นิทานก่อนนอน 19
มีหมาตัวนึง ทันใดนั้นอุกกาบาตก็ตกลงมาใส่ตายลง นกกระจอกไม่ทันเห็นเลยไม่รู้ว่ามีไรตาย

นกกระจอก "ไง ๆ เราก็รอดละ ท่องเที่ยวในโลกกว้างอย่างมีความสุขอีกวันดีกว่า"

นกกระจอกก็หลั่นล้าไปดูอะไรใหม่ ๆ สวยงาม ก็เห็นพวกนายทุนรวมกลุ่มกันในงานเลี้ยง

นายทุน 1 "เมื่อวานเปิดกาชาได้เกลือ เสียดายเงินที่เติมไปมาก"

นายทุน 2 "อย่างว่าเกมเดี๋ยวนี้ ถึงจ่ายเงินก็ไม่จบ ก็ต้องทน ๆ เล่นไป"

นกกระจอกก็เดินไปเข้าร่วมวงด้วย

นกกระจอก "เมื่อคืนละครดาวพระศุกร์นางเอกรู้เรื่องพ่อของตัวเองแล้วนะ"

นายทุน 3 "ฮึ่ย เจ็บใจ พอดีเมื่อวานกลับมาดูไม่ทัน อยากจะเห็นสีหน้าของดาวพระศุกร์นัก"

นกกระจอก "ทำเป็นไม่เชื่อน่ะ เราว่านางต้องมีใจให้พ่อด้วยแน่นอน คนอะไร กับพ่อของตัวเองก็ยังคิดเรื่องแบบนั้น"

นายทุน 1 "นี่อย่าว่าดาวพระศุกร์นะ เธอออกจะน่าสงสาร ไม่เห็นใจงี้"

แล้วก็เกิดการแตกแยกเป็น 2 ฝ่าย และเป็นความขัดแย้งกันนับแต่นั้น ทั้ง 2 ฝ่ายก็ได้ทำธุรกิจห้ำหั่นกันจนหมดตัวกันทุกฝ่าย

นกกระจอก "ต้นเหตุเป็นเพราะเราสินะ ต่อไปนี้เราจะปรับปรุงตัว"

แล้วก็มีแมวตัวนึงเดินมาบอก "เพราะเจ้าโดยแท้ ถ้าไม่ละอายใจก็ควรจะดีใจบ้าง"

นกกระจอก "ได้ งั้นต่อไปนี้เราจะขี่บิ๊กไบท์มุ่งหน้าไปตามแสงตะวัน"

แมว "ตีความไปกี่ตลบแล้ว"

นกกระจอกทำตามนั้น เลยเดินไปร้านขายบิ๊กไบท์

นกกระจอก "ซื้อบิ๊กไบท์รุ่นกลาง ๆ ราคากลาง ๆ น้ำหนักกลาง ๆ เหมาะสำหรับคนกลาง ๆ มาคันนึงซิ"

คนขายก็แนะนำรุ่นที่ตรงมา

นกกระจอก "ไรราคานี้ไปซื้อรถนั่งขับตากแอร์เย็น ๆ ไม่ดีกว่าเรอะ"

คนขาย "จริงแท้"

นกกระจอกก็โพสต์แนวคิดนี้ลงโซเชียลมีการแชร์ไปมากมาย และคนก็เห็นตามนั้น ร้านบิ๊กไบท์ก็ปิดตัวลงเพราะไม่มีใครซื้อกันแล้ว

นกกระจอก "แต่เราคิดจะทำไรแล้วก็จะไม่ล้มเลิก"

นกกระจอกเลยไปโรงงานผลิตบิ๊กไบท์แห่งสุดท้าย

เจ้าของโรงงาน "เดี๋ยวนี้ไม่ทำขายแล้ว ถ้าอยากได้ต้องสั่งทำ แล้วนี่พรุ่งนี้ก็จะปิดตัวแล้ว เพราะไม่มีใครสั่งทำแล้ว"

นกกระจอก "เราสั่งทำตอนนี้ยังทันไม๊"

เจ้าของโรงงาน "เค ทำให้เป็นคันสุดท้ายละกัน"

ก็ทำมา วันต่อมาก็ส่งให้นกกระจอกพร้อมปิดโรงงานลง

เจ้าของโรงงาน "ขอถ่ายรูปทิ้งทวนละกัน"

