ถ้าคุณกำลังอ่าน ขอให้รู้ว่า "พรุ่งนี้ฉันกำลังตกงาน"
ถ้าคุณกำลังอ่าน ขอให้รู้ว่า "พรุ่งนี้ฉันกำลังตกงาน" ...
ใช่แล้ว ... เรากำลังหมายถึงแบบนั้นแหละ (หัวเราะ)

นี่ไม่ใช่ครั้งแรก

ครั้งที่สองเหรอ ?

เกือบถูกแล้ว "มันเป็นครั้งที่สอง ในรอบสองเดือน"

คงไม่เล่าหรอกว่า ทำไมถึงต้องลาออก ก็เหตุผลคงมีอยู่ไม่กี่อย่างนะ เอาเป็นว่า

พรุ่งนี้ฉันกำลังตกงาน

คนเราเกิดมาครั้งเดียว
ต้องเปลี่ยนงานกันกี่ครั้งวะ
(ครั้งที่เดียวที่ว่า คือ ปัจจุบันชาติที่รู้ตัวอยู่นี่แหละนะ ส่วนชาติอื่น ๆ ก็ไม่รู้เหมือนกัน)

ตอนตัดสินใจมันไม่ง่าย และไม่ยาก หรือมันอาจจะงง ๆ อยู่ แต่ที่แน่ ๆ คือ ไม่อยากจะทำงานให้แล้ว ข้อนี้คือ ชัดเจน

ไปถึงเรื่องอนาคตกันดีกว่า อดีตคุยไป ผ่านไปลมหายใจเดี๋ยวก็ลืมมันละ
ชีวิตพรุ่งนี้นอกจากเดินเข้าไปวาง ใบลาออก
ต้องทำอะไรต่อ ? 
#คนทำงานยุคโควิด
เรื่องนี้โควิดไม่เกี่ยวในเชิงเหตุผล แต่มีผลต่อสภาพแวดล้อมอนาคตชัวร์ 

สิ่งที่ต้องคิดต่อ คือ quality time ต่อจากนี้ต้องมีคุณค่ามากกว่าเดิม อันนี้คือ "เป้าหมาย" เลยทำให้ต้องมานั่งคิดก่อนแบบนี้ไง ว่าควรทำอะไรบ้าง

....

เยอะว่ะ ... สิ่งที่อยากทำมานานเอาเป็นว่า หนึ่งในนั้น คือ การมานั่งพิมพ์บันทึกหน้านี้ให้ทุกคน (ไม่รู้คนไหนเหมือนกัน) อ่านอยู่

รอดูชีวิตเรามั้ย ...
แล้วเจอกันฉบับหน้านะ

จบ


จบง่ายๆแบบนี้แหละแก ... พอละ ไม่เวิ่นเว้อ
พิมพ์ยากจัง ไว้พยายามใหม่นะ

29 มี.ค. 2563
GrayCloud | เมฆสีเทา
SHARE
Writer
GrayCloud
Storyteller | นักเล่าเรื่อง
when you have some word ...for Nobody

Comments