บันทึกความทรงจำสีเทา1
ไม่เป็นไรนะ เรายังต้องใข้ชีวิตต่อไป อาจจะมีคิดถึงกันบ้าง แต่มันก็เป็นเรื่องปกติของคนรักกันไม่ใช่หรอ


เมื่อวันที่17 พ.ค. 2562 เป็นคืินวันที่ลืมไม่ลง เป็นวันที่แม่จากพวกเราไปตลอดกาล

พวกเราพ่อ น้อง แล้วก็ฉันกับสามี รับรู้ความนัยที่คุณหมอบอกมาตลอด คุณหมอบอกให้ทำใจ 

ตลอดระยะเวลา 2 อาทิตย์กว่าๆ ที่แม่อยู่ในห้องRCU ความรู้สึกพวกเราเหวี่ยงขึ้นลงอย่างหนักหน่วง ทั้งมีความหวัง ทั้งไม่ยินยอม ทั้งกลัว

ความรู้สึกสุดท้ายคือ ต้องยอมรับ 

แม่มีอาการไอมาตั้งแต่ปลายเดือนพฤศจิกา​ยน ลากยาวมาตลอด พวกเราพาแม่ไปหาหมอที่รพ ประจำจังหวัด แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ย้ายไปรพประจำภาค.. ก็เหมือนเดิม
ย้ายไปลองรพเอกชน.. ก็ไม่แตกต่าง
ย้ายไปรพเฉพาะทางทรวงอกที่เมืองหลวง.. ก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้น
จนวันที่แม่ไอจนเหนื่อยอ่อน แม่เหนื่อยมาก ไม่ไหว แม่ต้องไปให้ออกซิเจน​อยู่ที่รพประจำจังหวัด..

2 เดือนกว่า ที่แม่อยู่รพ แม่ไม่ชอบรพ แม่เป็นคนกลัวผี แม่ไม่ชอบนอนคนเดียว
พ่อคือหมอนข้างของแม่มาตลอด 

พอแม่เข้ารพ พ่อจึงอยู่กับแม่ทุกวัน
ไม่ให้ลูกคนไหนไปเปลี่ยน พ่อบอกว่า ไม่มีใครรู้ใจแม่มากกว่าพ่อแล้ว
แล้วแม่ก็อยากให้พ่ออยู่ด้วย

จนถึงวันที่รพประจำจังหวัดมาสุดทาง หมอบอกว่ารักษาไม่ได้แล้ว เลยส่งตัวเข้ามากทม พวกเราก็มาพร้อมความหวังเหมือนเดิม
แม่อยู่ห้องธรรมดาได้2วัน
คืนที่2 แม่ชอค หมอบอกว่าแม่ติดเชื้อในกระแสเลือด ทุกอย่างพลิกกลับไปหมด กำลังใจของทุกคนดิ่งลงจนถึงขีดสุด

แม่เข้าไปอยู่ในห้อง RCU

ห้องRCU เฝ้าไม่ได้ ทุกคนขอให้พ่อกลับบ้าน

แต่พ่อไม่ยอมกลับ พ่อกลับมาอาบน้ำที่บ้านแล้วไปนอนเฝ้าแม่อยู่ที่รถ

พ่อไม่อยากพลาดกับเหตุการณ์อะไรก็ตามที่จะเกิดขึ้น

พ่อไม่อยากให้เวลาพยาบาลโทรมาแล้วพ่อมาช้าไป 

แม่ไม่รู้สึกตัว หมอบอกว่าต้องให้แม่หลับ เพราะถ้าแม่ตื่นจะเหนื่อย

เวลา2 3 ชั่วโมงที่เขาให้เยี่ยม พ่อไปยืนข้างๆเตียงแม่ จับตัวไม่ได้ คุยก็ไม่ได้ ทุกอย่างต้องเงียบ ถ้าไม่อยากให้แม่ทรมานต้องไม่ปลุกแม่ คุณพยาบาลบอกแบบนั้น

เราถามพ่อว่าพ่อทำอะไรตอนเข้าไปเยี่ยมหรอ

พ่อบอกว่า ก็ไปยืนสวดมนต์​ภาวนาขอให้ปาฏิหาริย์​มีจริง ขอแค่ไปยืนอยู่ข้างๆแม่แบบนี้ เขาให้ยืนได้เท่าไหนก็เท่านั้น

พวกเราลูกๆก็อยู่ได้ไม่ครบชมหรอก แค่เห็นภาพที่พ่อยืนมองแม่นิ่งๆก็น้ำตาไหลแล้ว

พ่อกลัวเสียแม่ไป

แต่เรากับน้อง กลัวเสียแม่และพ่อไปพร้อมๆกันมากกว่า.. 

SHARE
Writer
Maday
ETC.
แค่คนชอบอ่านหนังสือคนนึง อยากจะเก็บอะไรที่ได้ข้อคิดจากหนังสือเอาไว้ นิยายดีๆควรค่าแก่การแชร์

Comments

Maday
5 days ago
เขียนต่อไม่ไหวซะงั้น ไว้ค่อยต่อวันอื่น 55555555
Reply