ถ้าคุณคือคำว่า "รัก"
ถ้าคุณคือคำว่า "รัก" ของผม
                  คำนี้ปรากฏมาเมื่อใด ภาพคุณต้องปรากฏขึ้นตามมาเป็นสิ่งแรกในความคิด
คุณคือคนที่ทำให้ผมรู้จัก ทำให้ผมสัมผัส ทำให้ผมรู้ว่า คำนี้ มันเป็นของคุณ และมันต้องเป็นคุณ


                                                       "ง่ายมาก"
                       ที่ผมจะนึกรู้สึกถึงกลิ่นอายของเวลาที่เคยมี ได้ดั่งเกิดขึ้นเมื่อวาน,
                                                       "ยากมาก" 
                           เมื่อผมลืมตาขึ้นมา ไม่เห็นคุณเบื้องหน้า ยาวนานมาแล้ว.


             ผมพยายามค้นหาความหมายใหม่ของคำนี้ ครั้งแล้วครั้งเล่าหลังจากที่คุณจากไป กับโจทย์ฟังดูง่ายๆ แค่ว่าต้อง "ไม่มี" คุณร่วมอยู่ด้วยแค่นั้นเอง.... ล้วนเป็นครั้งแล้วครั้งเล่า ที่ล้มคนเดียวคงไม่ว่า ดันพาคนอื่นล้มไปด้วยมากมาย ฝากรอยแผลไว้ให้ต้องค้นหาทางรักษาด้วยโรคร้ายเดียวกัน ดูเหมือนผมเป็นภาหะชั้นดี เพียงด้วยความสับสนของ คำ คำเดียว


             ก็ต้องยอมรับว่าเราเป็นสัตว์ที่เต็มไปด้วยบาป หากผมยังมีชีวิต ผมก็คงทำซ้ำๆทั้งตั้งใจและไม่ตั้งใจ แต่ถ้าโทษตัวเองต่อไป ก็คงไม่มีวันสิ้นสุด คงไม่เป็นประโยชน์อะไร เพียงแต่ผมต้องระวังมากขึ้นไม่ให้ไปก่อใส่ใครโดยไม่จำเป็นอีก ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะผมคงไม่สามารถแบกและลากซากศพมากมายไว้บนหลัง ในขณะที่ผมต้องค้นหาคำคำนี้ต่อไป กับใครซักคน
แล้วผมจะสามารถหาคำว่า "รัก" ที่ไม่มีคุณได้ที่ไหน?
ถ้าในเมื่อมันก็คือ "คุณ" เสมอมา
คำง่ายๆ แต่มันร้ายแรงเหลือเกิน...
SHARE
Written in this book
Black and White
บ่นถึงอดีตภาพขาวดำที่เคยเห็น

Comments