the stalker <part 1>
วันนั้นเป็นที่สองของวันเปิดเทอมเทอมแรก มีรุ่นพี่ม6คนหนึ่งซึ่งฉันไม่เคยรู้จักมากก่อนเค้าขึ้นมาที่บนห้องเรียนของฉัน วินาทีแรกที่ฉันเห็นเค้ามันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยรู้สึกกับใครคนไหนมาก่อน
แต่หัวใจฉันมันก็ยังไม่ชัดเจนว่า
ฉันชอบเขาหรือฉันแค่คิดไปเองตามอารมณ์
  ต่อมาไม่นานมีการจัดค่ายขึ้นเป็นค่ายสร้างตวามสัมพันธ์ของรุ่นพี่กับรุ่นน้อง ในคืนแรกก็ยังไม่เกิดอะไรขึ้น แต่ฉันก็แอบเขียนข้อความใส่ลงไปในกล่องเสียงของชาวค่าย แต่ก็ทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไร><

  ในคืนที่สองหลังเที่ยงคืนไปแล้วมีการผูกสายสิญจ์พี่ๆม6จะมาผูกให้น้อง ม4,ม5 พอพี่ม6คนนั้นผูกมาเรื่อยๆจนเค้ามาถึงฉันฉันก็ชวนเค้าคุย
   เรื่องแรกก็คือพูดถึงข้อความกล่องเสียงชาวค่าย
พี่: รู้ใช่ไหมว่าใครเขียนบอกพี่มานะ
หนู : ไม่รู้-/-
พี่ : คิดอะไรกับเรารึป่าวเนี่ย
มันเป็นประโยคที่ทำให้หนูตกหลุมรักนั้นมาจนถึงทุกวันนี้
ต่อจากนั้นหนูก็เปลี่ยนเรื่องคุย
 หนู/เพื่อน : กางเกงพี่เหมือนกระโปรงนรโรงเรียนเก่าหนูเลย
พี่ : อย่าดูถูก , พี่ซื้อมาแพงนะ5555


I fall in love with you at night🌙

   พอขึ้นมาบนห้องคืนนั้น
หนูก็หวีดพี่กับเพื่อนๆแงรู้ไหมว่าเหมือนมีผีเสื้อบินในท้องหมูอ้วนอย่างหนูจนหนูรู้สึกแน่นในใจไปหมดเลย

หลังจากกลับมาจากค่าย



    หนูรู้ว่าพี่ชอบไปอยู่หอเพื่อนตอนเย็นหลังเลิกเรียนแง-.- เป็นหอเดียวกับที่เพื่อนหนูอยู่เลย
  วันนั้นตอนเย็นหนูเลยไปส่งเพื่อนหนูที่หอ พี่นั่งอยู่หน้าหอเลยแงหนูเขินจนตัวสั่นไปหมดแต่ก็พยายามรีบเดินไป^^
  แต่พอตอนกลับเพื่อนหนูไม่ยอมออกมาส่งเพราะมันอาบน้ำอยู่ในห้อง เลยให้เพื่อนของมันออกมาส่งหนูแทนน หนูมันขี้ขลาดเนาะ😭


งานวันวิทยาศาสตร์หนูก็แอบส่งจดหมายไปให้พี่ 3ใบแหนะะ ตอนที่พี่ได้จดหมายหนูก็ยืนกินไอติมอยู่เลยรีบวิ่งขึ้นข้างบนไปเลยเขินมาก แฮร่ๆ><


กลางเดือนสิงหาคม🌝
วิชาภาษาไทยมีงานให้ไปสัมภาษณ์อาชีพ!!!
หนูกับเพื่อนๆเลยเลือกร้านดอกไม้คับบ^^
แล้วก็สั่งดอกไม้มาเป็นพร็อบถ่ายวีดิโอแล้วก็ตั้งใจเอาไปให้พี่ด้วยน้า-.-
เลือกเป็นดอกสแตติสหนูชอบความหมายมันมากๆเลย
Good feelings that last forever
สิ่งที่หนูไม่คิดก็เกิดขึ้นตอนวันไปเอาดอกไม้ 