ก็ถ่ายรูปพร้อมฉากหลังเป็นโรงงานที่กำลังระเบิดทิ้งเป็นการยุติการผลิตโดยสมบูรณ์

เมื่อถ่ายรูปไรจบเรียบร้อยแล้ว นกกระจอกก็ขี่บิ๊กไบท์มุ่งหน้าไปตามที่ต้องการ แต่ทันใดนั้นเองแสงแดดที่ส่งมาสะท้อนผิวบิ๊กไบท์ทำให้บิ๊กไบท์งอตัวลง และแตกกระจายเป็นชิ้น ๆ

นกกระจอก "คิวซีงี้อ่อ"

เจ้าของโรงงาน "ความผิดพลาดย่อมเกิดขึ้นได้ เราจะจำแต่สิ่งดี ๆ ละกัน"

นกกระจอกเลยไปหาบิ๊กไบท์มือสองแทน ก็เลยไปที่สมาคมบิ๊กไบท์

หัวหน้าสมาคม "มาเที่ยวรึครับนกกระจอก"

นกกระจอก "คือป้ายสมาคมมันขัดหูขัดตาน่ะ ดูไม่สวยเลย เราเอาลงมาพังทิ้งได้ไหม?"

หัวหน้าสมาคม "ยินดีครับ แหม ขอบคุณมากที่ช่วยเป็นหูเป็นตาให้ เห็นสิ่งใดไม่สวยงามไม่เหมาะก็ช่วยจัดการให้"

นกกระจอกก็เลยเอาไปมาแล้วก็กระทืบแหลกละเอียดต่อหน้าหัวหน้าสมาคมและเหล่าสมาชิก

นกกระจอก "เฮ้ เจ้าน่ะ มาเก็บกวาดเศษขยะพวกนี้ซิ" นกกระจอกชี้ไปที่สมาชิกคนนึงให้มาเก็บเศษป้าย

สมาชิกคนนั้น "ได้ครับ ท่านเหนื่อยไม๊ อยากดื่มน้ำอะไรเดี๋ยวเราเอามาให้"

นกกระจอก "ชานมไข่มุกให้ไว กำลังกระหาย"

หัวหน้าสมาคม "ที่เจ้ามาไม่ได้มาแค่เรื่องนี้หรอก ใช่ไหม"

นกกระจอก "แหม ตาแหลมจริง ๆ เราคงแสร้งปิดบังท่านไม่ได้"

หัวหน้าสมาคม "เราเตรียมพร้อมไว้แล้ว"

นกกระจอก "เค เอามาเรียงให้เรายืนชี้เพื่อเลือกเลย"

หัวหน้าสมาคมก็เอาบิ๊กไบท์ทุกคันที่เหลืออยู่ในโลกมาให้นกกระจอกเลือก

นกกระจอกเห็นว่ามันเหมือน ๆ กันหมดคิดไม่ออกจะเลือกคันไหนดีเลยตัดสินใจสุ่มขว้างระเบิดให้หาย ๆ ไปจนเหลือคันสุดท้ายที่ยังเหลืออยู่

หัวหน้าสมาคม "ท่านตาถึงมากที่เลือกคันนี้ เป็นเรา ๆ จะเลือกคันอื่นล่ะ"

แล้วชานมไข่มุกก็มา ทันใดนั้นเองมีปฏิกริยาจากมวลสารของชานมเป็นอนุภาคลอยออกมาไปโดนบิ๊กไบท์ทำให้บิ๊กไบท์แตกกระจายชิ้น ๆ

นกกระจอก "เค พังหมดงี้ ในโลกนี้ไม่มีบิ๊กไบท์เหลือแล้วดิ"

หัวหน้าสมาคม "หมดโดยสิ้นเชิง"

นกกระจอกไม่สามารถทำความฝันตนได้สำเร็จ สร้างความอาลัยให้แก่คนที่รับรู้เรื่องนี้ ถึงกับมีเพลงนกกระจอกกับบิ๊กไบท์เป็นตำนานที่มาขับร้องกันถึงทุกวันนี้

นกกระจอก "แถมเรายังได้ชานมไข่มุกรสน้ำผึ้งผสมมะนาวอีก โชคชะตาเรากำลังป่วยอยู่แน่ ๆ"

แมว "แย่นะ ทำเป็นชาเขียวไปได้"
SHARE
Writer
mavhod
inw
ตามนั้น

Comments