จดหมายฉบับล่าสุด
มีคนบอกว่าการแอบรักก็เหมือนการเขียนจดหมาย
ซึ่งใช่ และเราก็เขียนมาหลายฉบับแล้ว

เรื่องราวที่เขียนของแต่ละคน 
ความรู้สึกของแต่ละคน มันก็ไม่เหมือนกัน 

แล้วบางฉบับ เราก็รู้ ... ว่าไม่ควรติดแสตมป์

แต่ที่เราไม่รู้และกำลังคิดอยู่คือ
ฉบับที่กำลังเขียนเสร็จในมือนี้
ฉันควรส่งมันออกไปดีไหม?

ในใจลึกๆ เราเชื่อว่าเขารู้ เพราะฉันไม่เนียนเลย
ดูออกง่ายมาก 

เพราะคนที่ไม่เข้าสังคม ไม่เฮฮา
เก็บตัว โลกส่วนตัวสูงอย่างฉัน 

แสดงออกอะไรที่ให้ความสนใจเป็นพิเศษ
พยายามออกมาเจอบ่อยเป็นพิเศษ 
มันก็แปลกอยู่แล้ว 

ไม่นับอาการเขิน หน้าแดง สบตาไม่ได้
พูดตะกุกตะกัก มือไม้สั่น ยิ้มกว้างมาก 
ตอนที่เขาเข้ามาหา มาคุยด้วย มาสบตา

มีคนบอกว่าฉันเป็นคนกาก 2018
ฉันไม่เถียง เพราะฉันสู้ไม่ได้จริงๆ 

มันเป็นเหตุผลหลักๆที่ฉันเชื่อ ว่า
น้องเขารู้อยู่แล้ว ว่าฉันชอบเขาอยู่

คนที่ถูกมองตลอดเวลา
ถูกหาเรื่องไปเจอตลอดเวลา 
ถูกทักแชทไปแบบไม่มีสาระใดใด
จากฉัน !! 

คนที่แทบไม่ค่อยเล่นโซเชี่ยว 

ผู้ชายเที่ยวเก่งอย่างคุณ ทำไมจะดูไม่ออก
ทำเป็นไม่รู้เท่านั้นแหละ คุณอ่ะ 

แต่วันนี้ฉันจะตัดใจเดินจากเขาแล้ว
ฉันเข้มแข็งพอที่จะก้าวออกมาได้แล้ว 

หันไปมองจดหมายอันนั้นที่อยู่ในมือ
ที่ฉันไม่สามารถถือมันติดตัวออกมาด้วยได้ 

เพราะฉันว่าถ้าฉันเอาออกมาด้วยฉันคงตัดใจไม่ได้

แต่ตอนนี้ 
ไม่รู้จะทำยังไงกับจดหมายฉบับนั้นดี
ฉันควรมอบให้เขาไหม?
หรือควรจะทิ้งมันไป 

ถ้ามอบให้เขา
ใช่ ฉันจะเดินออกไปโดยไม่ค้างคา
อย่างน้อยความรู้สึกของฉันเขาก็ได้รับรู้
ในแบบที่เราได้บอกกับเขา ว่าเราคิดกับเขายังไงบ้าง
ไม่ใช่ในแบบที่ให้เขาคิดไปเอง 

และเขาจะได้รู้ว่าตัวเองมีค่ามากขนาดไหน
และมีคนเป็นห่วงและหวังดีเขาอยู่ตรงนี้
คนเหงาๆคนนั้นของฉัน จะได้อบอุ่นขึ้นมาบ้าง

แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าเขาจะลำบากใจรึเปล่า
ที่เห็นเราเพ้อถึงเขาได้มากมายขนาดนี้
เขาจะรำคาญหรือเปล่า แล้วเขาจะมองเรายังไง
เขาจะเข้าใจเราหรือเปล่า 

เขาจะเอาเราไปนินทาเสียๆหายๆหรือเปล่า 
เพราะฉันมีปมเรื่องนี้ ... 