 พอหนูจ่ายตังเสร็จรับช่อดอกไม้นั้นมา วินาทีที่หนูเงยหน้าขึ้นหนูตกใจมาก เพราะพี่อยู่ตรงหน้าหนู ในใจคิดไปแล้วว่าคงไม่ได้ให้แล้วแหละเพราะถ้าให้ไปพี่คงรู้ว่าเป็นหนูแน่ๆหนูที่ไม่มีอะไรที่ดีสมควรที่จะให้พี่รักเลยซักนิด....
 พอกลับมาถึงบ้านหนูก็เอาแต่ร้องไห้เหมือนสติมันไม่อยู่กับตัว หนูเลยคว้าโทรศัพท์โทรหาเพื่อนว่าสิ่งที่เราคิดกัน “มันคงไม่ได้ให้แล้วแหละ” เพื่อนก็พยายามปลอบว่าไม่เป็นไรมันเก็บได้หลายวันห่อใหม่แล้วค่อยเอาไปให้พี่เค้าก็ได้
วันต่อมา
 ตอนเช้าหลังถ่ายงานกับช่อดอกไม้นั้นเสร็จ
ก็คิดพิเรนกับเพื่อนว่าบอกพี่เค้าไปก็ได้ว่าเพื่อนหนูเอามาให้ไรงี้ ด้วยความไม่ยั้งคิดเราก็ทำกันเลย
  “ หนูให้เพื่อนลงไปก่อนแล้วหนูก็ลงตามไปพี่จะได้ไม่สงสัยว่าหนูเป็นคนให้”
พี่ : น้องมิ้นใครฝากมาให้พี่อะ
หนู : เพื่อนหนูเค้าไม่ให้บอกอะ หนูบอกไม่ได้จริงๆ:(
  แงงหนูกลัวพี่จับได้มากๆว่างเป็นหนูหนูกลัวทุกอย่างจะแย่ 
ทุกอย่างมันบีบหัวใจหนูไปหมดพอเพื่อนพี่กับพี่เริ่มสงสัย พี่มาดูสตอรี่หนูวันนั้นหนูทำอะไรไม่ถูกเลย แต่หนูก็ยังไม่กล้ายอมรับออกไป
เพราะมันเป็นเรื่องแปลกที่ผู้หญิงจะให้ดอกไม้ผู้ชายก่อน👀 หนูพยายามบอกเพื่อนว่าอย่าบอกไปนะถึงเค้าจะบีบคั้นยังไง เพื่อนก็ไม่บอกเพราะเพื่อนกลัวเราเสียใจ 
   แต่สุดท้ายเราก็ยอมสารภาพไปกับเพื่อนของพี่เอง มันทั้งเสียใจที่ทำไป มันทั้งกลัวว่าพี่จะเกลียดหนูไปเลย หนูเป็นคนนที่คิดมากแล้วก็คิดไปเองด้วย😭


วันที่30 ส.ค
ประมาณ 3 ทุ่มกว่าๆ หนูก็ทักพี่ไป
หนู : พี่...ไอจดหมายน้องเขียนเองแหละวันวิทขำๆ55ช่วยกันเขียนกับเพื่อนคนละภาษา
       ไม่ใช่โรคจิตน้องเอง55ไม่ต้องตกใจ
พี่ : อ่อจ้าาา 555555
หนู : ไม่เนียนอะ555โป๊ะแตกตลอดด
      เรื่องดอกไม้ไม่น่าโกหกเลยยตลกอะ-.-
หลังจากนั้นพี่ก็อ่านแล้วไม่ตอบกลับหนูมาอีกเลยใจหนูที่มันเพ้อมันก็แอบคิดไปแล้วว่าพี่คงบล๊อคหนูพี่คงเกลียดหนูไปแล้วแน่ๆ😞



              The end of part one




SHARE

Comments