ฉันอยากให้คุณเลิกกับเธอคนนั้น
คุณทำได้ยังไงกัน หลังจากที่เราเสร็จกิจบนเตียงแล้วลุกขึ้นใส่เสื้อผ้า
คุณเดินออกไปรับโทรศัพท์ซึ่งปลายสายคือ เธอคนนั้น ที่กำลังรอคุณกลับบ้าน
คุณจะรู้บ้างไหมว่า น้ำเสียงของคุณนั้น มีพิรุธเสียเหลือเกิน

ฉันนั่งอยู่ขอบเตียง ขณะมองคุณผ่านช่องประตู 
คุณที่กำลังนั่งบนโซฟาของฉันพรางผูกเชือกรองเท้า 
วิธีการก้มลงไปผูกเชือกรองเท้าของคุณ ทำให้ฉันหวนนึกถึงเมื่อประมาณ 1 ชั่วโมงก่อน

1 ชั่วโมงก่อนหน้านี้
ฉันเปิดประตูให้คุณเข้ามาในห้อง
คุณกวาดตามองของทุกอย่างที่พอจะมองเห็นได้ และคุณดูตื่นเต้นกับมัน
คุณใช้นิ้วชี้กดตัวโน๊ตขาวบน MIDI Keyboard ของฉัน 
ก่อนจะเดินไปหยิบแว่นตาทรง Kurt Cobain มาสวม
ฉันยิ้มให้คุณก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอน
ฉันไม่รู้อีกต่อไปว่าคุณสำรวจอะไรในห้องฉันอีกบ้าง แต่ฉันไม่ถือสาหรอก

ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดที่สบายพร้อมนอน
คุณผลักประตูเข้ามาแล้วนั่งลงบนเตียง มองฉันอวดเสื้อโค้ทตัวโปรด
คุณอยากจะเห็นฉันใส่มัน โดยที่ไม่ใส่อะไรเลย
แต่ฉันปฏิเสธที่จะทำ พร้อมกับค่อยๆไต่ขึ้นเตียง ข้ามตัวคุณไปนอนอีกด้านของเตียง
ฉันเปิดม่านให้กว้างที่สุดเท่าที่มันจะกว้างได้ แสงไฟจากนอกอาคารส่องเข้ามา
เราเห็นกันและกันในแสงที่ฉันชอบมากที่สุด

ร่างกายของเราดึงเข้าหากัน ในขณะที่ยังมีบทสนทนาเกิดขึ้น
ฉันนั่งอยู่บนตัวของคุณ ฉันจูบคุณเท่าที่ฉันต้องการ
จากนั้น ฉันถอยออกมาเพื่อให้มีพื้นที่ว่างพอที่จะถอดเสื้อโดยที่ศอกไม่กระแทกหน้าของคุณ
คุณพุ่งเข้ามาหาฉันทั้งๆที่เสื้อยังไม่หลุดออกจากตัว
คุณจับฉันพลิกลงมาอยู่ด้านล่าง ขณะที่เราปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเอง
คุณนั่งอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของฉัน
และฉันนอนอยู่ใต้ตัวคุณ ระหว่างแขนทั้งสองข้างของคุณ

คุณมองออกไปนอกหน้าต่าง และคิดว่าไม่มีใครกำลังแอบมองเราจากข้างนอกนั่นเลยหรือ
ฉันหัวเราะกับทุกอย่างที่คุณพูด แค่น้ำเสียงของคุณมันก็ทำให้ฉันร่าเริงแล้ว

ย้อนกลับไปก่อนเหตุการณ์นี้ 5 ชั่วโมง
ฉันเดินเข้ามาในบาร์ที่กำลังมีการแสดงดนตรีสดโดยศิลปินที่ฉันรู้จัก
และคนที่นั่นก็รู้จักฉันดี
แต่สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือ คุณและเพื่อนๆนั่งอยู่โต๊ะนอกสุด
ตอนนั้นฉันกับคุณยังเป็นเพื่อนที่ยังด่ากันไปมา พูดจาหยาบคาย โดยที่หัวเราะใส่กัน
ฉันตัดสินใจมานั่งกับคุณทั้งๆที่วันนั้นฉันจะอยู่ในจุดไหนก็ได้
อาจเป็นเพราะโต๊ะของคุณมีคนน้อยกว่าโต๊ะอื่น และเดินเข้าถึงสะดวกที่สุด

เรานั่งข้างๆกันและพูดคุยตามประสาเพื่อนทั่วๆไป
เราเริ่มแชร์สิ่งต่างๆรอบตัวและพูดถึงการแสดงดนตรีในวันนั้น
เริ่มเล่าเรื่องของตัวเองให้กันและกันฟัง
เราเดินเข้าไปด้านในเพื่อยืนดูวงที่กำลังเล่นอยู่ คนแออัด มันไม่แปลกเลยที่เราต้องอยู่ใกล้กัน
เรายืนโยก สนุกไปกับมันขณะที่มือของคุณเคลื่อนมาจับตรงสะโพกฉัน
แต่คุณไม่รู้หรอกว่าสายตาของคุณกำลังปลดกระดุมกางเกงฉันอยู่

เราเดินออกมานั่งที่เดิมและคุยกับเพื่อนๆ
มือคุณไม่ยอมปล่อยฉันเลย
คุณใช้มือลูบบนหน้าขาฉัน และฉันพยายามปัดออก
ฉันหัวเราะ คุณยิ้ม

