เด็กน้อยกับดวงดาว
     ท่ามกลางดวงดาวมากมายที่สุกสว่างระยิบระยับตา  มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งยืนดูผืนฟ้านั่นด้วยความสุขใจ





     เด็กน้อยเผยยิ้มออกมาเมื่อเห็นดาวตกพลางหลับตาและกุมมือขอพรจากดาวดวงนั้น
เธอขอว่า 'เธออยากเห็นดวงดาวมากมายนี้ตลอดไป'





    แต่เมื่อเธอลืมตาขึ้นมา  ดวงดาวเหล่านั้นก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ เพียงเพราะอุกกาบาตขนาดมหึมานั้นพุ่งเข้าชนอย่างแรง  จนเหลือเพียงแค่ดาวบางส่วน  แต่ก็ไม่เต็มฟ้าเหมือนก่อน





     เด็กน้อยได้แต่ร้องไห้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  เธอได้แต่ถามหาเหตุผลกับอุกกาบาตที่ตอนนี้หายลับออกไปจากขอบฟ้าแล้ว





     เด็กน้อยได้แต่ยิ้มปลอบใจตัวเองว่า 'อย่างน้อยก็ยังเหลือดวงดาวไว้ให้ชื่นชม  ถึงแม้จำนวนจะลดลงไปบ้างก็เถอะ'





     เมื่อเวลาผ่านไปเด็กน้อยคนนั้นได้เติบโตขึ้น  เธอยังคงเฝ้ามองดวงดาวเหล่านั้นด้วยความหลงรัก  แต่แล้วอุกกาบาตลูกเดิมที่เคยพุ่งชนดวงดาวเหล่านั้นก็กลับมาอีกครั้ง  แต่ครั้งนี้อุกกาบาตขนาดมหึมาเผาผลาญดวงดาวที่มีจนมอดไหม้  





      เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกับเธออีกครั้ง  ทุกๆวันเธอเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟาย  ดวงดาวที่ทำให้เด็กน้อยคนนั้นเผยรอยยิ้มออกมาทุกครั้งที่ได้เฝ้ามอง





แต่มาในวันนี้  เด็กน้อยคนนั้นกลับเอาแต่ร้องไห้






     หลังจากวันนั้น  เธอก็ไม่เคยยิ้มให้กับดวงดาวบนฟากฟ้า  เพียงเพราะเธอกลัวว่ามันจะหายไปจากเธอตลอดกาล







     ความหวังของทุกคนก็คงจะเหมือนกับดวงดาวนี่แหละ  บางคนโชคดีหน่อยก็ได้อยู่กับดวงดาวที่รัก  แต่บางคนต้องอยู่กับความเคว้งคว้างของท้องฟ้าเมื่อมองไปไม่เห็นดวงดาวที่หลงรัก  เพราะบางสิ่งบางอย่างที่ใครสักคนกำหนดเอาไว้






SHARE
Writer
2909
Writer
ห้วงจักรวาลที่มีแค่เราคนเดียว

Comments