สิ่งเดียวที่ไม่สวยงาม
ณ.ร้านกาแฟร้านประจำ
ผมมาที่นี้แทบทุกวันที่ว่าง

นั่งบนโซฟาที่ประจำของผม
มาร้านนี้กี่ครั้ง
ก็จะนั่งตรงนี้เสมอ
ผมเป็นคนชอบดื่มกาแฟ
และเครื่องดื่มที่มีรสหวาน
เมนูโปรดของผมคือ ลาเต้
จึงชอบสั่งลาเต้มาประจำ

  ลาเต้เปรียมเสมือนความรักของผม
   ผมมีความรักให้ลาเต้อย่างหมดใจ

ผมสร้างบรรยากาศให้ตัวเอง
ผมใส่หูฟังเปิดเพลงเศร้า
นั่งบนโซฟาตัวเดิมพร้อมกับ
ยกแก้วกาแฟขึ้นมาดื่ม

ดูเป็นคนค่อนข้าง “เยอะ”
แต่ว่าการทำแบบนี้ช่วยให้ผม
รู้สึกผ่อนคลายมากๆ
เหมือนมาถึงสถานที่พักพิงอีกแห่ง
เป็นสถานที่ผมจะนั่งตรงนี้
จนถึงเวลาเลิกงาน

วันหนึ่งผมลองเปลี่ยนเมนู
จากลาเต้ เป็นช็อกโกแลตร้อน
... มันอร่อยนะ เผลอๆ อาจจะอร่อยกว่าลาเต้ที่กินอยู่ทุกวันด้วย


เพียงแต่มันรู้สึกว่าไม่ใช่
มันต้องไม่ใช่แบบนี้

ผมจึงสั่งลาเต้มากินอีกแก้ว...


ตอนนี้บนโต๊ะ
มีทั้งช็อกโกแลตร้อนและลาเต้
ผมหยิบลาเต้ขึ้นมา
ที่หูผมใส่หูฟังไว้อยู่แล้ว
เพลงที่กำลังเล่นอยู่ก็เป็นเพลงเศร้า
ดื่มลาเต้เย็นเข้าไป

แล้วก็พูดกับตัวเองว่า
ต้องแบบนี้สินะ

แม้ว่าช็อกโกแลตร้อน
มันอร่อยแต่ผมก็ยังยึดติดว่า
ลาเต้นั้นดีกว่า

ผมจึงทำการทดลอง
อยากรู้ว่า
ช็อกโกแลตร้อนจะดีกว่า
ลาเต้จริงๆไหม ?

ตอนนี้การทดลองได้เริ่มขึ้น
การกินกาแฟกับเค้กทำให้
ความอร่อยของทั้งสองอย่างเพิ่มทวีคูณ

จึงสั่งชีสเค้กมาอีก 1 ชิ้น
ลองกินชีสเค้กกับลาเต้ก่อน
จากนั้นก็ลองเป็น 
ชีสเค้กกับช็อกโกแลตร้อน

ข้อสรุป
ตัวเองรู้ดีเลยว่า
ชีสเค้กกับช็อกโกแลตร้อน
ชนะขาด แต่กรรมการตัดสิน
ก็คือหัวใจที่สั่งให้ฝ่ายชนะ
เป็นลาเต้

เลยมานั่งคิดว่า
            ถ้าโลกนี้ไม่มีลาเต้...
            ใจผมจะคิดว่าสิ่งอื่นๆ
              สวยงามอยู่ไหม

ผมทดลองอีกครั้ง
ผมคิดว่าบนโต๊ะตอนนี้
ไม่มีลาเต้
แต่ผมทำทุกอย่างเหมือนมีมันอยู่
นั้งโซฟา ฟังเพลง และดื่มช็อกโกแลตร้อน

อืมมม... อร่อยและก็ดีไม่ต่างกันเลย
แค่คิดว่าไม่มีลาเต้
สั่งให้ใจคิดว่าไม่มีมันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
ทุกอย่างมันก็ยังคงดีอยู่

ลองนึกถึงทุกวัน
ที่มีลาเต้ โซฟา และดนตรี
แยกมันทั้งสามอย่างออกจากกัน

โซฟาถ้าไม่มีเพลงและกาแฟอยู่
โซฟามันก็ยังนุ่มอยู่
ดนตรีถ้าผมไปนั้งเก้าอี้ไม้
และไม่ดื่มกาแฟ
ดนตรีก็ยังคงเศร้าและเพราะอยู่
ส่วนลาเต้ถ้าดื่มที่เก้าอี้ไม้
และไม่มีดนตรีมันก็ยังอร่อยอยู่

ทุกๆสิ่งมันดีและสวยงามในแบบของมัน
สิ่งที่มันมาขัดความรู้สึก
ขัดความสวยงามไม่ใช่
ช็อกโกแลตร้อนแก้วนั้น
แต่มันเป็นใจเราเองต่างหาก
ที่คิดว่าไม่มีอะไรแทนได้
ใจเราเองที่คิดว่าต้องเป็นลาเต้เท่านั้น
ผมที่มองว่าลาเต้คือ “ความรัก”
เลยลองเปลี่ยนโจทย์ดู
เปลี่ยนเป็น
ถ้าโลกนี้...ไม่มีความรัก
โลกจะยังสวยงามอยู่ไหม

ไม่มีความรักอีกต่อไปแล้ว
ถ้าเราเลิกลากันไปแล้ว

น้ำหอมที่เคยให้กันก็ยังหอมอยู่
แหวนเงินวงแรกที่เป็นแหวนคู่นั้น
ถึงจะเก่าแต่ก็ยังสวยอยู่
สถานที่ ทะเล ภูเขา ปารีส
ก็ยังงดงามอยู่แม้จะไม่มีความรัก
สิ่งที่ทำให้มันดูหมองลง
ก็คงจะเป็นหัวใจเรา
ความรู้สึกของเรานี่แหละ
ที่ยังยึดติด ทำให้ไปไหนไม่ได้
มองว่าสิ่งต่างๆนั้นไม่งดงาม

ตอนนี้ก็ได้คำตอบแล้ว
สรุปแล้วทุกสิ่งบนโลกนั้นสวยงาม
โลกไม่มีสิ่งใดเลวร้าย

   สิ่งที่มันไม่สวยงามมีเพียงแค่สิ่งเดียว
               นั้นคือใจเราเอง

ถ้าในโลกนี้ไม่หัวใจอยู่...
ทุกสิ่งมันอาจจะสวยงามกว่านี้


                   การทดลองนี้ 
                   หมดไป 325.- บาท


SHARE
Written in this book
เพราะเราเติบโต...ด้วยรัก
ประวัติความรักของฉัน
Writer
Suyzeiy_2504
Only love
ฉันคือเกลือ

Comments