ผู้ชายหรอ?"

"ผู้หญิงค่ะ"

"อื้มม งั้นฉันไปแล้วนะคะ ไว้เจอกันที่มอนะฉันมองคุณตลอดและ"

แปลกคน มินกยองถ้าตอนยังไม่มีเยบินเป็นแฟนคืนนี้เธอกับผู้หญิงคนั้นคงมีอะไรกันไปแล้วแน่ๆ
และผู้หญิงที่มินกยองพูดชื่อก็ทักมาหาเธอแล้ว

(ทำไรรรร หายไปไหน)

"ที่นั้น5ทุ่มกว่าแล้วไม่นอนหรอตัวเล็ก"

(คิดถึง)

อ่า คำเดียวที่ทำให้มินกยองหัวใจฟูขึ้นมา

"คิดถึงเหมือนกัน"

"อยากกอดแล้ว"

(อื้อ จะหมดเดือนแล้ว)

"จะได้กลับไปกอดตัวเล็กแล้ว"

(ที่รัก ง่วง)

"ฝันดีค่ะ ที่รัก

มินกยองเก็บมือถือลงเข้ากระเป๋าเสื้อก่อนจะพาตัวเองออกจากร้านมา จุดหมายปลายทางคือมาหาลัยแค่เรียนให้จบๆไป เธอคิดถึงเยบินจะแย่แล้ว


วันถัดมา

17:30 เกาหลี

อึนซอกำลังนั่งอยู่ที่เค้าเตอร์ร้านเกมของมินกยอง เธอต้องมาดูแลแทนพี่ของเธอ และวันนี้ซองโซก็มานั่งกับเธอด้วยเช่นเดียวกัน วันนี้คนน้อยอึนซอเลยรวบซองโซให้มานั่งตักง่ายๆ ถึงเธอจะขัดขืนเล็กน้อย

"อื้อ อึนซอคนเยอะ"

"แค่นั่งตักเอง ไม่เห็นเป็นไร"

"เขาเขินนะ คนในร้านมองแล้วเนี่ย"

จุ้บ! จุ้บแรก อึนซอใช้หน้าจุ้บที่หัวซองโซจนเธออดจะตีเข้าที่แขนเธอไม่ได้ เธอตกลงเป็นแฟนกับอึนซอ เพราะเธอใช้ท่าไม้ตายในการขอเป็นแฟนจนได้ เธอกลัวมากเพราะเธอเจ้าชู้ใครก็รู้ แต่เธอหลงเขาไปแล้วนิ ให้ทำไง

รถหรูคันสวยจอดที่หน้าร้านเกมของมินกยองคนคุ้นหน้าของอึนซอ ไม่คุ้นหน้าซองโซเดินลงมา


ชิบหาย ป๋ามา! ความลับแตกแน่



ซองโซกระโดดลงจากตัอึนซอเพราะเธอไม่รู้ว่าใคร

"อ้าวลูกสาวป๋า ว่าไงกิจการพี่มันได้เรื่องไหมละ?"

"อ เอ่อ ป๋ามาทำไม มี ออะไร"

"แล้วนั้นลูกสะใภ้ป๋าหรอ น่ารักๆ"

"ป๋า!"

"จะได้มีคนมารับมรดกของไอตอสักที ตั้งพันกว่าล้านแบ่งให้พี่มันแล้วยังไม่หมดอีก ดีๆ"

นั้นไง ตรงเป๊ะความแตก อึนซอลืมบอกป๋าของเขาไปว่าเธอไม่ชอบคนรวย ซองโซมองตาควางใว่อึนซอจนหน้ากลัวก่อนจะหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากร้านไปเลย โดยไม่พุดอะไรกับอึนซอแค่บอกสวัสดีป๋าของเขาแค่นั้น 

"ป๋า! ซองโซไม่ชอบคนรวยป๋าพูดซะ"

"อ้าว! ป๋าไม่รู้นิ"

"ตายห่าๆๆๆ ไปก่อนนะป๋า พี่เจมส์เฝ้าร้าน!"

อึนซอสับขาไว้ยิ่งกว่าเครื่องจักร พาตัวเขาไปให้ไกล้ศองโซมาที่สุด 

"ซองโซ ฟังเราก่อนได้ไหม!"

"ไม่เห็นมีอะไรต้องฟังเลยนิอึนซอ เธอหลอกได้แม้กระทั่งเรา ที่เป็นแฟนเธออะหรอ"

ซองโซหยุดเดินหันมาซบตาคนตรงหน้าที่กำลังหอบเหนื่อย


"เราไม่ใข่คนรวยที่หลอกลวงเหมือนที่เธอเจอนะ"

"แล้วยังไง หลอกกันทำไม!"

