วิทยาศาสตร์ไม่อาจอธิบายความรักได้จริง
การอธิบายความรักด้วยสารเคมี
คือการขโมยความลับ
ที่แทบจะไม่มีเหลืออยู่แล้วในมวลมนุษย์ชาติ

งานของวิทยาศาสตร์คือการหาอะไรก็ตามที่
อยู่ใน Space and Time
Space การกินที่ของสิ่ง
Time เวลาที่สิ่งกินที่มีอยู่

ถ้าเรามาว่ากันด้วยเรื่อง ความรัก
มันเป็นอะไรที่เรารู้สึกว่ามันมีอยู่
แต่ไม่สามารถพิสูจน์ออกมาได้
เช่น ฉันรักเธอ ฉันจึง...
ทำไม รัก จึงไม่สามารถเติมเต็มตัวมันเองได้
แต่ต้องพึ่งบริบทอื่นในการพิสูจน์
อย่างการแสดงออกที่แสดงถึง
รัก?
การใส่ใจ การจับมือ การร้องห่มร้องไห้ การคิดถึง
ความผูกพัน ฯลฯ

เพื่อให้เด่นชัดจึงมีการอธิบายความรักด้วยวิทยาศาสตร์ แต่...
มันกำลังบอกอะไรเรา?
มันไม่ได้บอกอะไรมากไปกว่าสารเคมีที่เกิดขึ้น
กล่าวคือ ต่อให้คุณรู้ คุณเข้าใจว่าสารเคมีนั้นเกิดขึ้นและทำงานอย่างไร ตอนเราอยู่ในห้วงอารมณ์รัก คุณไม่ได้มาสนสารเคมีอะไรนี่ด้วยซ้ำ

มันกลายเป็นความรู้สึกที่จับใจความยากที่สุด
ตอนที่เรารู้สึกกับมันมากที่สุด

 
การเข้าใจมันผ่านสารเคมีจึงเป็นการห่างเหินจากความหมายของมันมากที่สุด

ดังนั้นความรักจึงเป็นเรื่องลึกลับ
เป็นประสบการณ์ส่วนตัวของใครมัน
ที่ไม่มีทางเข้าใจกันได้อย่างแน่นอน100%
I can’t help myself but falling in love with...
รู้ตัวอีกทีคุณก็ได้รู้สึกไปแล้ว การจะอธิบายความรักออกมาให้เป็นรูปธรรมจึงเป็นเรื่องยาก ดังนั้นสิ่งที่วิทยาศาสตร์ทำไม่ได้ตอบปัญหาที่มีมาตลอดว่ารัักคืออะไร 

ทุกครั้งที่คุณมีรัก คุณรู้สึกถึงความใหม่เอี่ยมทางความรู้สึกเสมอ ดังนั้นให้หันกลับไปถามว่า
เรารู้สึกรักก่อนหลั่งสารเคมีX หรือมีการหลั่งสารเคมีก่อนจึงรู้สึกรัก?Xในที่นี้คือสารเคมีอะไรก็ตามที่วิทยาศาสตร์
กล่าวว่ามีอยู่จริงในความรัก

วิทยาศาสตร์จึงไม่ควรที่จะประเมินความรักต่ำเกินไป ว่ามันเป็นสิ่งที่จับต้องได้เป็นรูปธรรมและแบบแผนเช่นนั้น


คุณจะผลิตยาสร้างความรู้สึกรักหรือ?
แล้วแบบนี้เรียกรักหรือเปล่า?
SHARE

Comments