มองเธอผ่านผู้หญิงคนนี้
   เอ้กอีเอ้กเอ๊กกกกก! เมื่อฉันเปิดประตูบ้านเพื่อชื่นชมหมอกสีขาวลางๆในเช้าวันนี้ เป็นนาทีที่สีเขียวขจีของหมู่ไม้เบื้องหน้าได้ถูกบดบังลงมาก แต่ทว่า ดวงตะวันที่โผล่พ้นทิวหญ้าตรงเนินเขาสูงสุดปลายฟ้านั้น "ช่างดูงดงามพอ ๆกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้"

   เสียงก๊องแก๊ง!ราวเสียงดาบฟาดฟันกันเล็ดรอดออกมาจากห้องครัว เป็นเสียงของสิ่งของคล้ายโลหะกระทบกันไปมาในอ่างล้างมือ ฝั่งขวาจับตะหลิวฝั่งซ้ายหิ้วกระทะใบหนึ่งที่มีขนาดไม่ใหญ่นักเอาไว้ในมือ ฉันเหลือบไปเห็นกระทะใบนั้นมีอาการสั่นผิดปกติ ก่อนมันจะถูกวางทิ้งไว้บนเตาอย่างโดดเดี่ยว

   หญิงคนหนึ่งเดินไปตรงถังข้าวสารอย่างเชื่องช้า ตวงมันขึ้นมาใส่หม้อหุงอย่างคล้องแคล่ว ดูแล้วช่างชำนาญน่าดู ก่อนจะรีบลุกไปอยู่กับกระทะที่เธอพึ่งทอดทิ้งมา ใช้เวลาอยู่กับมันสักพักใหญ่ๆ กลิ่นหอมจากพริกแกงโชยมาเตะจมูกเบาๆ ค่อยๆผัดไปหยุดไปอย่างไม่เร่งรีบ กว่าจะรอให้เนื้อไก่สุกคงต้องยืนผัดต่ออีกหน่อย เธอทอดตัวลงบนเก้าอี้อย่างไม่รีรอ ชะเง้อหน้ามองกระทะไม่ว่างสายตา กลัวอาหารที่เฝ้าฝูมฝักมาจะมีกลิ่นไหม้มาแทนที่

   ขยับผัดเผ็ดไก่วางไว้ที่เตาพักข้าง ๆ หยิบแตงกว่าหั่นใส่จากใบน้อย ค่อยๆโครกพริก ห้อมแดง และกะปิกุ้งให้เข้ากัน พอละเอียดบีบมะนาวใส่น้ำตาลทรายให้ได้รส ก่อนจะกวาดท้องครกตักใส่ถ้วยที่เตรียมไว้ บรรยากาศหน้าเตาขณะนี้ดูจะร้อนประชันกับฤดูกาลนี้อย่างสูสี เธอปาดเหงื่อแล้วปาดเหงื่อเล่า ก่อนจะริเริ่มทำอีกเมนูบนเตาชุดเดิมที่เพิ่งจุดขึ้นอีกครั้ง

   สำรับทั้งหมดถูกเตรียมไว้บนพื้นห้องครัวรองด้วยเสื่อที่ทำมาจากต้นกระจูด สามีของเธอและฉันล้อมสำรับที่ถูกวางรออยู่ตรงหน้า อาหารพื้นๆประจำถิ่น วิถีการกินแบบเรียบง่าย ด้วยการเปิบ(ตัก)กับมืออย่างเอร็ดอร่อย รสชาติอาหารที่จัดจ้านที่แสนคุ้นเคย คงเป็นหนึ่งเหตุผลที่ทำให้สามีเธอไม่เคยนอกใจไปจากเธอ

    เศษซากอาหารอันโอชะและภาชนะที่นำมาใช้ ถูกนำไปชำระใหม่ให้สะอาดในอ่างเดิมจนเสร็จสิ้นภาระกิจเกี่ยวกับปากท้อง เธอประคองร่างที่เพิ่งหายเหนื่อยไปยังเครื่องซักผ้าขนาดความจุ 13 กก. ต่ออย่างไม่รอรี นำเสื้อผ้าของเธอและสามีที่ถูกขัดแยกตามแบบพื้นฐานคนทั่วไป หยิบใส่เครื่องทีละชิ้นๆ เทผงซักฟอกลงไปพร้อมกับน้ำที่ไหลลงเครื่องอยู่ กดปุ่มทำงาน รอบละ 15 นาที 

