[SF] destiny of love "Minkyeong x yebin " #6


19:30สนามบินอินชอน

อึนซอยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าเกท9ก่อนจะไล่ให้คนขับรถของบ้านตัวเองกลับไปก่อน เพราะซองโซไม่ชอบคนรวย เธอก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่เธอชอบซองโซมาก มันเลยเป็นเหตุผลที่เธอต้องปิดบังเรื่องที่เขาเป็นพี่น้องกับ มินกยอง เพื่อไม่ให้รู้ว่าครอบครัวเขาค่อนข้างมีฐานะเลยที่เดียว 

คนตัวสูง จมูกโด่งพาตัวเองใรเสื้อยือสีเทากับกางเกงยีนส์สีอ่อน เข้ามานั่งรอตรงจุดที่ซองโซบอกให้เธอรอ 

(อยู่ไหนแล้วคะ ถึงสนามบินรึยังอึนซอ)

"อ่า ถึงแล้วนะคะ นั่งรออยู่"

(กำลังเอากระเป๋าค่ะ แล้วเจอกันนะคะ)

"ค่ะ คนสวย"

ดีที่ซองโซค่อนข้างได้ภาษาเกาหลีทำให้เขาสื่อสารกับสาวจีนคนนี้ได้ 

20:40

อึนซอหลับไปคาดก้าอี้ก่อนจะมีมือสวยของใครซักคนมาสกิดเธอให้ตื่นจาการ เฝ้าพระอินทร์ซักทีนี่ยืนมองมานานแล้ว 

"ขอโทษนะคะ อึนซอรึเปล่าคะ"

ใบหน้าสวยลืมตาขึ้นมองหญิงสาวตรงหน้า สวย สวยมากจนอึนซออ้าปากค้าง เราคอลกันว่าเธอสวยแล้ว ตัวจริงเธอสวยซ่ะยิ่งกว่าอีก ทำไมเธอสวยได้ขนาดนี้ หน้าม้าบางปรกหน้าผากสวย รอยยิ้มค่อยๆกว้างขึ้นจากการทำหน้าเหวอ ของอึนซอ

"ใช่ค่ะ ร เรา ซองโซหรอ"

"อื้อ นี่จำหน้าคนคุยไม่ได้เลยรึไง"

"ป เปล่านี่ ก็สวย สวยกว่าที่เราคอลกันอีก"

"ยืนมองอยู่นานแล้วนะคะ หลับอะไรขนาดนั้น แล้ว อึนซอมายังไงหรอ?"

"อ อ่อ เรามารถแท็กซี่ทำไมหรอ"


"เปล่าค่ะถามเฉยๆ"

"เอากระเป๋ามาค่ะ เราช่วยถือเอง"

"แล้วนี่ซองโซจะพักที่ไหน"

"คุณพ่อเรามีคอนโดที่นี้อ่ะ"

"ค่ะ งั้นเราพาซองโซไปกินไรก่อนเนอะ"

"อื้อ"


9:50

มินกยองกำลังจัดของในร้านของเขาอยู่อย่างขมักขเม่น ก่อนจะไปเจอเข้าให้กับเกมบอยรุ่นเก่ากึก ที่ไม่คิดว่าเขาจะมีด้วยซ้ำ 

"นี่มีรุ่นนี้ด้วยหรอว่ะ"

เด็กผู้ชายตัวเล็กเดินเข้ามาในสโตร์ก่อนจะเรียกให้มินกยองไปหาผู้หญิงคนนึงที่เธอมาติดต่ออะไรซักอย่าง

"เอ่อ พี่คับ คือมีคนมาติดต่อพี่คับ"

"อ่อ ขอบคุณมากค่ะน้อง"

มินกยองหยิบเกมบอยเข้ากระเป๋าเสื้อก่อนจะปีนบันไดลงมา คนตัวสูงรวบผมตัวเองไว้ให้เป็นหางม้าก่อนจะจัดปกเสื้อเชิ้ตของเขาให้ดี และมาพบแขกที่คนในร้านนี้ไม่เคยเห็นหน้า 