"ซองโซ ย่าห์ ฉันรักเธอ"

"เลิกกันไหม?"

อึนซอหน้านิ่งเพียงแค่มองได้แต่หน้าซองโซสายตาของเธออ่อนไหวจนซองโซสัมผัสได้ เหมือนอึนซอกำลังจเสียของรักไปดื้อๆ อยากจะบอกให้เธอรู้ว่าฉันไม่ใช่คนเจ้าชู้แล้ว

"ม ไม่ น นะซองโซ"

"เอาไว้อึนซอสำนึกผิดอะไรได้เราค่อยคุยกันดีกว่าค่ะ"

"ซ ซองโซ ซองโซ ฮ อือ ซ ฮึก อง โซ"

อึนซอมองร่างอีกคนที่กำลังขึ้นรถเมล์ไปแล้ว เธอทรุดลงจน เพื่อนของพี่เขาเองมาเจอทัน

"เห้ย ไอตอ!"

"พ พี่ซึลกิ ฮ ฮืออออ"

"ฉันเห็นๆ รู้แล้ว ใจเน็นๆสิว่ะ "

"ฮือออออ ฉันรักเขา"

"ไปกินไหม ฉันว่าแกไม่ไหวว่ะไป"


20:30

เอ็กซี่ขยับตัวออกมาจากการให้แขนของเขาเป็นหมอนให้สาวท่านเลขาที่มากับเขา เขาอัดน้ำยาบารากุเขาไปเพิ่ม แลัวออกมาดูดมันที่ระเบียง

เอ็กซี่รวบผมขึ้นในขณะที่ปากกำลังคาบบารากุอยู่ พลางคิดถึงเรืีองในตลอด3วันที่ผ่านมา วันนี้เป็นวันที่4แล้ว ที่เราอยุ่ด้วยกัน เธอหวั่นไหวให้ซอลอามากถึงขั้นสุด ควบคุมตัวเองไม่ได้ทุกครั้ง เอ็กซี่มีรสนิยมทางเพศที่รุนแรง จนมินกยองเองยังกลัวในเพื่อนเขาเลย เอ็กซี่ดึงเก้าอี้ตัวสวยมานั่งก่อนจะยกขามานั่งไขว้กันหยิบมือถือขึ้นมาดู 

แชทมินกยองดันขึ้นมามีข่าวด่วนจนเขาตกใจ 

"เอ็กซี่ อ่า ช่วยฉันหน่อย"

(มินกยอง มีอะไร)

"ช่วยไปบอกเยบินที่นะว่าฉันมีคนอื่น"

(ย่าห์! แกทำอะไรลงไป)

"จะให้ฉันบอกน้องยังไงว่าฉันต้องเรียนต่อ5เดือน จะมห้ฉันบอกนังไงไวห"

(ย่าห์ อย่าร้องไห้สิ)

"ฉันสัญญากับเขาคืนนั้น"

(ทำไม? คืนนั้นทำไม)

"เรามีอะไรกัน เราเป็นแฟนกัน จะมห้ฉันกล้าบอกไหม ให้ฉันห่ายไปจากความทรงจำน้องเลย"

(ย่าห์มินกยอง พึ่งคบกัน1อาทิยต์เองนะ)

"อืม มันดีที่สุดแล้วที่จะเซฟเรา2คนไว้"


(ที่รักกก หายไปไหนเนี่ย)


22:50

(มินกยองอ่าหายไปไหนคะ?)

23:00

(พี่ หายไปไหน เป็นห่วงนะ)

00:20

(พี่มันเลว คนมันเจ้าชู้ก็เจ้าชู้วันยังค่ำ)

Yebinnn บล็อค คุณ

"ขอโทษนะคะที่รัก"


"พี่รักหนูนะ"


.


.


;


Tbc

อ่า ทำไงดีละเนี้ย มินกยอง

เป็นกำลังใจให้มินกยองคนกากด้วยนะคะ

สปอยย ทึ

จุกๆๆ แสบๆ เอ็กซอลตอนหน้า

#เดสตินี่พี่มินกยอง

Pinkness_BJH ทักเหอะ!




SHARE
Written in this book
destiny of love
"โชคชะตาพาเรามาเจอกัน" เราเชื่อคำนี้ไหม?
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @godbearxx

Comments

nun_kanok
3 months ago
โว๊ะ มินกยองนี่มันมินกยองจริงๆ เห้อออ สงสารเยบิ้นเลย
ท่านหลีดเป็น มิสเอ็กซี่ เกรย์ป่ะคะ😶😶😶
Reply
toneny
3 months ago
เอ๊ะ55555555