The Line : เพียงเส้นบางๆ ที่กั้นขวางระหว่างเรา
ความสุขเอ่อล้นจนมิอาจอัดไว้อยู่ภายในอก 
ฉันก้มตัวลง จ้องมองดวงตาสีฟ้าคู่นั้น 
ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้เขา ทีละนิดทีละนิด 
ชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ กระทบที่แก้ม
หัวใจของฉันสั่นไหว 
มันมีความสุขเหลือเกิน มันพองโตเหลือเกิน ทุกมิลลิเมตรที่ฉันขยับเข้าใกล้เขา หัวใจของฉันพองออกเป็นอัตราส่วนอนันต์ จนคล้ายมันจะระเบิด

ริมฝีปากบางสีชมพูของเขาเผยอออกเล็กน้อย
ณ เสี้ยววินาทีนั้น คล้ายทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่วมท้นกำลังจะได้รับการปลดปล่อย 
คล้ายความรู้สึกทั้งหมดทั้งมวลกำลังจะได้รับการตอบสนอง
ความจริง ความสุข ความเศร้า ความเหงา กำลังจะถูกถ่ายเทจากริมฝีปาก
ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังจะเกิดขึ้นในจังหวะที่ถูกกำหนดมาอย่างพอดิบพอดี
เหมือนชั่วชีวิตของฉันที่ผ่านมา มีอยู่เพื่อรอคอยเสี้ยววินาทีนี้

ณ เสี้ยววินาทีนั้น สายลมเอื่อยๆ ที่พัดผ่านช่องอากาศหนาเพียงไม่กี่มิลลิเมตรที่กั้นระหว่างริมฝีปากสองคู่ และหัวใจที่เต้นพริ้วไหวราวจะปลิดปลิวออกจากอก 

แต่แล้วพลันความคิดหนึ่งแล่นมา...

ฉันก้มหน้าหลบลงจนหน้าผากของฉันเชยอยู่กับคางของเขา ไซร้หน้าผากของตัวเองกับหนวดบางแสนนุ่มของเขาไปมาสองสามที

หลับตาแน่น ไม่ให้น้ำตาที่กำลังเอ่อรินไหลออกมา
เป็นเวลาสองสามวินาทีที่ฉันวางหน้าผากลงบนคางเขา ซุกใบหน้าลงบนคอเขา 

ฉันอยากให้เข็มนาฬิกาหยุดเวลาอยู่ตรงนี้ หรือย้อนเวลากลับไปสองวินาทีก่อนหน้านี้
ฉันควรจะจูบเขา 
นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่จะเป็นจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ของเรา
เป็นโอกาสเดียวที่เขาจะได้รู้ถึงความรู้สึกของฉันที่จากวันนั้นยังมิเคยแปรเปลี่ยน

แต่ฉันกลัว กลัวเหลือเกิน...ฉันกลัวว่ามันจะเป็นเพียงจุมพิตเดียวและสุดท้าย
ฉันยังอยากยืนอยู่ในจุดนี้ ฝั่งที่ปลอดภัย และยังมีเขาอยู่ข้างๆ

ฉันกลัวว่าจูบนั้น จะพาฉันไปยังอีกฝั่งที่ไม่สามารถย้อนกลับมาที่เดิมได้ และการก้าวข้ามไปอีกฝั่ง อาจจะเป็นการเดินลงสู่ทะเลลึก ดำดิ่งลงไปใต้มหาสมุทร ถูกปล่อยให้ลอยเคว้งคว้าง ดำดิ่ง ลึกลง ลึกลง จนมิอาจกลับขึ้นมาที่ฝั่งนี้เพื่อจับมือเขา ยืนข้างๆ เขา ในฐานะเพื่อนได้อีก
SHARE
Writer
Aisang
writer, dreamer
Dream is better than real when you are not here.

Comments