บทความนี้เกี่ยวกับทะเลและฉัน
เราเป็นคนไม่ชอบทะเล เราไม่ชอบความเหนียวเหนอะหนะไม่สบายตัวที่ทะเลทำกับเรา..เราไม่ชอบความเค็มความแสบตาตอนลงไปอยู่ในทะเล...แต่เมื่อวานทะเลทำให้ความคิดเราเปลี่ยนไป....
...ห่างจากชายฝั่งออกไปประมาณ 800 เมตรเป็นสถานที่ๆเรียกว่าเกาะขี้ปลา แหลมแม่พิมพ์,แกลง,ระยอง บริเวณหาดของเช้าวันอาทิตย์ มองไปทางไหนก็มีแต่คนปั่น คนวิ่ง และอีกประเภทก็คือคนว่ายแบบที่เรากำลังจะทำกันวันนี้...ว่ายน้ำหรอ? ว่ายเป็นอยู่แล้วละ..แต่จะมีสักกี่ครั้งที่มีโอกาสได้ว่ายแบบ open water แบบสระเปิด ทะเลกว้างแบบนี้...เราเป็นเด็ก ตจว.ว่ายน้ำมาเยอะเหมือนกันจากแม่น้ำลำคลองเราโตมากับไลฟ์สไตล์แบบนั้น แม่น้ำใหญ่กว้าง 200 เมตร กระโดดตู้มข้ามฟากตรงข้าม ทำกันจนเป็นปกติ...แต่นี่แตกต่างออกไป..เพราะนี่คือทะเล..ทะเลที่เราไม่ชอบเลย....
...ก่อนรับปากเพื่อนที่จะเป็นบัดดี้กันออกไปคราวนี้เพื่อนเราสอบถามถึงความ panic ที่อาจจะเจอได้ ทะเลนะคุณไม่ใช่สระน้ำสีใส ความกังวลความเครียดมันต้องมี เราไม่รู้ว่าข้างล่างมีอะไร ลึกเท่าไร อะไรรอเราอยู่ ทุกอย่างคือเกิดขึ้นตรงหน้าสถานการณ์ข้างหน้า..ซึ่งเราก็บอกเพื่อนไปให้คลายกังวล ชีวิตกูเจอเรื่อง panic กว่านี้มามาก..แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าการเตือนของเพื่อนและสิ่งที่ต้องเจอมันหนักขนาดไหน....
...นัดเจอกัน 0630 น. เพราะเห็นว่าจะมีพี่ๆกลุ่มใหญ่ว่ายด้วย..ทำให้เราคลายกังวลอยู่มาก..เดินตามหากันสักพักเราตัดสินใจไม่รอ..เพราะเห็นอีกกลุ่มพร้อมทุ่มส้มๆออกไปแล้วว..สงสัยพี่ๆเขาแหละมั้งเลยเปลี่ยนชุดตามออกไปทันที...อุปกรณ์เซฟตี้ที่ติดร่างกายของเรามีเพียงอย่างเดียวคือทุ่นลมส้มๆที่บรรจุลมหายใจของเราเพื่อให้พองและลอยน้ำได้.."เหมือนบอกกับตัวเองเราต้องรอดกับลมหายใจของตัวเองนั้นละ"..พร้อมแล้วผูกติดเอว..วอร์มรอบแขนขาพอประมาณ..ไปได้!!! Open water!! ครั้งแรกของกู!!!..
....ปกติเขาไปกันกลุ่มใหญ่ๆ..แต่นี้ออกกันสองคนกับเพื่อนมันก็จะแปลกๆหน่อย...เราว่ายตามสไตล์เราซึ้งพอเงยหน้ามาอีกทีก็รู้สึกเร็วไปต่างจากการว่ายของเพื่อนที่ช้าๆ เซฟแรงแบบนักไตรกีฬา การว่ายทะเลเปิดสำคัญคือจุดเล็ง ทำให้คุณไม่ว่ายออกนอกเส้นทางหรือหลงทิศ..จุดเล็งของเราใหญ่มากทำให้ง่ายสำหรับมือใหม่...800 เมตรไกลขนาดไหน..บนบกคือสองรอบสนามฟุตบอล..แต่ในทะเลมันคือระยะเกือบ 5 กิโลเมตรถ้าเทียบกับการวิ่งมาราธอน...แล้วเราก็เจอกับทะเลจริงๆบริเวณกลางทางนี่ละ...
