Nullified Space
ปริภูมิ 3 มิติ + 1 มิติเวลา แสดงให้เห็นการมีอยู่ และความเป็นไปของสสารทั้งจักรวาล เกิด และดับสลับกัน นั่นคือภาพกว้าง ๆ ทว่าแท้จริงแล้วมันไม่เคยหายไป แค่เปลี่ยนรูปลักษณ์ไปเท่านั้น เว้นแต่ชนกับ Antimatter จนสลายเป็นพลังงาน ไม่ก็การหยุดนิ่งของเวลาหลังก้าวข้ามขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำฉันยังคงดูดวงดาวอยู่เสมอ มันช่างงามวิจิตร และตระการตา ความพร่างพรายของมันสะท้อนอยู่ในกระจกตาทั้งสอง ในคืนที่มืดที่สุดแบบนี้

สองมือของฉันเริ่มจดบันทึกความเป็นไปของหมู่ดาวในแต่ละวัน จริง ๆ แล้วฉันมีทั้งกล้องกำลังขยายสูง เอาไว้คอยสังเกตการณ์ท้องฟ้า มองทะลุม่านเมฆนั่งดูลำแสงจากอดีตอันไกลโพ้นเส้นแล้วเส้นเล่า ไม่ผิดหรอก แสงจากดวงดาวเป็นอดีตเมื่อเทียบกับกรอบเวลาบนโลกใบนี้

หากคุณบอกว่าดาวดวงนี้อยู่ห่างจากเรา 3 ปีแสง ภาพที่คุณเห็นคือดาวนั้นเมื่อ 3 ปีก่อน มันเป็นอดีตแบบ Realtime น่าตลกที่เราไม่สามารถมองเห็นปัจจุบันของมันได้จริง ๆ ด้วยเทคโนโลยีในยุคนี้

เรามองภาพอดีตของดวงดาวซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ทำนายว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับมันในอีกพันล้านปีข้างหน้า

ความลึกลับของดวงดาวยังคงดำเนินต่อไป ฉันมีกล้องวิดีโอตัวหนึ่งที่ไว้ใช้บันทึกภาพกว้าง ๆ ในแต่ละคืน ฉันสามารถมองเห็นการเคลื่อนที่ของพวกมันได้ แม้จะแค่หน่วยมิลลิเมตรก็ตาม

ฉันมองหาสิ่งที่ฉันสนใจสนใจภายใต้ผืนฟ้าอนธกาล แต่ฉันไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะเห็นมันได้ด้วยตัวเอง

การดูดกลืนทุกสิ่งของหลุมดำนั้นรวมไปถึงแสง แน่นอนว่าหากแสงไม่สามารถหนีพ้น ก็จะไม่มีอะไรส่งผ่านมาสู่ตาเราจากวัตถุนั้น นอกเสียจากจะตรวจจับรังสีเอกซ์ด้วยกล้องโทรทรรศน์วิทยุ

เป็นราคาที่มหาเศรษฐีก็ยังต้องร่วมทุนเพื่อสร้าง เป็นไปไม่ได้เลย

ไม่ต้องพูดถึงปฏิสสารที่เล็กยิ่งกว่าโมเดลอะตอมของนิวตัน พอเกิดขึ้นมาปุ๊บก็แทบจะสลายปั๊บ เนื่องจากสสารครองพื้นที่เกือบทั้งจักรวาล ปฏิอนุภาคไม่สามารถคงรูปอยู่ได้นานนักก็ต้องดับสูญ เราถึงต้องมี LHC เพื่อสร้างมันขึ้นมาจากการชนด้วยพลังงานที่สูงมาก กินไฟในระดับเลี้ยงมหานครได้ทั้งเมือง

ฉันเคยสงสัยว่าจะมีพื้นที่ ๆ ไม่มีการรับรู้ถึงการมีอยู่ของสสารได้ นอกจากพื้นที่หลังเส้นขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำหรือเปล่า แต่ปรากฎว่าฉันพบอยู่ที่หนึ่ง มันเกิดขึ้นมาอย่างเงียบงัน แล้วเข้ามาเขย่าหัวใจของฉันให้สั่นไหว สุดท้ายก็จากไปอย่างไร้ซุ่มเสียง
คุณไม่ได้ออกมามาจากหลุมดำ แต่มาจากพื้นที่ว่างเปล่าภายในเวิ้งอวกาศอันแสนกว้างใหญ่ สถานที่ ๆ ไม่มีทั้งแสง อนุภาค แม้กระทั่งเวลาก็ไม่เคลื่อนผ่านด้วยซ้ำ

เมื่อกลับเข้าสู่ดินแดนนั้น เวลาของฉันก็ได้หยุดนิ่งไปเรียบร้อยในชีวิตของคุณ

ส่วนฉัน ก็ทำได้แค่รอให้ตัวตนคุณถูกกลืนหายไปหลังเส้นขอบฟ้าเหตุการณ์

แด่คุณ ผู้ไม่เคยมีตัวตนจริง ๆ อยู่ในกาล-อวกาศ
SHARE
Writer
prestkt
Dreamcatcher
ผู้แสวงหาวิถีชีวิต

Comments