คืนเหล่านั้น ผมอยู่ตรงนี้, คุณไปอยู่ที่ไหน?
                                     ไม่รู้เลยว่าคุณเคยหยุดและคิดดูบ้างไหม? 
                                        ที่ผ่านมาในคืนที่ไม่มีใครสนใจคุณ 

...ผมอยู่กับคุณในคืนเหล่านั้น...

        "คืนเหล่านั้น" ที่คุณนอนไม่หลับ ที่คุณเหงา คุณเศร้า คุณหัวเราะ คุณร้องไห้ คุณกังวล ในคืนที่คุณต้องแหกตาทำงานตอนตี 2 คืนที่คุณเล่าสู่กันฟังถึงเรื่องราวมากมายอดีตยันอนาคต คืนที่เราส่งเสียงผ่านสายจนหลับพร้อมกันในเช้าถัดมา ...ผมก้าวข้ามผ่านคืนเหล่านั้นกับคุณ...


...ผมมีคุณ... เสียงของคุณกับผมได้พบสนทนา เกิดตัวตนต่อกัน ให้ผมมีโอกาสเฝ้าดู เฝ้าฟัง เฝ้าเป็นห่วงเป็นใย จนทำให้ผมหลงไหล จนอาจจะหวังเกินตัวไป ว่า "คืนเหล่านั้นเป็นของเรา"
ผมคงจะหวังฝันหวานเกินไป
...เพราะเมื่อผมมี "คืนเหล่านั้น" ของผมบ้าง...

....ผมกลับไม่มีใคร.... นอกจากเสียงของตัวเองในหัวใบนี้ได้พบสนทนา เกิดมีตัวตนขึ้นอีกตน ให้มันมีโอกาสขึ้นมาเฝ้าดูจากก้นบึ้ง มันเฝ้าหัวเราะเยาะเย้ย ถ่มถุยสมเพศที่ผมไม่มีอะไรหรือใครในห้องเล็กๆกับความเงียบงันนี้เลย นอกจาก "มัน" เพราะเป็นแบบนั้น


                                    ไม่รู้เลยว่าคุณเคยหยุดและคิดดูบ้างไหม?
                                        ที่ผ่านมาในคืนที่ไม่มีใครสนใจผม 
....คุณไปอยู่ไหนในคืนเหล่านั้น....


                                                ขอโทษที่ผมมีความรู้สึก... แบบที่คนทุกคนเขารู้สึกกัน
SHARE
Written in this book
Black and White
บ่นถึงอดีตภาพขาวดำที่เคยเห็น

Comments