นายคนนั้นอะ นายที่มาจากดาวพลูโต: เด็กอนุบาลในห้องประชุม
2019.03.21 วันพฤหัสบดี

ถึงนายคนนั้น นายที่มาจากดาวพลูโต

        ตั้งแต่ฉันมาที่นี่ เราก็ไม่ได้คุยกันเลยนะ...นานมากแล้วละ ที่ฉันไม่ได้เขียนถึงนาย วันนี้เลยอยากมาเล่าเรื่องของฉันให้ฟังบ้าง คิดว่านอยากจะเล่าให้นายฟังทุกๆวันเลยละ แต่ก็ขึ้นอยู่กับความเหนื่อยล้า และความขี้เกียจในวันนั้นด้วยนะ อิๆ 
         วันนี้ ฉันต้องเข้าประชุมงานโปรเจคใหม่ละ นี่ไม่ใช่การประชุมครั้งแรกของโปรเจคนี้หรอกนะ เป็นรอบที่สองแล้วละ แต่ว่า ครั้งนี้จะมีการพรีเซ้นต์ความรู้พื้นฐานที่จำเป็นของโปรเจคนี้ ฉันเลยเป็นกังวลมากๆ ฉันอยากจะฟังพวกเขารู้เรื่องบ้าง ฉันก็ทำการบ้านมาส่วนหนึ่งละนะ ก็พยายามหาศัพท์ที่เกี่ยวข้องมาบ้างละ แต่ก็ไม่พออยู่ดี ฮื้อ 
          วันนี้ ฉันรู้สึกเหมือนเป็นเด็กอนุบาลมากๆเลย 
เด็กอนุบาลที่ต้องมานั่งฟังการบรรยายยากๆของพวกผู้ใหญ่
ความรู้ทางภาษาญี่ปุ่นของฉันก็ยังไม่แข็งแรงขนาดนั้น 
การที่มานั่งฟังอะไรแบบนี้ก็เป็นเรื่องยากมากๆเลยละ โชคดีที่ไม่ได้นั่งข้างๆ อาจารย์(บัดดี้ของฉันนั่นละ ที่เรียกว่าอาจารย์แบบนี้ เพราะเขาเคยเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยมาก่อนนะสิ แถมยังเก่งมากๆด้วยละ) เลยใช้มือถือหาคำศัพท์ที่พอจะจำได้และคันจิตัวที่เห็นในสไลด์ พยายามจดทุกอย่างเท่าที่ทำได้ เหมือนกำลังตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำเลยละ 555+ 
ชีวิตต่างแดนมันก็อย่างนี้ละนะ
พยายามทำความเข้าใจที่เขารายงานกัน แต่ก็นั่นละ 

เด็กอนุบาลที่คลังคำศัพท์น้อยๆอย่างฉันจะไปเข้าใจเท่าคนญี่ปุ่นที่นั่งฟังในห้องได้ยังไง ฮื้ออออ

ฉันอยากจะเก่งภาษาญี่ปุ่นมากเลยละ ตอนนี้ 
คิดดูนะ ถ้าเข้าใจทุกอย่างที่เขาพูดได้ เราจะได้รับความรู้มากมายจากพวกเขาแค่ไหน
 มันคงจะอิ่มเอมน่าดูเลยละ ว่าไหม? 

             สักวัน ฉันคงจะเก่งขึ้นบ้างละเนอะ ทั้งความรู้การทำงาน และภาษาญี่ปุ่น

นายก็คงพยายามเพื่อความฝันของนายอยู่เหมือนกันละนะ 

แม้ว่า ฉันจะออกมาใช้ชีวิตกับมนุษย์ปกติธรรมดาแล้ว แต่ฉันก็ยังนึกถึง...เอ หรือ คิดถึง นาย เรื่องของนาย เรื่องของเรา...ตลอดนั่นละ เรื่องในอดีตทั้งนั้นละนะ เพราะปัจจุบันและอนาคต คงจะเกิดขึ้นยากน่าดู นายว่าไหมละ?

SHARE
Writer
kumoko
writer,reader
greet me if you wanna know me

Comments