...ทะเลที่ห่างจากฝั่งเกือบกิโล..มันคือทะเลที่สงบจัง...อยู่กับตัวเอง...เราจะกลับก็ด้วยแรงเรา เราจะไปข้างหน้าก็อยู่ที่ตัวเรา เป้าหมายเราอยู่ตรงนั้น แรงเราเท่านั้นที่จะพาเราไป...อิสระ...คำนี้เข้ามาในหัว..ทั้งสงบ..ทั้งอิสระเลย..มันเหมือนกับกิจกรรมอื่นที่เราชอบ ขับมอเตอร์ไซค์ โฟกัสกับทางและสิ่งต่างๆข้างหน้าพอ...มันเลยทำให้เราอิสระ สงบ ไม่ต้องคิดอะไรมากและตอนนี้เราก็เจอกับความรู้สึกนั้นกับกิจกรรมนี้เช่นกัน...เราไม่เคยเจอทะเลในรูปแบบนี้เลย เราเจอทะเลเพียงผิวเผิน ชายหาด ก่อกองทราย...เฮ้ย!!ทะเลแบบนี้มันก็ดีนะ...ลอยตัวโง่ๆตอนพักเหนื่อย ถามว่าคนมันจะpanicก็คงจะมีแหละ ลึกเท่าไร? มีอะไรข้างใต้? โหยแค่คิดก็เครียดละ..แต่ถ้ามองอีกมุมตามที่เราบอกไปด้านบน..ความสุขแบบความสงบ อิสระ ปลอดโปร่งก็จะพบเจอกับคุณ....
....สัมผัสแรกเมื่อถึงเกาะ...เราตะวัดน้ำแรงๆพร้อมร้องออกมาดังๆ...เหมือนนักกีฬาเข้าเส้นชัย...แม่ง!!เหนื่อยชิบหาย..แต่ไม่ตายนะ เหมือนอารมณ์มาราธอนแหละ..แต่เป็นมาราธอนในน้ำ 10kmในน้ำเพื่อนบอกประมาณวิ่งมาราธอน 42 km พร้อมชี้นิ้วไปทางเกาะเสม็ด...ว่ายไหมละ? จากฝั่งไปเกาะก็ประมาณ 10 km พอดี...ไอ้เวร...ชวนกันอย่างกับไปเดินห้าง เที่ยวชอปปิ้ง...800 เมตรก็พอจะเข้าใจ แต่ 10 km ในทะเลเปิดเนี่ยคงอีกนาน...เราใช้เวลาถ่ายภาพพักกันอยู่เกือบ 20 นาทีบนเกาะขี้ปลา..ก่อนจะว่ายกลับฝั่ง...เที่ยวกลับรู้สึกว่ายง่ายกว่าเดิมอาจเพราะจุดเล็งคือชายฝั่งทำให้ความสบายใจในการว่ายมีมากกว่าตอนว่ายออกไป...แต่พอดูเวลากลับเป็นตอนว่ายออกทำเวลาได้ดีกว่าตั้ง 4 นาที..เอออ...ความเครียดที่ว่ายเข้าฝั่งมันน้อยกว่าทำให้ว่ายสบายจนเรารู้สึกไปด้วยเลย...
...ถามว่าไปอีกไหมอยากไปอีก...มันอาจดูเทียบไม่ได้กับกับดำน้ำลึกการสนอคเกิ้ล..หรือแม้กระทั่งมาราธอน..แต่มันก็เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่มีขึ้นเพื่อ challenge ตัวเองโดยแท้...การว่ายน้ำในทะเลเปิด 750เมตรคือระยะสปริน 1.5 กิโลคือมาตรฐาน 3.8 กิโลคือฟูลไตร...สิ่งที่เราได้ลองทำวันนี้มันก็ทำให้เรารู้ว่าเราทำได้ แรงเราไปได้ขนาดไหน..ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆที่แนะนำให้รู้จักกิจกรรมใหม่ๆ..ให้ชีวิตเราได้มี passion ต่อไป..หาสิ่งที่ใช่ต่อไป...เพราะชีวิตมันสั้น จงใช้มันที่อยากจะใช้...you only live once.
................................................................
.....
...
..
.
ถามว่าอยู่ดีๆไปว่ายน้ำไกลๆออกทะเลทำไม
..การว่ายน้ำทะเลเปิดบริเวณที่เราไป..เป็นที่ซ้อมของพี่ๆกลุ่มไตรกีฬาว่ายกันอยู่แล้ว...และมันก็เป็นการดีที่เราจะได้ลองในสถานที่ที่มีคนคอยดูคอยช่วยได้แบบไม่ห่างไกลนัก...หากใครสนใจก็สอบถามกันมาได้...แต่สิ่งสำคัญสำหรับการว่ายทะเลเปิดหรือสระเปิดก็คือทุ่นส้มๆเนี่ยละ...แต่บางรายการไตรฯใหญ่ๆไม่อนุญาตให้ใช้นะ...แต่เราก็ไม่โปรขนาดนั้นไหมละ...แค่ตั้งใจว่าจะไม่ลอยตัวหรือเกาะทุ่นตอนเหนื่อย..แค่นั้นก็ถือเป็นวินัยในการซ้อมแล้วละ...แล้วเจอกัน.....
SHARE
Written in this book
เมื่อนึกอยากบันทึก...
บึนทึกนึกขึ้นได้ หมายเลข 1
Writer
is_Singha
policeman,biker,photographer
วินาทีที่เป็น"อิสระ"

Comments