[OS] 8 P.M. (แชวมิ้น)

 I'll be waiting where we always meet, Tonight


"พี่คะ เอาป๊อปคอร์นกล่องนึง กับชาเขียวโออิชิขวดสีเหลืองขวดค่ะ"

"ได้ค่ะ เป็น 65 บาทนะคะ"

"นี่ค่ะ"

"รับมาพอดีนะคะ เดี๋ยวรอป๊อปคอร์นสักครู่นึงค่ะ"



   "คิมแชวอน" รับเงินจากเด็กสาวหน้าตาน่ารักผิวขาว นัยต์ตาสีน้ำเงินที่มาปรากฏตัวอยู่ด้านหน้าโต๊ะแคชเชียร์ ก่อนที่จะเดินไปตักป๊อปคอร์นใส่กล่อง และหยิบชาเขียวโออิชิขวดสีเหลืองให้ เด็กหน้าตาน่ารักคนนี้จะมาดูภาพยนตร์เรื่องเดิม ๆ เป็นประจำในช่วงเวลา 2 ทุ่ม ซึ่งเป็นรอบพิเศษ และรอบสุดท้ายที่โรงภาพยนตร์นี้จะฉาย ทำให้คิมแชวอนคุ้นชินเป็นอย่างมาก ท่าทางเคอะเขินของเด็กคนนั้นตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก เด็กคนนี้มีชื่อว่า "คิมมินจู"

   คิมแชวอนทำงานอยู่ที่โรงภาพยนตร์เก่าซึ่งวันนึงมีภาพยนตร์ฉายไม่มากนัก เธอเข้ามาทำงานได้ไม่นาน เป็นงานพาร์ทไทม์ที่เธอมาทำด้วยความรักในภาพยนตร์เก่า ๆ และเพื่อที่เธอจะได้สิทธิในการดูภาพยนตร์เก่า ๆ ที่เธอต้องการ หรือภาพยนตร์ที่พึ่งเข้าฉายใหม่ได้ในรอบ 2 ทุ่ม ซึ่งในตอนนี้เธอก็ได้ดูภาพยนตร์เรื่องเดิมมาร่วมสัปดาห์ได้แล้ว

   และในวันนี้เป็นวันที่ภาพยนตร์เรื่อง Blade Runner (1982) จะฉายเป็นวันสุดท้าย ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาพยนตร์คัลท์ ไซไฟยุคใหม่ในสมัยนั้น เนื้อเรื่องว่าด้วยการพรรณาโลกอนาคตในเมืองลอสแอนเจอลิส ที่มีไม่ได้มีแค่มนุษย์ที่อาศัยอยู่ร่วมกันเพียงเท่านั้น แต่ก็ยังมีมนุษย์เทียม หรือ Replicants ที่ถูกสร้างมาเพื่อเป็นทาสใช้แรงงานบนโลกและดาวอื่น ๆ อาศัยอยู่ร่วมกันอีกด้วย แต่มนุษย์เทียมบางส่วนเกิดการเริ่มต้นต่อต้าน จำให้ต้องเกิดการไล่ล่า หรือปลดประจำการมนุษย์เทียมเกิดขึ้น


'ติ๊ด ๆ ๆ'

"ตายแล้ว ๆ ไม่ทันแน่ ๆ เลย"

"2 ทุ่มแล้วนี่หน่า หนูไปเถอะแชวอน เดี๋ยวทางนี้ป้าทำความสะอาดให้เอง"

"ได้เลยค่ะคุณป้า รบกวนด้วยนะคะ"


   เสียงจากนาฬิกาดิจิตอลบนข้อมือของคิมแชวอนเริ่มส่งเสียงแจ้งเตือน นี่เป็นเวลา 2 ทุ่มเรียบร้อยแล้ว แต่ทว่าในมือของเธอยังคงถือผ้าเช็ดโต๊ะอยู่ ทำให้เธอต้องรีบวางมันลง และฝากภาระหน้าที่ไว้กับคุณป้าพนักงานทำความสะอาดประจำโรงภาพยนตร์

   วันนี้เป็นวันที่ภาพยนตร์เรื่อง Blade Runner ฉายเป็นวันสุดท้าย ทำให้เธอรู้สึกว่าเธอจะพลาดมันไม่ได้เด็ดขาด เพราะเธอรู้ดีว่าถ้าภาพยนตร์เรื่องนี้ออกจากโปรแกรมไปแล้ว เธอกับคิมมินจูนั้นก็คงจะไม่ได้พบกันอีก เธอรีบวิ่งเข้าไปในโรงตรงที่นั่ง E4 ซึ่งเป็นที่ประจำของคิมมินจู แน่นอนว่าทุกครั้งเธอจะเข้าไปนั่งที่ E5 เสมอ และแล้วภาพยนตร์ก็เริ่มฉายในทันที เด็กผู้หญิงด้านข้างของเธอแอบยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยหลังจากที่เห็นเธอวิ่งมาด้วยสภาพที่ดูเหนื่อยเอาการ ก่อนที่จะเอนตัวลงไปกับเบาะของโรงภาพยนตร์ แล้วเริ่มเคี้ยวป๊อปคอร์น และดูดน้ำจากขวดอย่างเอร็ดอร่อย

