เงา (Reflection)
เคยไหมที่ใครสักคนหนึ่งทำให้คุณหวั่นไหว
และใครคนนั้นก็เข้ามาในชีวิตคุณ...
แม้ไม่รู้ว่าผลจะเป็นอย่างไรก็ตาม
แม้ว่าต้องแลกด้วยน้ำตา...

ไขว่คว้าเท่าไร ต้องการจะได้มา
เมฆสวยบนฟ้า อยากนำมา ชื่นชม
แต่แล้วเมฆนั้น กลับลอยไปตาม สาย...ลม
จาง...และ...เลือน...หาย
เสียงเพลงบัลลังก์เมฆ ของนักร้องดีว่าระดับตำนานอย่าง มาลีวัลย์ เจมีน่า ได้ถูกเปิดขึ้นคลอเบาๆระหว่างที่ กรรณิการ์ หรือ ไหม บล็อคเกอร์สาววัย 31 ปี กำลังพักผ่อนบนม้านั่งหินอ่อนบริเวณสวนหย่อมหน้าบ้าน เธอได้ซึมซับกับอารมณ์แห่งความหลังที่ได้หวนคืนมาอีกครั้ง เมื่อได้ยินเพลงนี้ มันทำให้เธอรู้สึกถึงประสบการณ์ที่แสนเจ็บปวดอันเป็นหนามที่ทิ่มแทงหัวใจเธอ น้ำตาแห่งความหลังที่เหมือนจะเอ่อล้นออกมา แต่กลับไม่สามารถหลั่งออกมาได้ ราวกับว่าเธอนั้นได้ร้องไห้กับมันมามากพอแล้ว...

"นั่นสินะ บางทีฉันคงผิดเองที่ได้ไปพบผู้ชายคนนั้น" เธอคิด

"ผิดที่ไปรักกับผู้ชายคนหนึ่งที่แสนดีมากๆ เขาเป็นคนที่อบอุ่น
เขาออกจะเป็นผู้ใหญ่ เมื่อฉันดูจากภายนอก...แต่แล้ววันหนึ่ง
ทุกอย่างที่ฉันฝันกลับใกล้ขึ้นมาเสมือนความจริงมากขึ้น!!!
แวบหนึ่ง ฉันรู้สึกกลัวว่า มันง่ายเกินไปหรือเปล่า
แต่ก็ช่างเถอะ มีอย่างที่ไหน หนุ่มหล่อๆจะเข้ามาในชีวิต
เป็นใครต่อใครก็คว้าเอาไว้อยู่แล้ว"

"เพราะอย่างนั้น ฉันเลยตัดสินใจคบกับเขา ฉันคอยดูแลเอาใจใส่เขา
ทำอะไรให้ทุกอย่างเลยนะ ไม่เคยจู้จี้หรือยุ่มย่ามกับเรื่องส่วนตัวของเขาเลย
แม้แต่นิดเดียว"

"มันก็มีหึงมีหวงบ้างแหล่ะ คงไม่มีผู้หญิงคนไหนที่ยอมให้ผู้ชายไปอยู่กับผู้หญิงคนอื่นหรอกนะ
แต่ว่าฉันถามไง ฉันถามว่า คนนี้เป็นใคร เพื่อนเหรอ หรือว่าคนที่ทำงานแค่นั้น"

"บางทีฉันก็สงสัยตัวเองว่าทำแบบนี้มันถูกมั้ย ที่ไม่ค่อยหึงหวงแฟนสักเท่าไหร่ 
แต่คนเรามันก็โตกันแล้ว ทำไมจะต้องคอยตามคอยดูอยู่ทุกฝีก้าว ฉันไม่เคยเข้าใจจริงๆนะ แต่ส่วนลึกๆของฉันในตอนนั้น ฉันก็อยากให้เขาถามบ้าง แม้ฉันจะคอยปลอบตัวเองว่า
ความเป็นคู่รักย่อมที่จะยั่งยืนได้ควรมีพื้นที่อยู่สองอย่าง คือพื้นที่ส่วนตัว และพื้นที่ส่วนเรา ในยามที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งกำลังเข้าพื้นที่ส่วนตัว ควรจะให้เวลาเขา เหมือนกับที่เขาให้เวลาอยู่กับเราในยังไงล่ะ"คงเป็นเพราะฉันรักเขามากเกินไปนั่นแหล่ะ ถึงคิดอย่างนั้น คุณลองคิดดูนะ 
แรกๆ
ฉันไลน์ไป เขาก็ตอบมาเร็ว
ฉันอยากโทรหาเพื่อฟังเสียงเขา เขาก็รับโทรมา
ฉันอยากเห็นว่าเขาอยู่ที่ไหน ทำอะไร เขาก็ถ่ายภาพส่งมา
ฉันอยากมีความสุข เขาก็ถ่ายคลิปหน้าตัวเองตลกๆมาให้ดู
เวลาอยู่กับเขา เขาก็มักจะทำอะไรที่พิเศษกว่าคนอื่นอยู่เสมอ
มันดูมีความสุขใช่มั้ยล่ะ 
แต่หลังจากนั้นมันไม่ใช่!!!
อยู่ๆ เขาก็เปลี่ยนมาตอบช้าลง
โทรบ้างในบางครั้ง
ไม่ค่อยถ่ายภาพส่งมาเหมือนแต่ก่อน
ไม่ส่งคลิปตัวเองอีก
เวลานัดเจอ เขาก็บอกไม่ค่อยว่าง"

