เราต้องเคยเห็นแก่ความสุขตัวเอง
ก็จริงนะ..ที่บางครั้งเราไม่ได้เห็นแก่ตัว เราแค่เห็นแก่ความสุขของตัวเอง
เหมือนอย่างที่ประโยคหนึ่งในหนังสือเล่มหนี่งที่ได้อ่านวันนี้เขียนเอาไว้

ความเห็นแก่ตัวคืออะไร?
พูดง่ายๆคือการที่เราไม่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่นว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร

ความเห็นแก่ตัวมีอยู่ในตัวคนเราไม่เท่ากันหรอก
บางคนมีน้อย บางคนมีเยอะ
..แต่มันก็ไม่แปลก เพราะโลกใบนี้มันไม่มีความเท่าเทียมอยู่แล้ว

เคยโดนด่าว่า 'ไอคนเห็นแก่ตัว!' กันบ้างไหม๊?
เราก็เคยโดนอยู่นะ แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บใจ
เพราะอะไร... เพราะเราเห็นแก่ตัวยังไงล่ะ :)

ย้อนกลับไปตอนเด็กๆ
เราในตอนนั้นทีี่เป็นคนละคนกับเราในตอนนี้
..เราที่ไม่แบ่งขนมเพื่อนเพียงเพราะกลัวตัวเองไม่อิ่ม ทั้งๆที่ขนมมีเยอะเกินที่เราคนเดียวจะกินหมด
..เราที่แกล้งบอกพ่อแม่ว่าไม่สบายเพียงเพราะไม่อยากทำงานบ้านเพราะกลัวตัวเองเหนื่อย ทั้งๆที่พ่อแม่เพิ่งเลิกงานมา
และอีกหลายๆอย่างที่เราเคยทำเพราะเรามันเคยเห็นแก่ตัว

จนโตขึ้นมีเหตุกาณ์หนึ่งที่ทำให้ความคิดเราค่อยๆเปลี่ยนไป ก็คือการที่เพื่อนคนหนึ่งไม่มาช่วยเราทำงานคู่ซึ่งมันเกิดขึ้นในตอนที่เราย้ายมาโรงเรียนมัธยมแล้ว
และมันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ทุกคนจะต้องเจอในช่วงชีวิตวัยเรียน

เราได้แต่เก็บไปคิดว่าทำไมเพื่อนคนนี้ถึงไม่มาช่วยเรา เพราะเราเข้ากับเพื่อนไม่ได้หรอ?
เพราะงานมันยากเกินไปหรอ?
เพราะระยะทางมันไกลเกินไปหรอ?
คิดไปต่างๆ นานา
จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้คำตอบหรอกว่าเพราะอะไร

แต่จากเหตุการณ์ครั้งนั้นมันทำให้เราคิดได้
สิ่งทีี่เราเคยทำใส่คนอื่นที่ผ่านมา ความรู้สึกเขามันเป็นแบบนี้เองสินะ
การที่ถูกคนอื่นไม่แคร์ความรู้สึกใส่
การที่ถูกคนอื่นเอาเปรียบ
ตอนนี้ก็เข้าใจความรู้สึกของคนเหล่านั้นแล้ว

เชื่อไหม๊..
ว่าตอนนี้เราเป็นมนุษย์ที่คิดถึงความรู้สึกของคนอื่นมากๆ
เราไม่กล้าแม้แต่จะหิ้วเอาถุงขยะลงลิฟท์ไปทิ้งใต้หอ เพียงเพราะเรากลัวว่าคนที่เขาเข้าลิฟท์ต่อเราจะเหม็นกลิ่นขยะ

แต่อีกสิ่งหนึ่งที่มันมีเส้นบางๆกั้นอยู่กับคำว่าเห็นแก่ตัว
ก็คือ การเห็นแก่ความสุขของตัวเอง
เช่นอะไรล่ะ?
เช่น การที่เราปฏิเสธที่จะรับงานจากคนเห็นแก่ตัวเพียงเพราะงานที่เรามีมันก็เยอะอยู่แล้ว

การที่เราปฏิเสธให้เพื่อนยืมรองเท้าคู่สวยเพียงเพราะเรามีคู่นี้คู่เดียว ในขณะที่เพื่อนอาจจะมีหลายคู่

การที่เราปฏิเสธที่จะไปร้านเหล้ากับเพื่อนเพียงเพราะเราต้องการฟังเพลงพักผ่อนอยู่ในห้องเงียบๆ ในขณะที่เพื่อนแค่ต้องการคนหารค่าเหล้าด้วยก็แค่นั้น
และ ฯลฯ

สิ่งเหล่านี้ไม่ได้บ่งบอกว่าเราเห็นแก่ตัว
แต่เราแค่เห็นแก่ความสุขตัวเอง
เราแค่ไม่อยากหาภาระงานให้ตัวเองเพิ่มในขณะที่คนอื่นเขาก็ไม่ได้เสียความรู้สึกอะไรเลย

และโปรดเตือนตัวเองไว้เสมอว่า 'เห็นแก่ความสุขของตัวเอง'ให้พอดี อย่าให้มันเลยไปถึงคำว่า'เห็นแก่ตัว'


SHARE
Written in this book

Comments