You’re the light of my life
      เขาคนนั้นที่เดินเขามาในวันที่ฉันกำลังจะล้ม         เขาคนนั้นที่เข้ามาพยุงคนแปลกหน้าอย่างฉัน     เขาคนนั้นที่ทำให้ฉันแข็งแกร่งกว่าที่เคย 
    

ในช่วงเวลาที่ผ่านมาฉันมีโอกาสได้เจอกับคนๆนึง ฉันเจอเขาคนนั้นจากโพสของฉัน

   มันเป็นโพสที่ฉันเพ้อไว้ซึ่งไม่คิดว่าจะมีใครเขามาตอบฉันด้วยซ้ำ 
   
  แต่กลับเป็นเขาที่มาตอบโพสฉัน เหมือนจะเป็น การโอ๋นัยๆด้วยซ้ำ เป็นทั้งการโอ๋และการชวนคุยที่พยายามทำให้ฉันลืมความเศร้าไปชั่วขณะเลยทีเดียว

  จนฉันเริ่มยิ้มมุมปากได้เพราะความน่ารักของเขา ความน่ารักที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าไม่อยากให้เขาผ่านมาแล้วก็ผ่านไปด้วยซ้ำ 

  แต่เรื่องของเรากลับไม่ได้สวยหรู เพราะตัวฉันเองกลับมีเจ้าของเสียแล้ว
  
  ฉันเลยเลือกที่จะบอกเขาไปตรงๆและมอบสถานะเพื่อนให้กับเขา แต่กลับโดนเขาปฏิเสธเฉย แต่กลับได้สถานะที่ไม่มีชื่อเรียกมาแทน

  บทสนทนาของเรายังคงไหลลื่นจนเป็นฉันเองที่ทนความง่วงไม่ไหวเลย

"คุณหมดเวลาของเราแล้วนะ"
"เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็เจอกันอีก ถ้าคุณมา"

   แน่นอนว่าฉันเลือกที่ตื่นขึ้นมาแล้วทักหาเขาก่อนเป็นอันดับแรก 

   ไม่ต้องสงสัยหรอกว่าคนของฉันในตอนนั้นเขาหายไปไหน เขาน่ะสามารถทำทุกอย่างได้ยกเว้นคุยกับฉัน ปล่อยให้ฉันจมกับความเศร้าที่มันเกิดจากเขาเพียงลำพัง  

      แต่ช่างมันเถอะเขาคนนั้นไม่มีผลต่อชีวิตฉันอีกแล้ว เพราะการที่เขาทำแบบนั้นกับฉันหลายๆครั้งเลยเป็นส่วนนึงที่ฉันต้องกลับมาคิดอย่างหนักว่าควรเอายังไงกับความสัมพันธ์นี้ดีและในที่สุดฉันก็ได้คำตอบ คือ

   "เลิกดิ ในเมื่ออยู่ต่อแล้วมีแต่แย่กับแย่แล้วเราจะอยู่ในพังไปทำไมวะ" นี่คือเสียงของใจฉันที่ตอบมา

     แต่ก่อนที่ฉันจะคิดได้ขนาดนี้จะมีคนนึงที่อยู่เคียงข้างและคอยปลอบโยนฉันเสมอมา ก็คือ"คุณ"คนที่เขามาตอบโพสฉันในตอนนั้นเองแหละ

     ฉันอยากขอบคุณเขามากๆที่คอยให้กำลังใจแล้วก็คำปรึกษาตลอด ขอบคุณที่มาเป็นแสงสว่างในชีวิต ขอบคุณที่เข้ามาฉุดฉันไว้ทันไม่ให้ฉันพังไปมากกว่านั้น และก็ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันเสมอมาจนถึงตอนนี้ ขอบคุณค่ะ





                                               13.06.2018


 









SHARE
Written in this book

Comments

ice_Crystal
4 months ago
ไม่มีอะไรดีไปกว่าการได้พบคุณและถูกคุณรักแล้ว ขอบคุณเช่นกันนะคะ
Reply
dearsopi_
4 months ago
เขินตายไปเล้ยยย