สภาพแวดล้อมที่ดี...เริ่มต้นที่ตัวเรา
หลังเลิกงานวันก่อน ขณะเดินทางกลับจากที่ทำงานมายังคอนโด เห็นวินมอเตอร์ไซค์หนุ่มยืนคุยกับแม่ค้าขายหมูปิ้งที่กำลังก้มหน้าก้มตาปิ้งไปพร้อมกับควันโขมงที่พ่วงมาพร้อมกับประโยคเชิญชวนของพี่วินอันประหลาดหูว่า

“มอไซค์ร้อนๆ จ้า”

เล่นเอาแม่ค้าหมูปิ้งรีบพูดสวนกลับไปหาวินมอเตอร์ไซค์หนุ่มทันทีว่า

“มึงจะเอาหมูปิ๊งกูไปปนกับมอไซค์มึงไม่ได้”

เหตุการณ์สั้นๆ นี้ดูเหมือนจะเป็นเหตุการณ์ธรรมดา แต่ผมก็คิดว่ามันน่าจะมีมุมอะไรบางอย่างน่าคิด จึงหยิบเอามือถือมาเขียนทดไว้ ระหว่างทางก็คิดขึ้นได้ว่าเหตุการณ์นี้ถ้าคนที่มีอาชีพคิดอย่างตรงไปตรงมา เน้นตรรกะที่ชัดเจนก็คงมองว่า เฮ้ยจะบ้าหรือเปล่ามอไซค์อะไรร้อนๆ

แต่ถ้าเป็นในมุมของคนที่ทำงานด้านความคิดสร้างสรรค์หรือสนใจงานในแวดวงนี้ก็อาจมองว่านี่คือ Trigger ที่เหนี่ยวรั้งความสนใจจากการเร่งรีบขณะเดินทางกลับบ้านของใครหลายคนให้หันมามองได้อย่างไม่ยากเย็น

ในขณะเดียวกัน วินมอเตอร์ไซค์คันอื่นๆ ก็ใช้คำพูดธรรมดาคือ มอไซค์ไหมพี่ มอไซค์ไหมครับ มอไซค์ไหมน้อง ธรรมดาทั้งนั้นไม่มีอะไรจะสู้ มอไซค์ร้อนๆ จ้า (เสียงอ้อนๆ) ของวินหนุ่มคนนั้นได้เลย

เขียนเรื่องนี้แล้วก็ขออนุญาตเลยเถิดมาเสียหน่อย ขยับจากวินมอเตอร์ไซค์มาเป็นเหตุการณ์บนรถเมลปรับอากาศสาย 79 บ้าง

สมัยที่ผมยังเป็นวัยรุ่นนั้น มีสถานที่ไม่กี่แห่งที่จะไปหนึ่งในนั้นคือสยาม แถมการเดินทางก็ต้องนั่งรถไปต่อที่พาต้าเพื่อรอสาย 79 เนี่ยแหละ ซึ่งเป็นสายที่คนแน่นมาก เรียกได้ว่าน้อยครั้งที่ขึ้นไปแล้วจะได้นั่งเหมือนคนอื่นเขา

แต่ท่ามกลางสภาพผู้โดยสารที่แน่นขนัด จู่ๆ ก็มีเสียงผู้ชายร้องเพลงจากมุมหนึ่งของรถเมล และเสียงนั้นก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงเคาะจังหวะจากกระเป๋าเก็บตั๋ว เจ้าของเสียงคือพนักงานเก็บค่าโดยสารนั่นเอง

ตลอดเส้นทางที่พี่เขาร้องล้วนเป็นเพลงลูกทุ่ง ผสมกับข้อคิดธรรมะระหว่างเปลี่ยนเพลง และทุกครั้งที่รถเมลจอดส่งผู้โดยสาร พนักงานโดยสารก็ได้รับคำขอบคุณจากผู้โดยสารบ้างเป็นบางระยะ ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวผมเอง

พอมาย้อนคิดกลับไปถึงทั้งสองเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นวินมอเตอร์ไซค์กับพนักงานเก็บค่าโดยสารรถเมล ล้วนแต่อยู่ในสภาพแวดล้อมที่คล้ายๆ กัน ทว่าคนนึงสามารถสร้างความน่าสนใจจากคนหมู่มากได้ กับอีกคนหนึ่งสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีให้เกิดขึ้นได้ในพื้นที่ที่จำกัด

ทั้งสองเหตุการณ์ชี้ให้ผมเห็นว่า การเป็นองค์ประกอบที่ดีและน่าสนใจส่วนหนึ่ง สามารถสร้างสภาพแวดล้อมที่ยอดเยี่ยมได้เหมือนกัน ซึ่งทั้งหมดสามารถเริ่มได้ที่ต้วเราเนี่ยแหละ ไม่ต้องไปรอคำสั่งหรือนโยบายอะไรมาหรอก อะไรที่ดีและชวนส่งเสริมให้กันได้ก็ทำได้เลย เพราะเราเองอยู่ออฟฟิศต่อวันเผลอๆ มากกว่าอยู่บ้านหรือคอนโดเสียอีก

การเป็นจุดเริ่มต้นต่อการสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีจึงเป็นเรื่องสำคัญที่อย่ามองข้าม เพราะถ้าวันไหนที่เราเดินออกจากที่ทำงานด้วยอารมณ์ที่ดีมันก็ลามมาถึงบรรยากาศที่บ้านและคนใกล้ตัวอย่างพ่อแม่และคู่ชีวิตเราด้วยเช่นกัน

มอไซค์ร้อนๆ กับบทเพลงบนรถเมลนั้น จึงมีแง่คิดมากมายเกินกว่าที่จะปล่อยผ่านไปได้จริงๆ 
SHARE
Writer
Ohmsiri
Writer
Page CreativeSalary / Books: สิ่งที่เจ้านายไม่เคยบอก / เปิดเทอมใหญ่วัยทำงาน / Podcaster ออฟฟิศ 0.4

Comments

iMeowEang
11 days ago
ขอbookmarkไว้เลยค่ะ
Reply
Ohmsiri
10 days ago
ขอบคุณค่า