อย่างกับละครเชียวล่ะ

เธอมาทำอะไรกัน
คิม ซอลอา
"เอ่อ พี่มาทำอะไรคะ"

"คือ ขอคุยด้วยได้ไหมมินกยอง"

มินกยองใช้ข้างร้านที่มีบรรยากาศดีในการนั่งคุยกับแขกใหม่ของร้าน ก่อนซอลอาจะเปิดบทพูดก่อน 

"มินกยองรู้ไหมว่าเอ็กซี่อยู่ไหน"

"เอ่อ ค คือพี่จะอยากรู้ไปทำไม"

"พี่รู้ว่าพี่เป็นคนทิ้งเอ็กซี่ไปเรียนแต่มินกยอง เอ็กซี่ก็ผิดไหม ที่เขาเอาผู้หญิงคนอื่นมาเอาในห้องพี่อะหรอ มินกยอง ฮือ"

หญิงสาวร่างบางร้องไห้ออกมา

"คือมินกยองไม่รู้ว่าตอนที่พี่เลิกกันมันแรงขนาดไหนนะคะ แต่ไอตี้มันรถคว่ำหลังจากทะเลาะกับพี่เสร็จนอนโรงพยาบาล ประมาณ4เดือน แล้วมันก็เสียความทรงจำไปส่วนหนึ่งด้วย แต่ไม่ได้เสียเยอะ   มันเลยเก็บเเหวนไว้ไงพี่!"

มินกยองเริ่มหงุดหงิดเพราะคนตรงหน้าเป็กสาเหตุที่ทำให้เอ็กซี่ไม่ได้เรียนต่อในทุนที่เขาได้ และยังต้องมาทุกข์ทรมาร จากการที่เห็นอะไรแบบนั้นด้วย 

"ห้ะ จริงหรอ มินกยอง จริงหรอ"

"ถ้าโกหกแล้วทำให้พี่กลับมาหาเอ็กซี่ได้ก็จะทำ แต่นี่พี่กลับมาหามันไม่ได้แล้วไง เดือนหนึ่งเต้มๆ ไม่เคยจะมาหามันเลย พี่ทำได้ไงว่ะ ขอให้โชคดีกับแฟนใหม่นะพี่"

มินกยองลุกขึ้นเดินออกมาจากข้างร้านก่อนจะสั่งให้เด็กไปเชิญซอลอาออกจากร้านไป มินกยองหงุดหงิดแทบเป็นบ้า เพราะอาการเอ็กซี่วันที่รถคว่ำ เกือบตายไปแล้วด้วยซ้ำ 

19:40

หลังจากมินกยองเก็บร้านเสร็จ และแชทคุยกับเยบินหลังจากเธอบอกว่าวันนี้ยุ่งเลนจะไม่ได้ไปหาที่ร้าน ทำเอามินกยองหน้าหงอย แต่จูบเมื่อวานทำให้มินกยองไม่ดื้อ อย่างกับยาวิเศษ

;

"เอ็กซี่เอ็งอยู่ไหนเนี่ย"

(ข้าอยู่ห้อง ไม่อยากออกไปไหน)

"กินเหล้าไหม"

(แล้วน้องเยบินอ่ะ)

"ก็น้องไม่ว่าง ไปๆพอเหอะเลิกคิด"

(อื้มมารับได้ไหม)

"รอก่อนนะ แป้บนึง"


ร้านเหล้าก็เหมือนร้านเหล้าทั่วไปๆ มินกยองกำลังนั่งจิบเหล้าไปพลางรับฟังสิ่งที่เพื่อนพูดออกมาให้เขาได้ฟัง แล้วเขาก็เล่าเรื่องวันนี้ไปด้วย