สิ่งต่างๆที่เราคุยกันมันทำให้เราใกล้กันมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ฉันไม่รู้หรอกว่าคุณเก่งมาจากไหน ถึงได้รู้อะไรมากขนาดนี้
แล้วคุณก็คงจะคิดว่าผู้หญิงอย่างฉัน ทำไมรู้อะไรไปหมดซะทุกเรื่อง

เราหยุดพูดแล้วมองหน้ากัน เมื่อได้ยินเพลง Bohemian Rhapsody ดังขึ้น
ฉันกับคุณยืนขึ้นแล้วถีบเก้าอี้พร้อมกัน
ขาข้างหนึ่งของฉันยกขึ้นมาเหยียบเก้าอี้อีกตัว
ขณะที่คุณกำลังพยายามยัดชายเสื้อใส่ในกางเกงให้เหมือนเฟรดดี้มากที่สุด
ฉันหันไปหัวเราะกับทุกอย่างที่คุณทำ
พร้อมกับคิดในหัวว่า ตลอดเวลาที่รู้จักกันมา เรามัวแต่ทำอะไรกัน
ถ้าฉันไม่เลือกมานั่งข้างคุณในวันนี้ ทุกอย่างมันคงไม่เกิดขึ้น
คุณค่อยๆนั่งลงและโอบฉันไว้ในขณะที่ฉันยังยืนอยู่
ฉันวางแขนโอบรอบคอคุณ
คุณเงยหน้ามองฉัน และฉันก้มลงมองคุณ
ฉันสาบานได้ว่าฉันจะจูบคูณตรงนั้น ถ้าตรงนั้นมีแค่เราสองคน
และฉันคิดว่าถ้าตรงนั้นมีแค่เราสองคน คุณคงทำอะไรที่มากกว่าการจูบ

เพื่อนๆของเราสังเกตเห็นได้ถึงการใช้ภาษากายของเราสองคน
ต่างคนต่างแยกย้ายกันกลับ
และเราก็เดินออกจากผู้คน เพื่อออกมาสร้างโลกขั่วคราวของเราสองคน

6 ชั่วโมงต่อมา
คุณนั่งใส่รองเท้าและพูดว่าคนรักของคุณโทรมา ดูเหมือนว่าเธอคนนั้นจะสงสัย
คุณพร้อมที่จะกลับแล้ว ฉันจึงเดินออกไปหาเพื่อเปิดประตูและร่ำลา

เราร่ำลากันแบบง่ายๆ แบบที่ในใจรู้ว่า มันจะต้องมีครั้งต่อๆไปแน่ๆ


เราไม่ได้ติดต่อกันอีก จนกระทั่ง
1 สัปดาห์ต่อมา
เรามีบทสนทนาแรกหลังจากเหตุการณ์วันนั้น
และต่อเนื่องมาเรื่อยๆจนเป็น 1 เดือน

ฉันไม่เข้าใจ
เรารักเพลงที่เราฟัง รักหนังที่เราดู ทั้งๆที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน
หัวเราะใส่มุกตลกที่เหมือนกัน
คุณรักทุกภาพที่ฉันถ่าย
ฉันรักทุกตัวอักษรที่คุณคิดและเขียนออกมา
แต่ทำไมเราไม่รักกัน

ตลอดเวลาที่ฉันคิดถึงคุณ
ฉันอยากเจอ อยากใช้เวลาด้วย อยากพูดคุยกับคุณ
แต่ฉันไม่ได้อยากมีอนาคตร่วมกับคุณ 
ฉันไม่ได้อยากคบกับคุณ แค่นั้นเอง

คุณเองก็ไม่เลิกกับเธอคนนั้น
มันมีทั้งข้อดีและข้อเสียนั่นแหละ
ข้อเสียสำหรับฉันคือ 
ฉันไม่สามารถทำอะไรกับคุณได้เลย ถ้าคุณไม่อนุญาต
เพราะคุณไม่ได้เป็นของฉัน 

มีหลายครั้งที่เราควรจะได้เจอกัน
แต่เวลาของเรามันไม่ง่ายเลย 
แน่นอนว่าฉันอยากเจอคุณอีก ถ้าคุณยังอยากเจอฉัน

และฉันอยากจะให้คุณเลิกกับเธอคนนั้นซะ

เพราะคนอย่างคุณ 
ไม่สมควรมีความรักหรอก
ฉันเองก็เหมือนกัน










SHARE

Comments

Sattrawoot
5 months ago
เราต่างร้ายกาจ เกินกว่าที่จะมีความรักที่ดีๆ
Reply
Aska
5 months ago
we all are
นี่คือชีวิตเราตอนนี้ เราทั้งคู่ต่างมีแฟน แต่เราทั้งคู่ก็รู้สึกดีต่อกัน
Reply
Aska
4 months ago
I hope you’ll realize that who’s the one for you.
Kanky
4 months ago
ชีวิตเราเคยเป็นแต่แตกต่างตรงที่ว่าเขาคนนั้นยอมเบิกกับแฟนเพื่อเรา
Reply
Aska
4 months ago
I was in the same situation too but that moment has gone and now i met a new one and it’s what you just read☝🏻