I lost myself for others

มีบ่อยครั้งที่ผู้คนตั้งคำถามกับฉันว่า

"ถ้ามีเวลาเหลือแค่ 30 วันก่อนตายจะทำอะไร"

และฉันตอบพวกเขาไปอย่างซื่อตรงเสมอ



ฉันบอกว่าฉันอยากไปเชียงใหม่

เพราะ แฟนเก่า

เขาคนนั้นที่เคยสัญญากับฉันว่าเราจะไปเชียงใหม่ด้วยกัน

แต่สุดท้ายมันก็เป็นเพียงคำพูดที่ไม่มีวันเกิดขึ้นจริง

เราเลิกกันในที่สุด



ฉันบอกว่าฉันอยากกินกล้วยปิ้งร้านโปรดทุกวัน

เพราะ เพื่อนสนิทของฉัน

ในวันเกิดของฉันเขาซื้อกล้วยปิ้งร้านนี้ให้ฉันแทนของขวัญ

มันอาจไม่ใช่ของขวัญที่ดีที่สุด ไม่ใช่ของขวัญที่ชิ้นใหญ่ที่สุด ไม่ใช่ของขวัญที่แพงที่สุด

แต่มันคือกล้วยปิ้งร้านโปรดของฉัน

และมันคือของขวัญที่มีความใส่ใจของเขาอยู่ในนั้น



ฉันบอกว่าฉันอยากไปคอนเสิร์ตศิลปินที่ฉันรัก

เพราะ พวกเขา

ฉันอยากเห็นรอยยิ้มที่ฉันได้แค่มองผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ รอยยิ้มที่ฉันไม่เคยเห็นด้วยตาของตัวเอง

ฉันอยากได้ยินเสียงของพวกเขาด้วยหูของตัวเอง ไม่ใช่จากวีดิโอต่างๆทั่วโลกโซเชียล

ฉันอยากได้ยินเสียงหัวเราะของพวกเขา เวลาใครสักคนทำท่าทางที่น่าขำ

ฉันอยากเห็นพวกเขาเต้น เต้นในเพลงที่พวกเราร้อง เพลงที่พวกเขาเฝ้าฝึกฝนมาเพื่อแฟนคลับ

ฉันอยากเห็นผู้คนที่สร้างความสุขให้ฉันตลอดเวลาที่ผ่านมา



ฉันบอกว่าฉันอยากวาดรูปศิลปินที่ฉันรักให้เสร็จ

เพราะ พวกเขา

ฉันอยากวาดรูป อี แทยง ในทุกบทเพลงที่เขามีส่วนร่วมในการเขียนเนื้อเพลงและออกแบบท่าเต้น

ฉันอยากวาดรูป คิม โดยอง ในทุกบทเพลงให้สำเร็จ

ฉันอยากวาดรูปพวกเขาทั้งคู่



ฉันอยากไปดูแสงเหนือ

เพราะ ครอบครัวของฉัน

พวกเขาอยากไปสักครั้ง และฉันอยากทำให้มันสำเร็จ

ฉันอยากให้พวกเขามีความสุขเพราะฉันสักครั้ง

แค่ครั้งเดียวก็ยังดี



แต่พวกเขาเหล่านั้นคนที่ถามคำถามนี้กับฉัน พวกเขาบอกว่า

"เธอน่ะเห็นแกตัว"

พวกเขาของว่าทุกอย่างที่ฉันตอบ มันก็เพื่อตัวฉันเองทั้งนั้น

พวกเขาไม่เคยเจอเหมือนที่ฉันเคยเจอ

เพราะโลกใบกว้างใบนี้น่ะสุดแสนจะโหดร้ายกับฉันเหลือเกิน



ฉันเคยโดนคุณครูคนหนึ่งดุ

เพราะเพื่อนคนนั้นไม่ช่วยทำงานกลุ่ม



ฉันเคยโดนแม่ดุ

เพราะฉันสอบไม่ได้เกรด 4



ฉันเคยเลิกกับแฟน

เพราะเพื่อนคนนั้น



ฉันเดินเคยตากฝนจนเป็นไข้

เพราะคำว่าเป็นพี่ต้องเสียสละให้น้อง



ฉันเคยฉลองวันเกิดคนเดียว

เพราะคนเหล่านั้นบอกว่ามันไร้สาระ



ฉันเคยเป็นคนโง่ในบางความสัมพันธ์

และ

ฉันเคยเป็นตัวร้ายในบางความสัมพันธ์

และครั้งนี้ก็เช่นกัน

แม้แต่ในวันที่ฉันตัดสินใจที่จะทำเพื่อตัวเองสักครั้ง

ฉันก็ยังกลายเป็น "คนเห็นแกตัว"

ราวกับว่ามันผิดถ้าหากว่าฉันจะมีความสุข

บ่อยครั้งที่ฉันคอยถามตัวเองว่า "ฉันไม่ควรมีความสุขเหรอ"

ฉันจะมีความสุขบ้างได้หรือเปล่า

เมื่อไหร่ฉันจะมีความสุขได้โดยไม่ต้องคอยคิดว่าคนอื่นจะเสียใจหรือเปล่าถ้าฉันทำแบบนี้เพื่อให้ตัวเองมีความสุข

ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ฉันสูญเสียความสุขของฉันเพื่อความสุขของคนอื่น






ถึงตัวฉัน ขอให้เธอในวันพรุ่งนี้เข้มแข็งกว่าฉันในตอนนี้นะ
SHARE
Writer
12mrch
So afraid, all alone
You will forever be my always.

Comments