   เธอสารภาพกับตัวเองเลยว่าตั้งแต่เธอเข้ามาดูภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นครั้งแรก เธอไม่สามารถตั้งใจดูมันได้จนจบเลยซักครั้งเดียว เธอเอาแต่นั่งเหม่อลอยมองคนข้าง ๆ ของเธออยู่เสมอ แววตาสีฟ้าของคิมมินจูมันทำให้เธอตกหลุมรักท้องฟ้าในทุก ๆ วันที่เธอเดินออกจากบ้าน ดั่งเธอตกหลุมรักท้องฟ้าฉันใด ท้องฟ้าในรุ่งเช้าก็ทำให้เธอรู้สึกถูกพลัดพรากจากคิมมินจูไปฉันนั้น เธอเฝ้ารอการมาของคิมมินจูอยู่ทุก ๆ วัน เพราะถ้าหากขาดคิมมินจูไป โลกทั้งใบของคิมแชวอนนั้นก็เหมือนจะขาดหายไปเช่นกัน 

   หรือแม้ในยามค่ำคืนที่เธอกำลังจะกลับบ้าน พระจันทร์ที่เธอมองอยู่ในทุก ๆ วัน บัดนี้ก็กลายเป็นใบหน้าของคิมมินจูไปเสียแล้ว เปรียบเสมือนครึ่งชีวิตของคิมแชวอนได้ถูกเติมเต็มโดยคิมมินจูเรียบร้อยแล้ว

   แม้ว่าการนั่งด้วยกันครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย แต่ความทรงจำของคิมแชวอนที่มีต่อคิมมินจูก็คงจะไม่ได้เลือนหายออกจากใจเธอไปได้เลย เธอชอบใบหน้าเวลาที่คิมมินจูกำลังตั้งใจดูอย่างใจจดใจจ่อทุก ๆ ครั้ง และเธอก็รักที่จะใช้เวลายามราตรีที่ประดับไปด้วยหมู่ดาวมากมายนี้ในโรงภาพยนตร์ไปกับคิมมินจู 



   เวลาผ่านไปรวดเร็วเกินกว่าคิมแชวอนจะตั้งตัวทัน นาฬิกาบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 4 ทุ่มแล้ว และภาพยนตร์ก็เริ่มดำเนินเรื่องเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของเนื้อเรื่องเข้าแล้วเช่นกัน นั่นเป็นสัญญาณของการจากลาที่ไม่มีวันหวนกลับมาซึ่งเธอก็รู้ดีว่ามันจะต้องเกิดขึ้นซักวันหนึ่ง


"ขอบคุณมาก ๆ นะคะ ที่มานั่งดูด้วยกันทุกวันเลย"

"ม... ไม่เป็นไรเลยค่ะ ยังไงเราก็ต้องมาดูรอบ 2 ทุ่มในทุก ๆ วันที่เราทำงานอยู่แล้ว"

"แบบนั้นหรอคะ น่าเสียดายจังที่หนังเรื่องนี้จะต้องออกโรงแล้ว"

"แต่เราใช้สิทธิ์พนักงาน เอาหนังเรื่องนี้มาฉายได้อีกในทุก ๆ รอบ 2 ทุ่มเลยนะ"

"ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ เกรงใจมาก ๆ เลย และเราก็ดูจนเก็บรายละเอียดหมดแล้วด้วย"

"อ๋อ ค่ะ ๆ ...." 

"ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"


   หลังจากบทสนทนาจบลง คิมมินจูก็ลุกเดินออกไปจากที่นั่งในทันที ทิ้งไว้ก็เพียงคิมแชวอนที่ยังคงนั่งอยู่ตรงนั้น และบทสนทนาครั้งสุดท้ายของทั้งคู่ก็จบลงแต่เพียงเท่านี้....


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

   คิมแชวอนเดินออกมาจากโรงด้วยสีหน้าที่หม่นหมอง ก่อนที่จะมาเก็บสัมภาระส่วนตัวของตนเพื่อกลับบ้าน ก่อนที่จะพบกระดาษใบหนึ่งแนบไว้ตรงที่โต๊ะแคชเชียร์ เธอเดินไปหยิบมันขึ้นมาดูก็พบว่ามันคือตั๋วภาพยนตร์ของรอบสุดท้าย บนตั๋วเขียนไว้ว่าเป็นที่นั่ง E4 ทำให้เธอตกใจเป็นอย่างมาก ก่อนที่จะพลิกไปด้านหลังแล้วพบกับประโยคบางอย่างที่ถูกเขียนด้วยปากกาพร้อมกับลายมือน่ารัก ๆ ว่า

ดีใจนะคะที่เจอคนชอบหนังเหมือนกัน ไว้มาพบกันใหม่อีกครั้งนึงนะคะ คุณคิมแชวอน :)
- คิมมินจู


End.



temp. - Moonshine :
https://youtu.be/EVp4_eqQoKY



Talk with me :
นี่ก็คือเอนเนอจี้ของคนที่มีแรงปั่นฟิคเฮือกสุดท้ายนะคะ แง้
สั้น ๆ พอหอมปากหอมคอนะคะ เขียนยาวเกรงว่าจะออกทะเลก่อน 555
ที่เลือกแชวมิ้นเพราะบทมันเข้ามากกว่าด้วยในส่วนหนึ่ง
แต่อีกส่วนคือการสานฝันน้องแชวสู่การเป็นนางฟ้าโรงภาพยนตร์ค่ะ!
เรื่องนี้ได้พล็อตมาจากเพลงเต็ม ๆ เลยค่ะ (เพลงที่อยู่ด้านบนนั่นแหละค่ะ 
เพราะมากนะคะ แนะนำให้ไปฟังกัน 555)
ถ้าหากผิดพลาดตรงไหนบอกได้เลยนะคะ เค้าจะรีบมาแก้ให้ไวเลย
เพราะเขียนตอนกลางคืน บอกเลยว่าเบลอมากค่ะ ;-;
สุดท้ายนี้ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านกันนะคะ พบกันใหม่เรื่องหน้า สวัสดีค่ะ


SHARE
Writer
RainyDream
Gambler
All you need is a little faith, trust, and pixie dust.✨

Comments