โรคที่พรากคน
 คือมูนอยากจะมาเล่าเรื่องนี้ซักพักแล้ว แต่ไม่มีโอกาสแล้วก็ไม่มีเวลาด้วย จนตอนนี้คิดได้ว่าควรมาเล่าเรื่องนี้ซักที 

  ส่วนตัวมูนได้รู้จักกับคนที่เคยคิดจะฆ่าตัวตาย และบางคนเค้าก็ทำสำเร็จ บางคนก็ยังอยู่ เช่นคนใกล้ตัวมูน หรือศิลปินคนดังบางท่าน ที่ได้เสียไป 
โดยส่วนตัวมูนแล้วก็เคยคิดจะทำ
 มูนคิดว่าโรคนี้ ส่วนมากคนที่เป็น หรือคนที่จะคิดสั้น เกิดจากการต้องแบกรับความหวังจากคนอื่นโดยส่วนใหญ่ หรืออาจจะมีเหตุผลอื่น

มูนขอยกตัวอย่างจากคนใกล้ตัวมูนก่อน
มีรุ่นพี่คนนึง เคยพูดกับมูน เค้าร้องไห้ และพูดถึงความหวังต่างๆที่คนรอบตัวเค้าฝากไว้
ไม่ว่าจะเป็นการเรียน หน้าที่ หรือความหวังหยิบย่อยอย่างอื่น
 พี่เค้าเล่าว่า แม่ของเค้าตั้งความหวังไว้ที่เค้าโดยการให้เค้าเรียนในสิ่งที่ไม่ชอบ ส่วนตัวมูนถามเค้าว่าทำไมไม่ลองต่อรองขอแม่
เค้าบอกว่าเคยขอแล้ว ด้วยน้องเค้าเรียนไม่จบและมีปัญหาท้องตั้งแต่ยังเรียนไม่จบ แม่เค้าเลยให้ความหวังกับพี่เค้า มูนเลยพูดอะไรมากไม่ได้เพราะไม่ใช่คนในครอบครัว พี่เค้าบอกว่าบางทีก็เหนื่อย จนน้ำตาไหลแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากกลับมานอนร้องไห้ที่ห้องคนเดียว พี่บอกว่าเคยคิดจะทำในสิ่งที่มูนกลัว แต่พี่บอกว่ามีเสียงนึงร้องห้าม เค้าถึงมีสติกลับมา เคยคิดว่าลองเล่าปัญหาให้คนอื่นฟังอาจจะช่วยได้แต่ความจริงแล้วแต่ความจริงแล้วก็แค่ได้พูดไปแต่ปัญหามันไม่ได้หายไป 

อีกตัวอย่างนึง ด้วยความที่มูนติ่งเกาหลีมีศิลปินที่รู้จักฆ่าตัวตาย (ขอไม่กล่าวชื่อ)
เค้าทิ้งจดหมายไว้ประมาณว่า 
รอบๆตัวเค้ามีคนมากมายที่หาผลประโยชน์และตั้งความหวังกับเค้า เค้าไม่มีความสามารถมากพอที่จะทำความหวังทุกคนให้สำเร็จ เค้าเหนื่อยเกินการจะลุกขึ้นมาใช้ชีวิตในแต่ละวัน
มูนเศร้ามาก จดหมายมันทำให้รับรู้ถึงความเหนื่อย ท้อแท้ และปัญหา 


สุดท้ายแล้วมูนอยากจะบอกคนที่กำลังจะคิดทำสิ่งที่เหมือนในตัวอย่าง 

"ชีวิตของเราหน่ะ ไม่จำเป็นต้องแบกทุกความหวังนะคะ เอาตามความสามารถของเราก็พอ หรือถ้าเลือกไม่ได้จำเป็นต้องทำ ก็อยากเป็นกำลังใจให้นะคะ เราไม่รู้ว่าช่วยยังไง แต่ต่างคนต่างก็มีปัญหา ลองคิดว่ามันเป็นแค่เกมสิคะ ถ้าผ่านไปได้ ก็อย่าลืมให้รางวัลกับตัวเองนะคะ"

ตอนนี้มูนเองก็กำลังพยายามต่อสู้กับเกมค่ะ 

ไฟว้ติ้งนะคะ

SHARE
Writer
XXMXXNXX125
ถ้าเราหายไปพระจันทร์จะตามหาเรา
วันนี้ไม่ดี ไม่ใช่พรุ่งนี้จะเหมือนเดิม .

Comments