"เออ แต่ข้าไม่ได้บอกอะไรเขานะ เขาก็ดูตกใจนะเอ็กซี่ เปิดใจให้เขาก่อนดีไหม"

"ก็อยากลองดูจริงๆ ข้าต้องไปง้อเขาด้วยซ้ำ รู้สึกผิดว่ะ"

"จะทำงั้นก็ได้นะ แต่ตอนนี้เขามีแฟนใหม่แล้ว"

"มีแฟนก็เลิกได้ป่ะว่ะ จะทำให้ดู"

มินกยองคุยเพลินจนหน้าแดงกล่ำด้วยฤทธิ์เหล้าและผู้หญิงที่เดินเข้ามาหาเขาสองคนไม่ใช่น้อย

และใช่ อึนซออยู่ที่ร้านนี้กับซองโซ

และแน่อนนอว่า

อึนซอถ่ายรูปส่งเยบินเรียบร้อยแล้ว

"55 ได้เวลาเอาคืนพี่ซ่ะแล้ว หึๆ"

"อึนซอขำอะไร แล้วแล้วถ่ายใคร นี่!"

"ย่าห์ โอ้ยเปล่านิไม่ได้ถ่ายใคร"

"อึนซอเจ้าชู้"

"โอ้ๆอย่างพึ่งสิ มีแค่ซองโซคนเดียวหรอก"

"หึ"


22:50

(รายงานสถานการณ์คับนังบิ้น)

"อะไรจะนอนแล้วอึนซอ"

(ไม่อยากรู้จริงหรอ)

"อะไรล่ะ"

(Enuuteo ส่งรูปภาพถึงคุณ )

"อยู่ไหนตอนนี้"

(ไลฟ์บาร์ค้าบ ทำไมจะมาหรอ)

"เปล่าจะโทรหาคนในมาภาพมาฆ่าทิ้ง พึ่งจูบกันไปเมื่อวานแล้วนี่คืออะไร นั่งตักคืออะไรมินกยอง!"

(เสร็จแน่ ฮิๆ)


00:40

มินกยองกำลังจะเตรียมตัวแล้วไปรับเด็กสาวของเขาด้วยในวันพรุ่งนี้ และคนที่เขาคิดถึงก็โทรมาหาจนได้ ว่าแต่ไม่นอนหรอ?

"ฮัลโหลค่ะ ว่าไง"

(ทำอะไรหรอ)

"อ เอ่อ เอ่อกำลังจะนอน ทำไมเสียงแข็งๆอ่า"

(ไปบาร์สนุกไหม)

"ก็ดีนะคะ "

(แล้วให้คนอื่นนั่งตักสนุกไหม ไอมินกยอง)

"รู้เหมือนตาเห็น ขอโทษค้าบแม่ค้าบแง"

(บอกแล้วไงคะว่าจองเยบิน เยบินคนเดียวนี่ขนาดพึ่งเริ่มคุยกันยังทำแบบนี้นะ พรุ่งนี้มารับแต่เช้า8:00ไม่อยู่หน้าหอ ร้านพี่พังแน่)

"ค้าบ"

มินหยองเจอฤทธิ์ของเยบินเข้าไปเต็มๆไหนกันเด็กสาวติ่มๆตอนที่เขาเจอวันแรก นี้มันพริกชัดๆ



Tbccccccccccccccc.

คือ อย่างั้ั้นแหละ 

สปอยยยยยยยทึ

อย่าลืมน้าว่าว่าพรุ่งนี้มินกยองต้องไปเรียนต่อแล้ว

ตอนหน้ามาม่าม้ามามามา 

#เดสตินี่พี่มินกยอง

SHARE
Written in this book
destiny of love
"โชคชะตาพาเรามาเจอกัน" เราเชื่อคำนี้ไหม?
Writer
toneny
shipper person 。
แต่งกาก แต่แต่งด้วยใจนะ : ) @godbearxx

Comments