ใจบาง
น้องเข้ามาทำงาน แรกก็เฉยๆ นะ หลังๆ รู้สึกเออน่าคุยด้วย น่าอยู่ใกล้ๆ ทั้งที่นางออกจะอวบ คล้ำ ไม่สูง หน้าไม่ได้สวยอะไร แต่มีสเนห์อ่ะ คุยด้วยแล้วรู้สึกดีแบบเกินๆ

ชั้นเป็นอะไรไปอีกละ! 
 ตอบ...อยากเป็นมากกว่าพี่น้อง บ้าจริง! ภาวะใจบางมาละ ไม่ได้นะ ยังไงก็เป็นไปไม่ได้ คิดวนไปวนมา 2 วันเต็มๆ เออ รับตัวเองไม่ได้ละ 

วันนี้ ได้เมาส์กันหลายเรื่องเลย รวมถึงเรื่องที่น้องมองผู้ด้วย โอ้ว...ดีงาม จัดการความคิดตัวเองได้ง่ายขึ้นอย่างแรง พี่นี่มันบ้าจริงๆ หลุดไปได้ไง ไม่ดีเลย ใจคนนี้บ๊างบาง เคร...กลับมาละ
ด้วยเรื่องนี้พี่เห็นตัวเองอีกด้านแล้วล่ะ...


วันนี้เล่าให้น้องฟัง ว่าเคยมีฟฤติกรรมแบบหัวหน้าทำคุ้กกี้มาให้กิน แต่มันไม่อร่อย เลยบอกนางไปว่ามันหวานอ่ะ ไม่หร่อย พอหัวหน้าเดินจากไปก็โยนทิ้งฟิ้วววไปนอกหน้าต่างลงสู่บ่อน้ำใต้ตึกเลย
น้องบอก ไม่ได้นะพี่ถึงจะไม่อร่อยเราก็ไม่ควรพูดตรงขนาดนั้น เค้าจะเสียใจถึงจะเป็นความจริงก็เถอะ ควรจะทำอะไรที่เป็นอ้อมๆ มากกว่า ...
เออ จริงของมัน เราไม่ควรพูดตรงจนเกินไป ไม่มีใครอยากฟังคำตรงๆ เกินไปถึงจะเป็นความจริงก็เถอะ ไม่ควรทำร้ายใจใครเพียงคำพูดที่คุยกันประจำวัน เอ่ออออ!

ขอบคุณพิมที่เตือน...

          “ไม่ได้มา เป็นสิ่งที่ดีกว่า”

สวัสดีไอ้น้อง...^*^
SHARE
Writer
0o0
biker

Comments