ฉันเหมือนจะรู้จักนิสัยเขานะ 
และฉันคิดว่าฉันไว้ใจเขาได้นะ 
แต่ตั้งแต่วันที่เดินออกมา ฉันกลับรู้สึกว่า
ฉันไม่รู้จักคุณเลย
... คุณเป็นคนแบบไหนกันแน่นะ 

ฉันเลยยังไม่กล้าส่งมันไปสักที

บางที ฉันอาจจะต้องทิ้งจดหมายฉบับนี้
ให้เน่าเปื่อยไปพร้อมกับกาลเวลา 
... เหมือนบางฉบับก่อนหน้านี้ก็ได้

ไม่ควรส่งเนอะ ... ใช่ไหม?

จดหมายบางฉบับก็ควรถูกเก็บไว้ ไม่ใช่ติดแสตมป์


การแอบรัก ... ก็เหมือนการเขียนจดหมาย
บรรยายความรู้สึกไว้มากมาย แต่กลับไม่มีใครได้เห็น
แอบยิ้มยินดีอยู่ใกล้ๆ บางทีก็แอบไปร้องไห้ น้ำตากระเซ็น
และเรื่องราวทั้งหมดที่ฉันเป็น ... คงไม่มีใครเข้าใจ
..................
เพราะจดหมายที่ฉันเขียนไว้ ไม่ได้ถูกส่ง
เป็นความรู้สึกแอบรักที่แสนมั่นคง ...
... แต่ไม่เคยบอกใครคนไหน
ที่ไม่บอกเพราะฉันรู้ดี ว่าเรื่องราวต่อจากนี้จะเป็นยังไง
จดหมายบางฉบับก็เป็นสิ่งที่ควรเก็บไว้ ...
... ไม่ใช่ติดแสตมป์


ให้ความรู้สึกของฉัน ... เป็นความคลุมเครือ
ตลอดไป แบบนี้แหละ 

มันคงจะดีแล้วจริงๆ

วันนี้เป็นวันครบรอบ 10 เดือน ที่เราพบกันนะ
คุณได้สังเกตุมันรึเปล่า?

วันนั้นฉันก็ไม่รู้หรอก คุณก็คงไม่รู้
ว่าคุณจะกลายมาเป็นคนสำคัญของฉัน
จนวันนี้ ...

ถ้าได้ย้อนกลับไปเวลานั้นอีกครั้ง 

ฉันจะยิ้ม เดินเข้าไปหาคุณ มองหน้าคุณให้เต็มตา
แล้วพูดในใจว่า
" ยินดี ... ที่ได้พบคุณนะ
... ว่าที่คนสำคัญของฉัน "

# Story <<NPR>>

Story นี้คงเป็นตอนสุดท้ายของหนังสือเล่มนี้แล้วล่ะ 
หนังสือเล่มนี้เดินทางมาได้ไกลกว่าที่ฉันคิด 

ขอบคุณทุกคนที่คอยอ่านมันมาตั้งแต่วันแรกๆ
จากอารมณ์แอบรัก ... หวังดี 
จนถึงตอนที่ผิดหวัง เสียความรู้สึก และตัดใจ 

ขอบคุณน้องนะ 
ที่มาเติมเรื่องราวในชีวิตพี่
เราเอาเรื่องราวของน้องมาเขียนแบบนี้
ไม่ได้ขออนุญาตน้องเลยด้วยซ้ำ 555

ฉันเป็นคนชอบเขียนกลอน ... อย่างที่เคยบอกไป
ดังนั้น ... ไว้เจอกันใหม่
Story ใหม่ ของหนังสือเล่มหน้า 

ฉันว่าฉันจะมาแชร์กลอนของฉันแหละค่ะ

ขอบคุณนะคะ
^_^
SHARE
Written in this book
Story for NPR
พี่ชอบเรานะ คนที่ไม่มีอะไรเหมือนพี่เลยสักอย่าง
Writer
DreamN
Reader
เป็นเพียงหนึ่งคน ที่หลงรักบทกลอนหวานๆ

Comments

chwlp
1 year ago
เขียนดีมากๆเลยค่า เป็นกำลังใจให้นะค้า ❤️👀
Reply
DreamN
1 year ago
ขอบคุณนะคะ ❤❤❤
burgerman
1 year ago
กอดนะคะ💚
Reply
DreamN
1 year ago
กอดค่ะ ^_^

แล้วสักวันมันก็จะผ่านไป
เหมือนอย่างที่เคยผ่านมาค่ะ ❤❤