ร่างกวีโสมม

อ้างร่างร่ายกวีหลอนซ่อนลักษณ์แท้
ไพเราะแต่แอบจิตคิดหม่นหมอง
แทนค่าคำคิดค้นเพียงตนมอง
แห่ป่าวร้องรูปงามทรามในที

ซ่อนยโสโอหังไว้ในสัมผัส
ค่อยแจงจัดบาทบททดได้ที่
กู่ตะโกนก้องฟ้าปฐพี
ฟังดูดีเพราะคำพ้องคล้องโยงใย

ในความเห็นเหม็นซากสิ้นอายุ
ภาพปะปุแทงทะลุหน้ากากใส
ในความสวยซ่อนทรามที่ความใน
ปกปิดไว้ในทำนองท่องกวี

อันไอเดียหมื่นแสนใช่งามงด
บ้างโป้ปดบิดเบี้ยวไม่เข้าที่
แค่แอบซุกซับแทรกไว้ในบาลี
เพียงเท่านี้ก็เข้าทีมีคนแชร์


[ในวันที่ฉันได้อ่านกลอนไพเราะที่เยาะผู้อื่นผ่านข้อความ Fwd ในไลน์]
SHARE

Comments