เหนื่อย


         สำหรับการดำเนินชีวิตประจำวันบนโลก มันดูเป็นอะไรที่น่าเบื่อสุดๆสำหรับฉัน

         ทุกอย่างมันดำเนินผ่านไปเหมือนถูกวางเอาไว้เป็นกฏเกณฑ์ชีวิตสะอย่างนั้น ราวกับว่า ถ้าเป็นเนื้อเรื่องของนิยายก็คงเป็นนิยายที่ถูกลงเรื่องราวของเเต่ละตอนไว้ซ้ำซากจนทำให้ดูจืดชืดในสายคนอ่าน

       ฉันไม่ได้หมายความว่านิยายนั้นมันไม่ดี เพราะมันได้ถูกเขียนไว้อย่างมีลำดับขั้นตอนที่ดูดีเเค่ไหน เเต่มันก็น่าเบื่ออยู่ดี

        มันดูไม่มีอะไรที่เเปลกใหม่

        ไม่มีอะไรน่าตื่นตาตื่นใจเหมือนสมัยก่อน

        การที่ตัวเองยังอายุน้อยราวประมาณเด็กอนุบาลไรงี้เเค่วิ่งเล่นมันก็สนุกเเล้วถ้าจะบอกให้ถูกเเต่ในทางกลับกัน

          ยิ่งการที่ตัวเองเติบโตเหมือนทำให้คิดได้ว่าตัวเองต้องหางานทำ เรียนจบต่อไหน เเล้วงานนั้นเงินเดือนดีไหม สรุปอย่างง่ายคือมีเเต่ความเคร่งเครียดที่ทับถมขึ้นตามอายุของตัวเอง

           การที่ต้องเร่งทำอะไรหลายหลายอย่างเพราะอาจจะเนื่องในหลายสาเหตุ

           คนรองข้าง

           ตัวเอง

           หรือเเม้เเต่สิ่งของหรือสื่อโซเชียล

            ดูไม่น่าพิสมัยสะทีเดียวเเต่ก็ยังโออยู่อ่ะนะ ถึงยังไงมันก็รู้สึกเหนื่อยกับการที่ต้องมาวิ่งไล่ตามเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตให้ทัน

            ยิ่งนานวันความเหนื่อยกับคำว่าเบื่อมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น เพิ่มขึ้น เพราะใช้ชีวิตอยู่เเบบเดิม ทำอะไรต่าง ๆ อยู่เเบบเดิม ๆ เหมือนไร้จุดมุ่งหมายเสียอย่างนั้น

            ตัวอักษรที่ถูกเขียนเรียงรายในนิยายของเเต่ละตอน มันถูกเขียนซ้ำเเต่เเบบไร้ความมีชีวิตชีวา หรือกล่าวได้ว่าไม่มีอะไรดึงดูดเลย


-จบการเขียนเนื้อหาชีวิตหลังจากที่ไม่ได้เขียนมานาน
SHARE
Writer
Yui3278_
Write and read
เป็นพื้นที่ของความชอบ หาความผ่อนคลายความสบายใจผ่านตัวหนังสือ และเปรียบเหมือนกับเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่ไม่ใช่ชีวิตจริง

Comments