แม่ง!!!
สรุปชีวิตมันเป็นอะไรกัน??

เดี๋ยวก็โกรธ เดี๋ยวก็เกลียด เดี๋ยวก็รู้สึกผิด สรุปฉันมันบ้าไปแล้วใช่ไหม?

แม่ง
เป็นคำที่ฉันใช้บ่อยมากจนไม่รู้ว่าบ่อยมากแค่ไหน

อยากตาย ที่ว่าบ่อยแล้ว แม่ง บ่อยกว่า

ทำไมไม่สิ้นใจตายไปเลยนะ? สุดท้ายก็ทิ้งความคิดนั้นแล้วใช้ชีวิตต่อแบบช้ำๆ
เขาไม่เปลี่ยนไป อีกคนก็ยิ่งหนัก
เขาที่ทำร้ายเราจนสาหัส กับอีกคนที่เอานวมทุบเราแล้วดึงเราขึ้นโดยไม่สนแผล

ไม่ว่าอันไหนก็แย่ทั้งคู่ ไม่มีอะไรดีเลย

จนบางทีอยากจะหนีหายไปไหนสักที่ ที่ที่สามารถปลดปล่อยตัวตนและความคิดทุกอย่างได้

สิ่งที่ฉันคิด คือ ภาพตัวฉันนอนจมคลืนทะเลสีฟ้าคราม

ที่เขาว่า คนเศร้ามักไปทะเล ท่าจะจริง
อยากปล่อยตัวลอยไปกับเกลียวคลืน ให้ทุกอย่างถูกชำระด้วยน้ำเค็มของทะเล ให้แสงแดดเผาความฟุ้งซ่านให้ไหม้เกรียม

อยากปล่อยให้ลมเย็นพัดละอองความคิดให้ปลิว แล้วปล่อยให้ทะเลโอบกอดร่างแสนช้ำชอกนี้ด้วยความรัก

พร้อมปล่อย 'แม่ง' ทุกสิ่งให้ลอยออกไปและฟื้นชีวิตด้วยทะเล

SHARE
Writer
Petoosan
Petoosan
Depression

Comments