คุณพ่อของเพื่อนร่วมงานเสียชีวิต..
แว๊บแรกที่ฉันได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้น มันทำให้ฉันรู้สึกใจหาย และกลับมาถามตัวเองทันทีว่า..
"ถ้าสักวันนึงมันเกิดขึ้นกับเราบ้างล่ะ"

ทั้ง ๆ ที่ตอนหัวค่ำเรายังพูดคุยกัน
ทั้ง ๆ ที่ตอนดึกเรายังดูแลกัน
ทั้ง ๆ ที่ก่อนนอนเรายังสัมผัสไออุ่นจากฝ่ามือของเขาได้
เพียง 5 ชั่วโมงที่ห่างกันเพราะการหลับใหล
ใครจะคิดว่ามันจะห่างไกลเกินกว่าจะหวนกลับ

ฉันจะทำใจยังไงนะ
ถ้าเช้าวันรุ่งขึ้นกลับพบว่า...
...คนที่เคยอุ้มเราพาดบ่าเมื่อเราร้องงอแง
...คนที่คอยปลอบเราเมื่อล้มจักรยาน
...คนที่ขับรถพาเราไปเที่ยว
...คนที่ซื้อตุ๊กตาของขวัญให้เราในงานวันเกิด
...คนที่ตามไปถ่ายรูปเราวันงานโรงเรียน
...คนที่คอยหวงและห่วงเราเมื่อจะแอบมีความรัก
...คนที่ดีใจไปกับเราในวันประกาศผลเข้ามหาวิทยาลัย
... คนที่แอบยิ้มภูมิใจในวันที่เราได้เงินเดือนก้อนแรก
ตอนนี้มีแต่เพียงร่างที่นอนแน่นิ่งไร้ลมหายใจอยู่บนเตียง
การหลับใหลเพื่อดื่มด่ำความรู้สึกก่อนตื่นที่ยังคงมีกันและกันคงเป็นเรื่องที่ฉันจะทำ แต่ท้ายที่สุดเราก็ต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริงที่เกิดขึ้น

ชีวิตมีเรื่องไม่คาดคิดเกิดขึ้นเสมอ
จงรักชีวิตของตัวเองและคนที่คุณรักในทุกขณะ
เพื่อเยียวยาความเสียใจที่จะเกิดขึ้นในอนาคต
SHARE
Writer
ikoong
INFP // Aggretsuko~
ลำตัวฉุ ๆ // สุดโต่งแบบ contrast // เสพติดการเที่ยวคนเดียว

Comments