"ทีแรกฉันไม่สงสัยหรอก เพราะเขาก็ทำตัวปกติเวลาอยู่กับฉัน แม้ว่าสถานการณ์ดูจะเหมือนไม่ปกติก็ตาม พอเริ่มมีเสียงหนาหูว่า เขามีแฟน ฉันก็ไม่เชื่อเพราะเขาก็ไม่ได้พูดอะไรกับฉันเลย
ฉันก็คงดูแลต่อไป มันดูโง่มากเลยเนอะ ที่คนอย่างฉันไม่เคยหาแหล่งข่าวเพิ่มเลย
มัวแต่ดูแลผู้ชายไปวันยังค่ำ
นานๆไปฉันเริ่มคิดมาก และเริ่มจี้ถามเขาเกือบทุกอย่าง 
จนฉันคิดว่าเขาน่าจะเริ่มรำคาญแล้ว
วันหนึ่งเขาเดินมาหาฉันพร้อมบอกขอเลิกและพาผู้หญิงคนใหม่มาหา"

"วินาทีนั้น ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย ความรู้สึกต่างๆพังทลายลงทั้งหมด 
ร้องไห้ทันทีนับตั้งแต่ได้ยินคำนั้น
ไม่นานเขาก็บอกฉันว่า ให้เป็นน้องสาวที่ดีสำหรับเขาได้ไหม 
ไม่ต้องเป็นแฟนก็ได้นี่ เพราะที่ผ่านมาเขาแค่เอ็นดูในฐานะน้องสาวคนหนึ่งเท่านั้นเอง
ตอนนั้นฉันก็แบบ...
หะ อะไรนะ ดูแลกันขนาดนั้น เห็นฉันเป็นแค่นี้เองเหรอ
แต่ก็อย่างว่า จะให้กลับไปในฐานะเดิมมันก็คงไม่ได้ แค่เป็นน้องสาวก็ดี
ความรู้สึกดีๆเวลาทำอะไรให้เขาก็ยังหลงเหลืออยู่นะ
อยากทำอะไรแบบเดิมๆให้เขา แต่แค่ลดฐานะและความรู้สึกลง
ตอนนี้ฉันอยากให้เขามีความสุขแค่นั้นพอ แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ เงา ก็ตาม"

" ณ ตอนนี้ฉันคิดได้แล้ว ภาพสะท้อนของฉันที่ออกมามันทำให้ฉันเห็นว่า
ฉันควรหยุด หยุดความสัมพันธ์และความรู้สึกแบบผิดๆ แม้ว่าจะทำได้ยากก็ตาม
หยุดหัวใจที่ไม่รักดีนี้ ที่พร้อมจะให้ชายคนนั้นตลอดไปแม้ว่าความเจ็บปวดจะคอยบดขยี้ร่างตลอดเวลา เพราะบางทีฉันอาจจะไร้ตัวตน อย่างที่เคยเป็นมาก็ได้"

"ความรักมันทำให้ฉันเรียนรู้ว่าความซื่อสัตย์ต่อหัวใจมันก็ไม่ได้ช่วยอะไรจริงๆ"
"แม้ว่าจะทำทุกวิถีทาง เมฆก้อนนั้นก็คงจะไม่กลับมา และคนอย่างฉันก็คงต้องเผ้ารอต่อไป ในฐานะตัวปลอม และตัวแทนยามเหงาของพี่เขาอีกตามเคย"

ดอกไม้จะบานและหันไปตามแต่แสงจากดวงอาทิตย์

SHARE
Writer
Richmond
Writer
Happy and successful is my goal. To reach that I need to complete everything with my hands.

Comments