   ระหว่างรอเครื่องซักผ้าทำหน้าที่ของมัน ซึ่งแต่ละครั้งเธอใช้เวลาซักอย่างน้อย 3 รอบ ช่วงเวลาเหล่านั้นเป็นเวลาแห่งการปัดกวาดเช็ดถูบ้าน ซอกนั้นทีซอกนี้ทีให้พอดีกับเวลาในแต่ละรอบ ผ้าทุกตัวถูกใส่ไม้แขวนหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจจากเครื่องซักผ้าขนาดมหึมา เธอหอบตะกร้าเสื้อผ้าที่ปั่นหมาดๆทั้งหมดแล้วมุ่งไปยังใจกลางแดดที่แสนร้อนระอุ ตากมันลงบนราวที่ผูกติดกับต้นไม้สองต้น

  เวลาผ่านพ้นไปครึ่งค่อนวัน กิจวัตรส่วนตัวยังไม่มีปรากฏให้เห็น เธอก็เริ่มงานครัวอีกแล้ว ฉันยิ่งดูยิ่งอดประทับใจไม่ไหว เธอทำทุกอย่างเหมือนอย่างที่เคยทำ ฉันมองดูนาฬิกา บ่าย2โมงกว่าๆเห็นจะได้ ที่เธอได้ใช้เวลากับเรื่องส่วนตัวของตัวเองจริงๆก่อนที่จะกลับมาเข้าครัวอีกครั้งเมื่อตะวันกำลังจะจากโลกนี้ไป ในปลายทุ่งนาที่อยู่อีกฝั่งของภูผาในยามเช้าที่ฉันเฝ้าชมทุกๆวัน พอๆกับเฝ้ามองผู้หญิงคนนี้

   เธอไม่ได้มีผลการเรียนที่ดีมากมายอะไร มิหนำซ้ำเธอไม่ได้เล่าเรียนมาเลย พื้นฐานครอบครัวก็ไม่ได้ร่ำรวยโดดเด่น แต่เธอสามารถใช้ชีวิตได้มาจนถึงวัยเกษียณกับคู่ชีวิตอย่างเข้าอกเข้าใจกัน ผ่านร้อนผ่านหนาวและครองรักได้อย่างสมบูรณ์แบบ
   
   วันนี้ ฉันถึงวัยที่ต้องสร้างครอบครัว และแน่นอนมันต้องเกิดขึ้นจากความรัก เพื่อที่จะอยู่ร่วมกันด้วยความรัก และตายจากกันไปด้วยความรักเช่นกัน ฉันจึงมองไม่เห็นว่าวุฒิการศึกษา ฐานะของครอบครัวหรือรูปพันสันฐานจะมีพีผลอะไรมากมายกับชีวิตคู่เลย

   และถ้าถามฉันอีกว่า"ผู้หญิงแบบใหนที่อยากได้เป็นคู่ชีวิต" ฉันจะตอบไปว่า แบบเดียวกับผู้หญิงที่คุณอ่านผ่านมานั้นละครับ คนที่แข็งแกร่งแม้ในวัย60กว่าๆ คนที่ไม่เหนื่อยล้ากับการปรนนิบัติสามี คนที่รูปร่างบอบบาง ตัวเล็กๆคนหนึ่งที่มีบทบาทที่ยิ่งใหญ่ในการสร้างครอบครัวแห่งความรักและความสุข ผู้อยู่เบื้องหลังคำสอนดีๆให้แก่ลูกทุกคน "ฉันเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าแม่"
เนื่องในวันเกิดที่ใกล้เข้ามาอีกไม่กี่วัน




   

   
SHARE
Writer
PleeNajuak
Cr:บอยอน้อย🐊
อักษรศิลป์ จินตอุดมการณ์

Comments