015 บันทึกวันที่ 10/03/19
ไม่อยากจะเชื่อว่าผ่านมา15วันแล้ว ครึ่งเดือนแล้วที่เขียนบันทึกทุกวันแบบนี้(บางวันก็แอบโกงมาเขียนย้อนหลัง ไม่มีใครจับได้หรอก ฮา)

วันนี้ไปดู Captain Marvel กับเพื่อนมา เราตั้งใจแต่แรกว่าจะดูในระบบ Imax เพราะคิดว่าจอโค้ง มุมภาพกว้าง น่าจะเหมาะกับหนัง แต่ไม่ว่าจะต้องใส่แว่น(สามมิติรึเปล่านะ?)ด้วย ตื่นเต้นใหญ่เลย และก็อย่างที่คิด หนังเหมาะที่จะดูในระบบ Imax จริงๆนั่นแหละ แต่เพื่อนเราแอบเวียนหัว คงเพราะเจ้าตัวต้องใส่แว่นสายตาอยู่แล้วด้วยล่ะมั้ง ต้องใส่ซ้อนกันสองแว่นคงไม่น่าสนุกเท่าไหร่

พอดูหนังเสร็จก็ยังไม่อยากกลับหอทันที เสิร์ทหาร้านกาแฟแถวสันป่าข่อยแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าตั้งแต่ร้าน Brewing room ย้ายไปอยู่ย่านนั้น เรายังไม่เคยไปเยี่ยมร้านเลยนี่นะ ก็เลยตัดสินใจไปนั่งร้านนี้ ในกระเป๋าก็ติดหนังสือเตรียมมาไว้แล้วสองเล่ม ตั้งใจจะอ่าน เพลงนิวตริโน ให้จบวันนี้ แกล้มโกโก้ร้อนที่เลือกไว้ในใจแล้ว(ตอนแรกก็ลังเลจะกินกาแฟดีมั้ยเพราะเช้านี้กินไปแล้วสองแล้วแถมราคาถูกกว่าโกโก้อีกน่ะ) สุดท้ายพอมาถึงร้านมาสะดุดกับ Blossom Tea ถามเจ้าของร้านได้ความว่าเป็นชาอบเบอรี่จากเกาหลี น่าสนใจจัง ลองเลยละกัน ตอนชงงี้กลิ่นหอมฟุ้งไปทั้งร้าน ขนาดเราเลือกนั่งด้านในสุดยังอดคิดไม่ได้ว่านี่ต้องเป็นชาของเราแน่ๆและก็ใช่จริงๆด้วย พอชามาเสิร์ฟ เห็นป้ายห้อยออกมานอกแก้วก็อ๋อเลย ยี่ห้อนี้เป็นชายี่ห้อดังจากเกาะเชจูของเกาหลี เมื่อสองปีที่แล้วตอนไปเกาหลีกับเพื่อนๆก็เคยโฉบไปเข้าช็อปเขามาแล้ว บังเอิญจัง ได้ชาดี หนังสือก็ดูท่าจะถูกจริตเราเลยได้นั่งยาวไปจนบ่ายสี่กว่าๆ นึกขึ้นได้ว่าลืมเก็บข้าวหุงเข้าตู้เย็นก็เริ่มอยู่ไม่สุก ข้าวตั้งหม้อใหญ่ จะบูดคาหม้อหุงข้าวมั้ยนั่น เท่านั้นแหละ รีบบึ่งรถกลับหอทันที

จบเรื่องข้าวที่โชคดีว่าไม่บูด เดินออกไปเซเว่นที่หน้าปากซอย ซื้อขนมมาปรนเปรอตัวเอง นอนอ่านหนังสือต่อไปยาวๆ ระหว่างทางพอเจอเนื้อหาแทรกเพลงบ่อยเข้าก็อดไม่ได้ที่จะเสิร์ทหาเพลงใน sportify มาฟังประกอบ เพราะไม่ค่อยรู้จักเพลงแจ๊สเลย ไหนๆก็ไหน ตั้งเพลย์ลิส*จับเพลงเข้าเรียงกัน เปิดฟังมันไประหว่างอ่านนี่ล่ะ บางฉากก็ได้อารมณ์ดีแท้ ส่วนเพลงจีนของนักร้องที่มีการเอ่ยถึงในเล่ม เรายอมแพ้ที่จะไขว่คว้าหามาฟัง ในเพลย์ลิสจึงมีแต่เพลงแจ๊สฝรั่งด้วยประการฉะนี้แหละค่ะ และการได้นอนกลิ้งไปมาอ่านหนังสือแบบลืมเวลา เป็นชั่วขณะแห่งความสุขที่ทำให้ยิ้มออกได้เสมอ
(*เพลย์ลิสที่ว่า https://open.spotify.com/user/manymilds/playlist/4yQSK4kSAdg4seADqrjJCB?si=9eAxN2M0TxaMqk6uOdE9vw)
 
บทความเกี่ยวกับอลิสเบธ กิลเบิร์ต ของคุณ Nananate ทำให้นึกอยากเอาหนังสือ Big magic กลับมาอ่านอีกรอบ เราก็เป็นคนหนึ่งที่มีปัญหากับความกลัว ไม่ว่าจะทำงานสร้างสรรค์รูปแบบใดก็ตาม ทั้งงานประจำในฐานะกราฟฟิคดีไซเนอร์ และความเป็นนักอยากเขียน เจ้าตัวนี้หน้าตาคล้ายกับตัวความเครียดเลยค่ะ นักจิตฯของเราเคยบอกเอาไว้คล้ายๆกันว่า หากมองในแง่หนึ่งแล้วคนเราจำเป็นต้องมีความเครียดบ้างเพื่อเป็นแรงผลักดัน เพื่อก้าวข้ามขีดจำกัดไปอีก นี่คือประโยชน์ของความเครียด บางทีเราก็หลงลืมวิธีอยู่กับความกลัวเหมือนกัน พอได้อ่านบทความนี้แล้วก็นึกขอบคุณที่ทำให้ฉุกคิดตรงนี้ขึ้นมาได้

SHARE
Written in this book
Gray Diary
บันทึกเมฆหมอกลมฝนที่รวมตัวเป็นโรคซึมเศร้าและความสุขในแต่ละวัน
Writer
ManyMilds
Graphic designer
เป็นเด็กหลงในร่างผู้ใหญ่ เป็นผู้ใหญ่ที่หลงลืมตัวเองเป็นบางครั้ง นักเขียนบันทึกเพื่อต่อสู้กับโรคซึมเศร้าที่ยังไม่หายดีเสียที นัก(อยาก)เขียนที่พยายามเขียนนิยายยูริอยู่เรื่อยๆ สามารถติดตามได้ใน Readawrite

Comments