ในวันที่เราวนมาเจอกัน..อีกครั้ง.🌤
ในวันนี้.. เป็นวันที่เพื่อนครูที่ รร เเต่งงาน 
เราก็ไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวปกติ 
แต่ใจลึกๆก็ตุ๊มๆต่อมๆอยู่ว่าจะเจอคุณพระอาทิตย์ทรงกลดของเรามั้ยย.. 

ทันใดนั้น พี่ที่ ร.ร. ก็เอารูปมาอวด
นี่ๆ น้องเค้าสวยมากเลยวันนี้เห็นรึยัง
เท่านั้นเเหละ สตั้ลไปสิบวิ ....
นี่เราจะเจอกันแล้วจริงๆหรอ เราจะทำหน้ายังไงดี นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่เจอกัน .. 
นั่งเอ๋อๆเสียศูนย์ไปพักใหญ่จนทุกคนเเซวหมด

พอพี่เค้าเดินมาจริงๆ เค้าก็ยังคงยิ้มให้เสมอ
เราเเม่งโคตรดีใจเลย 
ใจเราเต้นเเรงมาก เต้นรัวๆกว่าเดิมไม่หยุดเลย
เราคิดอย่างเดียวคือต้องขอพี่เค้าถ่ายรูปให้ได้ 
อย่างน้อยในวันที่ไม่ได้เจอกันอีกจะได้มีไว้ดู
พอเดินไปขอจริงๆคราวนี้ยอมถ่ายด้วยแฮะ 
ไอ้เราก็คล้องเเขนซะเลย โอกาสมีมาไม่บ่อยนี่นะ
พองานจะเลิก เดินออกมาพร้อมๆกัน 
พร้อมกับที่เค้าถามว่า 
รองเท้ากัดหรออ
เราก็บอกไปว่านิสนึง..
 พร้อมกับคิดในใจว่า 
เค้าสังเกตเราแบบเดิมๆอีกเเล้ว ..

จนลาจากกัน พอเรากลับมาถึงบ้านก็ทักพี่เค้าไปว่าถึงบ้านรึยัง พอเค้ามาตอบ เราโคตรดีใจ 
เราก็บอกนะว่าดีใจที่ได้เจอพี่เค้า
พร้อมกับพี่เค้าก็พูดว่า 

     อย่าไปนอนร้องไห้นะ หัวเราะทั้งน้ำตาแน่ๆ
 ตอนแรกก็ว่าจะไม่ร้องล่ะนะ.. ร้องเฉยย
บางความสัมพันธ์..แม้ว่ามันจบไปนานแล้ว
เเต่มันชัดเจนเสมอในความทรงจำ
ไม่เคยลืมพี่เลยนะ อยากรอพี่กลับมาเเต่ก็รู้ว่าคงไม่มีวันนั้น แต่หนูก็จะอยู่ตรงนี้ไปเรื่อยๆนะ เพราะความรักที่เราเคยมี มันยังชัดเจนเสมอเลย 
ถึงใครจะถามว่าทำไมหนูต้องรอทั้งๆที่พี่ก็เดินไปแล้ว หนูก็ตอบตัวเองไม่ได้หรอก พอจะเดินๆก็หยุดอีกทุกที หนูขอเเค่มีหัวใจที่ถูกหล่อเลี้ยงจากความทรงจำเก่าๆก็ยังดี.

บางสิ่งมันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้หรอก 
แต่ว่าหนูรับรู้ได้เสมออออ

ขอบคุณที่เป็นห่วงหนู 🌤🌲
SHARE

Comments